Jan Akkerman - 10.000 Clowns on a Rainy Day (1997)

"ronierland"]Jan Akkerman...beste gitarist on the world...èn een geweldige live cd...ondergewaardeerd in Nederland, jammer !!![/quote]

Ik zag Jan Akkerman vanavond in een tv reportage bij de NPS. Inderdaad, Jan is de beste gitarist ter wereld en die heel veel respect bij mij afdwingt.

Dit is nu toch wel al jaren een cd die elke week wel een keertje de cd speler in gaat... Gister avond cd 1 nog weer helemaal gedraaid. Wat een klasse muziek. Natuurlijk met een virtuoze Akkerman, maar vergeet de rest van de band ook niet zeg. Ton Dijkman bezorgd mij elke keer weer kippenvel met zijn rake klappen (Pre Madonna,No Hang Up's). Tjonge jonge wat is die gozer goed zeg...

Deze gaat nu naar mijn top 10 en blijft daar!!!!

Een goede gitarist maakt het halve werk zou je denken.
Echter te weinig goede afgeronde composities en live kan hij mij nog steeds niet overtuigen, het gevoel ontbreekt vooral bij akoustische nummers die hij vaak te luid speelt. Ik geef de voorkeur aan Eric Visser en Harry Sacksioni. Wereldwijd is Jeff Beck of Buddy Guy toch wel een paar maten groter. Dit is mijn mening en ik vind 3 stemmen voldoende.

Ontiegelijke kakmuziek maakt deze uitgezakte arrogante zak pis en dat doet hij al jaren.
Live speelt hij nog altijd voor te dikke 40ers en 50ers die een dikke leuter krijgen van zijn weerzinwekkend uitgekauwde versie van Hocus Pocus.
Emotieloze muzak.
Focus was al erg maar dit slaat alles....

eens

degene die akkerman als beste gitarist ter wereld betitelen moeten hoognodig de schoolbanken in

akkerman is goed, maar allang ingehaald door een hele school nieuwe gitaristen

magoed, je kan maar 1 ding dus dat blijf je dan maar doen tot dat iedereen het zat is

Ik ken deze plaat niet, ik heb een andere soloplaat van Akkerman waar ik ook allesbehalve enthousiast over ben...
Dit hier :
http://www.musicmeter.nl/images/covers/4000/4195.jpg


Maar wat FOCUS betreft sla je de bal ongelooflijk mis. Focus was gewoon top. Symfonische rock op het allerhoogste niveau.
Daar heeft Akkerman solo niets mee van doen, als je het mij vraagt.

Creatief gezien heeft hij zijn momenten: Fresh air, Lammy, Progressief werk in de jazzrock-fusion, Vroeg in de weer met de guitarsynth. en toffe albums als From the basement en Focus in time.
Als mens wispelturig en arrogant. Kan de sterren van de hemel spelen, en het de volgende keer vertikken een toegift te spelen, wat afbreuk kan doen aan dat eerdere, geslaagde optreden.

Deze CD heb ik na afloop van een goed optreden aangeschaft.
Van Disc 1 is Eruption fave. Soft Focus is een bewerking van Focus IV.
No Hang Ups stamt ook uit de Mother Focus tijd.
Van Disc 2 is Am I Losing You erg sterk. In grote lijnen een redelijke liveplaat.

Ik heb nog een optreden bijgewoond in de Schouwburg in Enschede tijdens de Focus In Time toer, het zal net voor de tijd van het verschijnen van dit album zijn geweest. Ik moet toch zeggen dat me dat niks tegenviel. De band was klasse en bij tijd en wijle ging redelijk de beuk erin. Vanwege de goeie herinneringen aan dit ''Grolsch'' concert krijgt deze live registratie van mij een dikke voldoende. Akkerman kan me niet in alles boeien wat ie maakt maar over het algemeen als ie zn best doet lukt het nog best wel.

Ik ben wel erg laat met mijn reactie. Maar al die wijsneusjes die het hier hebben over uitgezakte arrogante zak pis, uitgekakte muzak, emotieloos, bla bla bla: wat een gelul. Mensen kennen de betekenis niet meer van het woord virtuoos. Als er iemand een bovengemiddelde techniek in diverse stijlen weet te combineren met gevoel, is het Jan Akkerman. Bovendien dat gelul over wie de beste van de wereld is... Op dit niveau kun je het alleen nog over smaak hebben. Buddy Guy een paar maten groter? In welk opzicht? Lachwekkend. Zelfs Jeff Beck weet al twintig jaar niet meer te boeien. Speelt alles hetzelfde, strontziek wordt je ervan. Mensen, dit is een prima cd.

