Don Caballero - What Burns Never Returns (1998)
mijn stem
47 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Touch and Go
-
Don Caballero 3 (9:42)
-
In the Abscence of Strong Evidence to the Contrary, One May Step Out of the Way of the Charging Bull (4:35)
-
Delivering the Groceries at 138 Beats Per Minute (5:49)
-
Slice Where You Live Like Pie (5:09)
-
Room Temperature Suite (5:31)
-
World in Perforated Lines (3:52)
-
From the Desk of Elsewhere Go (7:52)
-
June Is Finally Here (4:56)
0
geplaatst: 20 februari 2025, 19:55 uur
Geschreven in De album Top 100 van...:
Een instrumentale rockplaat, is het post, is het math, is het avantgarde, het is moeilijk te zeggen. Don Caballero is een band die eigenlijk draait om werelddrummer Damon Ché. Als je goed luistert, draait de muziek om de drumpartijen in plaat van wat het bijna altijd is: dat de drums ondersteunend zijn. De drum is hier een soloinstrument en ik denk dat deze plaat met alleen de drumpartijen nog steeds overeind staat. Maar dan heeft Don Caballero ook nog eens gitarist Ian Williams in de gelederen (misschien kent u hem van Battles, waarin hij later opdook).
Zijn soms Afrikaans aandoende spel bestaat uit syncopatische tokkelnootjes, ik kan het niet anders omschrijven. Een stijl die ik bij niemand anders hoorde, hoogst origineel.
Voorganger Don Caballero 2, deze plaat en opvolger American Don zijn de topplaten uit het oeuvre. De meeste mensen geven de voorkeur aan het hyperactieve DonCab 2, ik vind deze net iets "smoother" (maar dat is bij deze muziek ook maar relatief) en daarmee uitegbalanceerder en tijdlozer. Ik kan eeuwig naar deze plaat blijven luisteren, hij ligt nog steeds om de maand ofzo nog wel een keer op.
Een instrumentale rockplaat, is het post, is het math, is het avantgarde, het is moeilijk te zeggen. Don Caballero is een band die eigenlijk draait om werelddrummer Damon Ché. Als je goed luistert, draait de muziek om de drumpartijen in plaat van wat het bijna altijd is: dat de drums ondersteunend zijn. De drum is hier een soloinstrument en ik denk dat deze plaat met alleen de drumpartijen nog steeds overeind staat. Maar dan heeft Don Caballero ook nog eens gitarist Ian Williams in de gelederen (misschien kent u hem van Battles, waarin hij later opdook).
itchy schreef:
Ian Williams is één van de meest onderschatte gitaristen ever. Een stijl uit duizenden, nooit op een cliché te betrappen.
Ian Williams is één van de meest onderschatte gitaristen ever. Een stijl uit duizenden, nooit op een cliché te betrappen.
Zijn soms Afrikaans aandoende spel bestaat uit syncopatische tokkelnootjes, ik kan het niet anders omschrijven. Een stijl die ik bij niemand anders hoorde, hoogst origineel.
Voorganger Don Caballero 2, deze plaat en opvolger American Don zijn de topplaten uit het oeuvre. De meeste mensen geven de voorkeur aan het hyperactieve DonCab 2, ik vind deze net iets "smoother" (maar dat is bij deze muziek ook maar relatief) en daarmee uitegbalanceerder en tijdlozer. Ik kan eeuwig naar deze plaat blijven luisteren, hij ligt nog steeds om de maand ofzo nog wel een keer op.
* denotes required fields.
* denotes required fields.