Massada - Live (1980)
mijn stem
18 stemmen
Nederland
Wereld / Pop
Label: Kendari
-
Tumbu (1:50)
-
Akar Bahar (4:56)
-
Dansa (5:46)
-
I Never Had a Love Like This Before (6:22)
-
Arumbai (4:34)
-
Mother of My Origine / Ibu Dari Adzal-ku (5:47)
-
Unknown Destination (8:56)
-
Impulse of Rhythm (3:45)
-
There Is No Time to Return (15:35)
-
Fathers Within One Father (4:38)
-
Discrime (3:49)
-
Feelin' Lonely (6:39)
-
Sagéru (3:45)
Links
Spotify
0
geplaatst: 31 mei 2011, 10:16 uur
het songmateriaal is wisselvallig. of eigenlijk van constant middelmatig niveau. te weinig om de plaat als geheel 80 minuten te laten boeien. maar dat hoeft ook niet, met de programmeertoets van de cd speler (hoewel ik deze op LP heb... ) heb ik weinig last van mindere nummers.
de sfeer is vooral opgewekt en energiek, met afsluiter sageru als een van de hoogtepunten.
''arumbai' is een uitzondering, het enige nummer geschreven door chris latul en wat mij betreft ook het op een na beste nummer [hoewel hier met electrische gitaar gespeeld terwijl ik het orgineel (semi-)acoustisch lekkerder vind]. hadden ze maar meer van dat soort nummers gemaakt...
'impulse of rhythm/there is no time to return', 19:20 minuten lang, is voor mij het boeiendst. helemaal instrumentaal, zonder dat het een showoff wordt van kijk ons een goeie muzikanten zijn (wat je bij lange nummers nog wel eens hebt in de symfonische of jazz hoek). spannend, speels, fanatasierijk.
samengevat:
arumbai: het gevoeligste
sageru: het energiekste
impulse of rhythm/there is no time to return: het boeiendste
nog een pluspunt: met zorg gemaakte live-registratie, zowel de muzikanten spelen lekker en ook de technici hebben het lekker opgenomen met een lekkere stereobeeld met veel microfoons, wat zeker met veel percussie erg lekker is (vooral hoofdtelefoon is een aanrader).
de sfeer is vooral opgewekt en energiek, met afsluiter sageru als een van de hoogtepunten.
''arumbai' is een uitzondering, het enige nummer geschreven door chris latul en wat mij betreft ook het op een na beste nummer [hoewel hier met electrische gitaar gespeeld terwijl ik het orgineel (semi-)acoustisch lekkerder vind]. hadden ze maar meer van dat soort nummers gemaakt...
'impulse of rhythm/there is no time to return', 19:20 minuten lang, is voor mij het boeiendst. helemaal instrumentaal, zonder dat het een showoff wordt van kijk ons een goeie muzikanten zijn (wat je bij lange nummers nog wel eens hebt in de symfonische of jazz hoek). spannend, speels, fanatasierijk.
samengevat:
arumbai: het gevoeligste
sageru: het energiekste
impulse of rhythm/there is no time to return: het boeiendste
nog een pluspunt: met zorg gemaakte live-registratie, zowel de muzikanten spelen lekker en ook de technici hebben het lekker opgenomen met een lekkere stereobeeld met veel microfoons, wat zeker met veel percussie erg lekker is (vooral hoofdtelefoon is een aanrader).
* denotes required fields.
* denotes required fields.