George Harrison - Dark Horse (1974)

Ding Dong, Ding Dong een mooi kerst nummer.

Nee...heeft met kerst niets te maken maar wel met oude jaar nieuwe jaar,,,jaareswissekling dus

Ring out the old
Ring in the new
Ring out the old
Ring in the new

Ring out the false
Ring in the true
Ring out the old
Ring in the new

Ding-dong, ding-dong
(4x)

Yesterday, today was tomorrow
And tomorrow, today will be yesterday
So ring out the old
Ring in the new
Ring out the old
Ring in the new

Ring out the false
Ring in the true
Ring out the old
Ring in the new

Ding-dong, ding-dong

Wat een fijne tekst en een leuk toepasselijk typootje ook !
Zeker "kling, klökchen, klingelingeling" in gedachte gehad en dat in juli! Nou ja, met dit weer....

nog vijf maande en dan Happy X-mas van John & Yoko in de cd speler leggen. Ook een heel goede Kerst song Father Christmas van de KinKs, deze staat wel op de zwaarte list van de kerstman

Een duidelijk minder album dan de beide voorgangers. Nergens een echt hoogtepunt. De stem van George klinkt niet optimaal en de muziek is ook weinig inspirerend. Misschien zijn we met de voorgangers teveel verwend geraakt?

Hari's on tour, de titeltrack en natuurlijk het aparte kersplaatje Ding Dong Ding Dong, die kunnen er zeker mee door, maar een goede plaat ? Beslist niet, ben nochtans deze Harrison's muziek zeer genegen!

** (2 stars) maar ik heb ze wel, heb zowat alle solo-werk van de vier
Beatles (klein Beatlesfreakske jawel!)

Nog een keer: Ding Dong heft met kerst niets te maken maar wel met oude jaar nieuwe jaar,,,jaareswissekling dus

Ik ben een echte Harrison freak en ben absoluut niet objectief, vind eigenlijk alles te gek. Dark Horse neemt een bijzondere plaats in. De plaat heeft er na gebruikelijk Harrison thema's één bij gekregen, namelijk die van een verbroken relatie. Zijn vrouw Patti, wat een schoonheid maar dat terzijde, had de overstap gemaakt naar Eric Clapton. In Bye Bye love zingt hij letterlijk "I hope she's happy, and Clapper to", in so sad en Simply Shady kan hij zijn zelfmedelijden maar moeilijk verbergen, het zijn klaagzangen van het ergste soort. Toch staan er ook gewoon een aantal hele fraaie nummers op. Dark Horse, Maya Love, Ding dong zijn goed te pruimen, terwijl It is he melodies ernstig goed in elkaar zit en bijna dezelfde blijschap uitstralen als my sweet lord. Maar het hoogtepunt is toch wel het soulvolle samen met Ron Wood geschreven Far east man, pracht nummer. Wisselvallige plaat, maar de goede momenten zijn wel erg goed!!

Draak van een harrison plaat, de geschiedenis hieromtrent kan wel interessant zijn maar daar hebben mijn oren zo weinig aan. Eigenlijk vind ik alleen de single Ding Dong, Ding Dong en de afsluiter redelijk. Harrison had in deze periode een eng trekje, namelijk zelfmedelijden. Daar heeft deze plaat ook last van. Gelukkig hervond hij zichzelf jaren later weer met 33 1/3.

Dit is natuurlijk geen klassieker, maar ik vind het een prima Harrison album. Luistert lekker weg en er zijn geen inzinkingen. Hier mis ik alleen 2 of 3 uitblinkers.

Harrison zingt soms wel heel anders, zoals op Dark Horse. Wat rauwer.

heeft talent maar een pak minder dan zijn companen lennon en macca , ding dong is een leuke single geweest maar de rest is middenklasse

Op welhaast elk album van George staat naast een paar matige songs een aantal topstukken. Dark Horse en vooral Far East Man behoren tot de laatste categorie. Ding Dong, Ding Dong en in iets mindere mate Bye Bye Love zijn matig. De rest is gewoon goed.

Ik heb deze met een andere cover in een vinyl uitgave van een destijds goedkoop heruitgave label (mfp). Van dit label heb ik ook Mind Games van John Lennon.

Op mijn cover staat een foto van George languit zittend op een houten bank in een park.

