1
geplaatst: 7 september 2015, 20:27 uur
Veel betere funk dan de titelsong Galaxy krijg je niet snel te horen. 't meest lekker vind ik het pianootje wat eronder zit, maar ook de drums en percussie zijn geweldig. Het is gemaakt in 1977, dus we horen er een vleugje disco in terug. Verderop ook een latin piano.
De rest van de plaat is rustiger en 3 nummers zijn heel aardig. Maar het lange slotnummer van bijna een kwartier: The Seven Tin Soldiers, is weer zeer de moeite waard. Dit is meer een soort van gestructureerde Jazz-Funk sessie, die erg fijn in het gehoor ligt.
Alleen al voor die 2 songs zou ik dit album van War niet willen missen.
De rest van de plaat is rustiger en 3 nummers zijn heel aardig. Maar het lange slotnummer van bijna een kwartier: The Seven Tin Soldiers, is weer zeer de moeite waard. Dit is meer een soort van gestructureerde Jazz-Funk sessie, die erg fijn in het gehoor ligt.
Alleen al voor die 2 songs zou ik dit album van War niet willen missen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.