Bob Mould - Bob Mould (1996)

Voor liefhebbers van grunge, Sugar, Husker Du, gitaargeweld en mooie bubblegum-melodieën. Bob Mould solo, de voorgaande albums waren wat zwakker, maar hier komt het allemaal goed tot zijn recht.

Openingstrack anymore time between is een knaller van formaat, goeie tekst, goeie melodie en mooie spanningsboog (ow, wat klinken we weer hoogdravend)

I hate alternative rock & egoverride zijn 2 echte uptempo nummers met scheurende gitaren

En de rest is typische Bob Mould gitaarrock.

mooie afwisselende plaat, zeker een aanrader

Heerlijke soloplaat van Bob Mould. Zoals we inmiddels gewend zijn staan er furieuze rockers en meeslepende ballads op. In de eerste categorie is i 'I Hate Alternative Rock' favoriet. Mould laat duidelijk merken dat hij een hekel heeft aan alt rock. De beste ballad is 'Thumbtrack'. Slechts Mould en zijn gitaar, maar meer blijkt een nummer ook niet nodig te hebben. Prachtig.

Dikke 4*

Aardig grapje: na het vijfde nummer (dus als het ware aan het einde van de eerste vinylkant) hoor je een naald uit de groef opstijgen, en na het tiende en laatste nummer (dus aan het einde van kant 2) hoor je hoe de naald in de uitloopgroef blijft hangen...

Prima Mould-soloplaat; ik heb weinig toe te voegen aan de voorgaande auteurs, behalve dan dat ik ook de nadruk wil vestigen op de prachtige poppy ballade Fort Knox, King Solomon met een rinkelende gitaar à la Sugars If I can't change your mind. Heerlijke en kwalitatief zeer consistente plaat.