Die foto staat op de orginele LP op de achterkant. De orginele lp heeft een uitklaphoes met een grote foto van Harrison die door een park wandelt.

Vraag voor een kenner, worden deze Harrison platen nog ge-rereleased?
Van Allthings Muss Pass en de Best Off zijn remasters.
(net als de Lennon collectie en Beatles)
Want deze wil ik zo graag! Maar is nergens meer te verkrijgen

Ik vraag me af in hoeverre de erven dat in eigen hand hebben. Toen George nog leefde zijn ze begonnen aan de albums die op zijn eigen Dark Horse label zijn uitgebracht (remasteren en opnieuw uitgeven). Het zou logischer zijn dat ze meteen de rest er ook bij hadden gedaan, vandaar dat ik me afvraag hoeveel zij hierover te zeggen hebben.

All Things Must Pass en Living in the Material World zijn wel geremasterd en opnieuw uitgegeven, maar die zijn natuurlijk commercieel aantrekkelijker dan deze.

Deze is trouwens nog wel verkrijgbaar: CD WOW! Nederland - cdwow.nl

Deze is commercieel best aantrekkelijk. No 4 in de billboard top 100 en zelfs behaalde deze plaat een top 10 notering in Nederland. En er kwamen toentertijd ook nog twee hits vanaf. Ding dong en Dark Horse. Waarom deze plaat nog niet is geremasterd is mij een raadsel. Er waren plannen om deze cd tegelijkertijd te laten verschijnen met een DVD over zijn Amerikaanse Dark Horse tour, maar ook dat plan is nooit van de grond gekomen. Dark Horse is overigens nog gemakkelijk te verkrijgen. Meestal niet onder de € 20,- .

Ik denk dat de versies die op internet te krijgen zijn Remasters zijn, zijn namelijk allemaal gereleased in 2001 tot 2004. Gek dat ze niet bij de platenboeren te krijgen zijn

Bij platenboeren is sowieso steeds minder te krijgen. Voor de echt bijzondere platen doe ik alles on-line. Soms tot aan New York en Azië aan toe, en nog nooit belazert, het duurt soms even, maar alles wordt uiteindelijk verzonden.

Werd niet al te best ontvangen toendertijd . Met name de zeurderige en onvaste stem van George moest het ontgelden . Zijn Hari Krisna boodschappen werden ook met de grond gelijk gemaakt . Ik ken een paar liedjes . Op Dark Horse lijkt hij erg verkouden , of is een paar avondjes flink doorgezakt .

Ik zal het toch eens in zijn geheel beluisteren .

Ik vind dit een aardig album. Niet een die echt blijft hangen, maar het is ook zeker niet slecht. Het laatste nummer vind ik wel erg zeikerig. Die zet ik dan ook graag af. Voor de rest is het redelijk. Geen uitschieters. Waar ik eerst voor 3,5 ster ging, verlaag ik denk ik met een halve ster.

Iemand een idee of deze in de planning staat voor een rerelease in 2012?

De laatste tijd heb ik Dark Horse veelvuldig gedraaid en ik vind het toch een wat onderschatte plaat. Vanaf m'n eerste luisterbeurt heb ik niet zo goed begrepen wat er nou zo slecht aan is. Goed, George zwelgt soms een beetje in zelfmedelijden en hij wierp zich hier nog op als een soort verspreider van het licht, maar er staan best wel goede nummers op. Je hoort hier tenminste wel een artiest die zijn gevoelens en gedachtes oprecht deelt. Geen enkele Harrison plaat klinkt bovendien als deze. Deze groep muzikanten en de puntige productie passen prima bij Harrison.

Vocaal vind ik Harrison hier niet eens zo slecht. Zijn stem is op lang niet elk nummer even schor en op zich heeft hij hier nog wel een wat vollere stem en durft hij risico's te nemen met zijn stem. Tijdens zijn tournee was zijn stem er slechter aan toe dan op deze plaat. Nu heb ik wel een enorm zwak voor zijn (vroege) stem, maar los daarvan waardeer ik zijn zang op deze plaat meer dan op alle platen die nog zouden volgen, met uitzondering van Thirty Three And 1/3.

