Hexvessel - No Holier Temple (2012)

Een album dat nog regelmatig terugkeert naar de draaitafel voor wat rondjes. Hexvessel was natuurlijk een aangename ontdekking voor mij in 2013. Duurde lang om erin te komen, maar het was voor mij direct al fascinerend. No Holier Temple is terecht bejubelde plaat. Een logische opvolger van Dawnbearer. Het klinkt direct volwassener. Doordat de instrumenten nu wel goed gestemd zijn, valt een flink deel van de mysterieuze en spannende sound weg, maar er komt een heel prettige, poëtische folksound voor terug. Hexvessel doet me hier wel stiekem wat denken aan Magna Carta.

Toch is er niet gek veel veranderd. Wederom hoor je een heel scala aan instrumenten voorbij komen. De toevoeging van blazers vind ik erg mooi hier. McNerney's gedichten zijn goed genoeg. Ook belangrijk is dat de songs goed zijn. Woods To Conjure, A Letter In Birch Bark etc. Het zijn prachtige werkjes. Hexvessel geeft een heel fijne, moderne draai aan dromerige folkrock.

Tussenstand:
1. No Holier Temple
2. Dawnbearer

Je kunt het dromerig noemen, maar 'druilerig' vind ik eigenlijk ook wel een geschikte term. Ik heb het album flink wat keren beluisterd in de hoop dat de 3,5 die ik eerst had staan hoger zou worden, maar het irriteert me per luisterbeurt alleen maar meer tot het punt dat ik maar gewoon gestopt ben op de 2,5 sterren. Slecht is het niet, maar er gebeurt me echt veel te weinig. Als op His Portal Tomb een beetje wat Black Sabbath komt doorschemeren veer ik wel op, maar uiteindelijk dut ik ook weer in. Het voelt aan als iets waar ik met wat high hawaiians op veel beter van zou genieten, maar een soortgelijke sfeer krijg ik op dit moment gewoon niet in huis. De muziek zorgt er gewoon voor dat ik duf blijf. Dues To The Dolmen zou ik ook omschrijving als 'getokkel met gemompel'.

Tussenstand:
1. Dawnbearer
2. No Holier Temple