James Taylor - One Man Dog (1972)
mijn stem
32 stemmen
Verenigde Staten
Pop
Label: Warner Bros.
-
One Man Parade (3:11)
-
Nobody But You (2:58)
-
Chili Dog (1:35)
-
Fool for You (1:43)
-
Instrumental I (0:54)
-
New Tune (1:37)
-
Back on the Street Again (3:01)
-
Don't Let Me Be Lonely Tonight (2:36)
-
Woh, Don't You Know (2:12)
-
One Morning in May (2:55)
-
Instrumental II (1:42)
-
Someone (3:36)
-
Hymn (2:24)
-
Fanfare (2:33)
-
Little David (1:00)
-
Mescalito (0:29)
-
Dance (2:06)
-
Jig (1:15)
Links
Last.fm
2
geplaatst: 3 oktober 2025, 18:34 uur
tja ieder zijn mening AdrieMeijer. wat mij betreft geen grote stijlbreuk t.o.v. de 2 voorgangers, wel meer korte nummers waaronder 3 instrumentale inclusief de afsluiter "Jig", maar wel een album met over de hele linie wat minder memorabele nummers ofwel minder uitschieters.
alle eigen nummers van JT uitgezonderd "Back On the Street Again" (Danny Kortchmar), "Someone" (John McLaughin) en de traditional "One Morning in May" 1 van de prijsnummers met wonderschone zang van Linda Rondstadt.
fraaie nummers als "One Man Parade", "Nobody But You", "Chill Dog", "New Tune" en "Don't Let Me Be Lonely Tonight" met een sax solo van Michael Brecker ervaar ik als "vintage" James Taylor liedjes, echter het mid-tempo "Back On the Street Again", de piano ballad "Hymn" met een halverwege invallende brass band en het folky "Dance" met pedal steel spel van Red Rhodes en de banjo en fiddle klanken van John Hartford maken de meeste indruk.
het bluesy "Woh, Don't You Know" en het wat experimentele met percussie ingeleide "Little David" bekoren minder.
"One Man Dog" werd wederom geproduceerd door zijn manager/vriend Peter Asher
alle eigen nummers van JT uitgezonderd "Back On the Street Again" (Danny Kortchmar), "Someone" (John McLaughin) en de traditional "One Morning in May" 1 van de prijsnummers met wonderschone zang van Linda Rondstadt.
fraaie nummers als "One Man Parade", "Nobody But You", "Chill Dog", "New Tune" en "Don't Let Me Be Lonely Tonight" met een sax solo van Michael Brecker ervaar ik als "vintage" James Taylor liedjes, echter het mid-tempo "Back On the Street Again", de piano ballad "Hymn" met een halverwege invallende brass band en het folky "Dance" met pedal steel spel van Red Rhodes en de banjo en fiddle klanken van John Hartford maken de meeste indruk.
het bluesy "Woh, Don't You Know" en het wat experimentele met percussie ingeleide "Little David" bekoren minder.
"One Man Dog" werd wederom geproduceerd door zijn manager/vriend Peter Asher
* denotes required fields.
* denotes required fields.