Melodisch vind ik de energieke, instrumentale opener 'Hari's on Tour (Express)' en 'Simple Shady' erg sterk. 'Simple Shady' en 'Far East Man' (hoewel nog sterker in de versie van Ron Wood, met gastrol voor Harrison) reken ik zelfs tot zijn beste nummers. Zijn cover van 'Bye Bye Love' vind ik ook erg sterk. Hij heeft het nummer heel erg eigen gemaakt; eigenlijk is het zelfs onherkenbaar geworden. Misschien vind ik deze versie nog wel beter dan het origineel.

'Dark Horse' en 'So Sad' vind ik ook meer dan prima. 'So Sad' had misschien wel iets langer op de tekentafel kunnen blijven liggen. Het klinkt soms een beetje afgeraffeld.

'Maya Love' is een nogal anoniem nummer. Het blijft niet in m'n hoofd zitten, hoe vaak ik het ook draai. Het is niet slecht, maar het valt gewoon op geen enkele manier op. 'Ding Dong, Ding Dong' heb ik niet veel mee. Ten slotte vind ik 'It Is "He" (Jai Sri Krishna)' wat vermoeiend. Het is jammer dat de coupletten zo slecht zijn. De tekst helpt hem er niet bij. Het refrein vind ik wel erg mooi. Een klassieke Harrison melodie. Daar had echt meer ingezeten.

Het probleem is eigenlijk dat Harrison wat kritischer had moeten zijn. Het hoort eigenlijk niet in je op te komen om met stemproblemen een album op te nemen. Ook, zoals hierboven aangegeven, hadden sommige nummers wat meer aandacht nodig gehad. Als je gebruik kunt maken van de adviezen en vaardigheden van o.a. Eric Clapton, Billy Preston, Steve Winwood, Gary Wright en Tom Scott moet je toch wat oneffenheden in het songmateriaal weg kunnen poetsen. Het album had met een iets kritischere benadering makkelijk 4* kunnen halen. Nu haalt het dat net niet, maar het is wel één van de meest vermakelijke Harrison albums.

Onlangs was ik bij de platenboer (die vrije...) en toen ik naar een cD van george Harrison vroeg werd ik schaapachtig aangekeken en vroeg deze persoon: 'wie?'..

Blijkbaar hoef je dus al helemaal niks meer te weten van muziek om daar te mogen werken...

oef, hier was hij z'n stem bijna kwijt. Ook niet al te sterke composities. En toch zijn Ding dong ding dong en Dark Horse twee nummers die ik zo op een verzamelaarcd zou kunnen zetten.

Dark Horse kan mij merkelijk minder bekoren dan zijn vorige twee albums. De composities zijn over het algemeen minder pakkend en zijn ook zijn stem klinkt wat schor en bij momenten zelfs onvast. De titelsong en het kolderieke kerstnummer Ding Dong, Ding Dong weten het album nog net boven de middelmaat te tillen.

Ding Dong Ding Dong. Eindelijk ligt er een remaster in de winkel. Iemand deze heruitgebrachte subtopper al kunnen beluisteren?

Nog niet, maar je zou verwachten dat ze dan een beetje met bonusnummers komen die er toe doen bij zo'n remaster. Zo had ik hier wel 'Gopala Krishna' bij verwacht, nu moeten we het doen met:
10. I don't care anymore -bonus track
11: Dark horse -early take / bonus track

George Harrison - I Don't Care Anymore (2014 Remaster) Apple Years - YouTube

Zijn stem is echt 'far gone'.

Oei, deze plaat valt me tegen zeg....

Ja, leuk om George te horen zingen, maar ik kan er echt niks mee. Geen song die me aanspreekt op dit album. Dat is jammer, want ik kocht dit album vol vertrouwen.

Morgen toch maar even draaien:

Ding Dong Ding Dong
Ring out the old, ring in the new

Veel nostalgie, dito onderschatting. Voor mij gewoon een leuk, wat onevenwichtig album.

Voor liefhebbers en completisten is het goede nieuws dat dit album in mei opnieuw gaat verschijnen, op LP en CD.
Zelf kocht ik het album eind 1974 of begin '75, ik vermoed van verjaardagsgeld en draaide het veelvuldig op mijn kristal pickup installatie. Een grote dubbele klaphoes, waarvan de lijm al snel losliet en de plaat er zomaar uitrolde als je niet oppaste. De vraag of een remaster, met een waarschijnlijk veel beter geluid, op een betere installatie, ook een beter album oplevert, laat ik maar even onbeantwoord. Dit is niet Harrison's beste, om het voorzichtig te zeggen.