Willie Hightower - Willie Hightower (2004)

de favoriet van Leo Blokhuis..vandaag

En gelijk heeft hij. Geweldige cd. Deze zanger heeft een prachtige stem.

Van het eerste en beste moment dat ik deze cd luisterde werd ik bevangen door een virus, het Willie Hightower-virus.

Dit album is Soul zoals Soul moet zijn. Gezongen vanuit de tenen, door het hele lichaam, met meesterlijk veel gevoel, zeg maar door Heart and Soul.

Willie Hightower heeft een rasperige stem die je vol raakt en nooit meer loslaat. Het album swingt, ontroert, laat je lachen en huilen, pakt je vast en laat je weer los. Je raakt in de zevende hemel en blijft ronddrijven op Cloud 9. Een als door God gegeven geschenk.

Juist een cd als dit is een zo'n onbekend stukje prachtige praal. Alles klopt aan deze cd. Het absolute hoogtepunten boven alle 18 hoogtepunten is het nummer 'Nobody But You'. Maar geloof mij elk nummers is stuk voor stuk fenomenaal. Simpelweg een must-have voor elke muziekliefhebber, of je nou van soul houdt of niet. Want door deze plaat ga je ervanzelf wel van houden.

5 sterren (en nog veel meer)

Als je van oude soul houdt dan kom je nog wel eens wat obscuurs tegen. Vergeten artiesten met een paar knallers van singles, soms zelfs artiesten met een LP'tje of twee dat de moeite waard is. Meestal luister je het dan een tijdje intensief maar na verloop van tijd merk je dat die luisterbeurten steeds sporadischer worden.
Welnu, dit album van Willie Hightower ken ik sinds deze namiddag en het staat nu voor de derde keer op.
Obscuur? Misschien wel. Vergeten? Ik hoop dat onze berichtjes hier daar wat aan doen. Is het iets voor de langere termijn? Jazeker! En dat durf ik hier stellig te stellen. Dit wordt één van die artiesten voor me waarbij ik telkens "terugkeer". Dat weet ik nu al.

Hoe het klinkt? Dit klinkt als een ruwe Sam Cooke die naar het zuiden is afgezakt. Een mix van southern soul en mooie zachte arrangementen. Toch weer een beetje anders dan ik gewend ben. De zang is voor mij een perfecte kruising tussen Cooke en O.V. Wright, tussen mooi zacht en hard en rauw dus.

Prachtige stem! krijg kippenvel van hem!

4,5*

Willie heeft een zeer aantrekkelijke stem. De begeleiding is aan de sobere kant en hier en daar echt ´lekker´. Dit is goeie ouwe soul, zeg maar (hoe oud eigenlijk?)

Maar niet elk nummer is even sterk, en dan kan het beluisteren in een ruk toch ook wat vermoeiend overkomen. Op de een of andere manier hoort het ook niet; een album waarbij elk nummer individueel iets van soul moet uitstralen, zonder dat sprake is van een concept oid, slaat bij 18 nummers toch wel een beetje dood. En dit komt mij ook niet over als een ´anthology´; eerder lijkt dit een paar jaar gelijksoortig repertoire, inclusief de ´vullertjes´. Na een tijdje gaan, met name bij de zwakkere nummers, de cliché teksten ook wel tegenstaan.

Maar natuurlijk is dit een verzamelaar (wist ik niet van te voren) en er staan heus nummer op waarvan ik denk: mooi, wil ik ook wel hebben. Ooit zal Hightower zeker in mijn collectie staan; is heus een ontdekking, maar liever dus een kleinere verzamelaar, of nog beter: een paar singletjes (maar dat zal wel moeilijk worden).

Ik kende pas één nummer van Willie Hightower, dus ik vond het wel leuk om een (verzamel)album van deze zanger te beluisteren. Hij heeft een erg prettig stemgeluid en het album bleef me boeien (het is dan ook niet erg lang), al had ik t tegen het einde wel een beetje gehad met het I Love You, I Love You…

Haha Damn!, je schrijft me de zinnen voor Méér heb ik er niet aan toe te voegen:
geslaagde covers, mooie nummers, nergens slecht, paar momenten wat bijzonder al heb ik het gevoel dat er wel wat meer in zit,

4*.

Paar keer geluisterd, ik denk als Willie Hightower (leeft de man eigenlijk nog?) aan een comeback zou denken, hij dicht in de buurt van Solomon Burke's sound zou komen. Paar grote uitschieters, vooral als de Hammond in stelling wordt gebracht, maar na een nummer of 10 ben ik toch steeds al aan het denken wat ik nu weer eens zal draaien.

Toch er leuk om te leren kennen. Ik stem niet op verzamelaars, maar ruim voldoende zeg maar

De man zou inderdaad een comeback mogen maken, hij is nu 68.

Hier is een interessant stuk over hem te vinden.

Wat word ik toch moe van dit album zeg.. Stem is best goed, productie ook goed, maar damn... Ik word depressief hiervan. Véél te vaak over liefde etc. En dat was direct al zo.

2,5*, omdat alles wel goed zit, maar ik denk niet dat ik snel naar dit album zal grijpen...

Natuurlijk wordt er op soulalbums over liefde gezongen. Is dat zowiezo niet het meest voorkomende onderwerp in welk genre dan ook, in alle liedjes. Het is maar net hoe het verwoord wordt toch?

Jah, okej, maar hier werd ik gewoon echt moe van... Ik weet ook niet waarom.. Zal het na een tijdje wel nog een kans geven.

Walk a Mile in My Shoes

Wát een schitterend nummer veruit mijn favoriet op dit album, prachtige tekst, refrein om kippenvel van te krijgen en een van de beste instrumentelen die ik ooit gehoord heb in een Soulnummer. Jammer dat de rest van dit album toch wat vervaagt tegenover dat nummer, er komen nog fijne momenten en nergens wordt het slecht, eigenlijk gaf ik dit een nipte 4*. Maar zeker en vast een van de betere dingen die voorbij gekomen zijn in de Soultopic.

Ben je al bij de dokter geweest?

Ik kende Willie Hightower al via Reijersen en heb 'm nog maar eens opgezet omdat 'ie soulalbum van de week is geweest. Het is inderdaad erg fijne muziek, ook weer precies de soul waar ik van hou. Fijne stem, krachtig en rauw. De arrangementen zijn allemaal helemaal dik in orde.
Kleine minpuntjes vind ik dat er soms covers van wel erg bekende (soul)nummers op staan (hoewel ik me er nooit echt aan kan ergeren) en dat niet al het materiaal even sterk is. Toch zijn deze minpunten gemakkelijk weg te strepen als ik kijk naar het geweldige stemgeluid van de man en de goede begeleiding. Hij krijgt van mij daarom vier sterren.

Ja zeker, en hij treed zelfs nog op ook al is dat wel alleen in zijn "home state" Alabama.

Jammer dat mastering zo beroerd is en daar lijden meer van deze uitgave's (Candi Staton bv) aan.
De volumeknop moet toch verder open om er een acceptabel geluidsniveau uit te krijgen en het klinkt allemaal erg gecompressed of zoiets....
En ja, de inhoud is redelijk, ben er niet helemaal weg van, teveel anonieme covertjes. En er zijn ook veel zangers die me meer bij de strot grijpen dan Willie Hightower.