Tygers of Pan Tang - The Cage (1983)
mijn stem
17 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: MCA
-
Rendezvous (3:23)
-
Lonely at the Top (3:30)
-
Letter from L.A. (3:13)
-
Paris by Air (2:56)
-
Tides (4:18)
-
Making Tracks (3:39)
-
The Cage (1:13)
-
Love Potion No. 9 (2:05)
-
You Always See What You Want to See (3:14)
-
Danger in Paradise (3:30)
-
The Actor (4:19)
-
Life of Crime * (3:35)
-
Love's a Lie * (2:52)
-
What You Sayin * (3:19)
-
Making Tracks [Extended Remix] * (6:23)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur:
35:20
(51:29)
0
Sir Spamalot (crew)
geplaatst: 16 mei 2009, 16:45 uur
Album nummer vier met opnieuw een gewijzigde line-up, want John Sykes is het afgebold.
Volgende brave mensen spelen dit album in: John Deverill (zang), Robb Weir (gitaar), Fred Purser (gitaar), Richard Laws (bass) en Brian Dick (drums). John Sykes is nog op twee nummers te horen: Love Potion No. 9 en Danger in Paradise.
Nog iets commerciëler en melodieuzer dan de voorgangers en ik mis wel een aantal felle gitaarsolo’s. The Cage is een kort instrumentaal nummer met synthesizers en akoestisch: mij een raadsel wat hiervan het doel is. Love Potion No. 9 is natuurlijk een cover van dat alombekende nummer: zoals de meeste coversongs is de versie hierop ook zo’n debacle, maar een platenfirma moet nu eenmaal een single hebben. Rendezvous zou ook al een cover zijn.
Blijkbaar heeft dit album toch redelijk veel verkocht, zal wel aan de aanpak van dit album liggen: het neigt toch fel naar FM Rock. Redelijke nummers zijn Rendezvous en Paris by Air. Beste nummer vind ik Danger in Paradise. Minst geliefde nummers zijn Letter From L.A. en Making Tracks Ik ga deze niet zo gauw meer opleggen: zeer middelmatig album dat zijn 2,50 sterren verdient, juist de helft.
Volgende brave mensen spelen dit album in: John Deverill (zang), Robb Weir (gitaar), Fred Purser (gitaar), Richard Laws (bass) en Brian Dick (drums). John Sykes is nog op twee nummers te horen: Love Potion No. 9 en Danger in Paradise.
Nog iets commerciëler en melodieuzer dan de voorgangers en ik mis wel een aantal felle gitaarsolo’s. The Cage is een kort instrumentaal nummer met synthesizers en akoestisch: mij een raadsel wat hiervan het doel is. Love Potion No. 9 is natuurlijk een cover van dat alombekende nummer: zoals de meeste coversongs is de versie hierop ook zo’n debacle, maar een platenfirma moet nu eenmaal een single hebben. Rendezvous zou ook al een cover zijn.
Blijkbaar heeft dit album toch redelijk veel verkocht, zal wel aan de aanpak van dit album liggen: het neigt toch fel naar FM Rock. Redelijke nummers zijn Rendezvous en Paris by Air. Beste nummer vind ik Danger in Paradise. Minst geliefde nummers zijn Letter From L.A. en Making Tracks Ik ga deze niet zo gauw meer opleggen: zeer middelmatig album dat zijn 2,50 sterren verdient, juist de helft.
* denotes required fields.
* denotes required fields.