Guy komt in technisch opzicht in ieder geval bij lange na niet in de buurt van Akkerman. Akkerman is ook veel veelzijdiger.

Wijze woorden buurman. Alleen ben ik het niet geheel eens met je Jeff Beck mening.
You can have it all ha. En arrogant is onze ha Jan wel. Maar dat zie ik absoluut niet als een nadeel. Eerder een zeer vermakelijk voordeel.

Prima plaat overgens

Aallleen die bassdrum staat zo hard ingemixt dat het wat sneu is voor mijn buren... verder een bijna perfecte plaat. Jan Akkerman is een fenomeen, en internationaal gezien zwaar onderschat.
Ik hen geen betere gitarist waar zoveel intelligentie en goove samenkomt.

Als je iets van Jan wilt horen in topvorm dan moet je deze cd gewoon aanschaffen. Het kan wel zijn dat er vele gitaristen zijn die hem "ingehaald" hebben (alhoewel ze dat ook o.a. met de steun van Jan gedaan hebben, want de gitaristen nieuwe stijl hebben veel van de oudere gitaristen geleerd), maar dit is gewoon uitstekende muziek gemaakt door iemand die met hart en ziel muzikant is.

Onze Jan, die pas gitaarspelen kan!
Echt geweldig, deze live-registraties (het betreft twee optredens).

Onze Jan, die trekt zijn eigen plan!
Niks mis mee. Ik kan me heel goed voorstellen dat je arrogant overkomt als niet meer reageert zodra je weer te horen krijgt dat je nooit uit Brainbox/Focus* had moeten stappen.
Altijd weer op zoek naar iets anders. De ene keer gaat dat goed, en het gaat ook wel eens mis.
Deze registratie is dik in orde.

* Doorhalen wat niet van toepassing is.

Veel beter dan dit gaat t niet worden in Jan Akkermanland!

Jan is absoluut één van de beste gitaristen ter wereld (nog steeds). Was hij in Engeland of de VS geboren, dan was hij nog tien keer beroemder geweest. En multi-miljonair, niet te vergeten...

Ik heb vroeger bij de RPS in Amsterdam samengewerkt met Ron Bijtelaar. Hij was toentertijd bassist van The Hunters en al behoorlijk onder de indruk van het talent van Jan. Zijn voorspellingen zijn redelijk goed uitgekomen...

Grappig om de berichten hierboven te lezen. Sommige mensen nemen geen blad voor de mond als het om de persoon(lijkheid) Jan Akkerman gaat.
Ik heb hem regelmatig zien optreden en behoor dus, zoals Jurado het hierboven plastisch uitdrukte, tot de "te dikke 40-ers en 50-ers die tijdens een optreden van Jan een dikke leuter krijgen......."
Ik dacht altijd al tijdens die optredens: " wat prikt er toch steeds in mijn rug......??!"

Maar, inmiddels ben ik een figuurlijk dikke 60-er ( 184 cm lang en 78 kilo schoon aan de haak, valt wel mee toch?) en nog steeds een groot liefhebber van de meeste muziek van Akkerman.
Dit album staat wat dat betreft absoluut op 1!

Puccini's café zorgt nog steeds voor kippenvel en Pre Madonna mag zelfs tijdens mijn uitvaart door de aula schallen (ik heb geen haast overigens).

Over haast gesproken: als we zomers op weg zijn naar het zuiden van Europa neem ik altijd (ouderwets) een stapeltje cd's mee en ja, deze dubbelaar is daarbij altijd aanwezig. Heerlijke muziek tijdens de zoveelste lange autorit over de route de soleil.
Akkerman, samen met het heerlijke Hammond orgeltje van Nico Brandsen (Weedstalker onder andere) en de drums van Ton Dijkman, de kilometers gaan altijd direct een stuk sneller voorbij.

Het mooiste wat ik qua optreden van Jan gezien heb was een solo optreden in een klein kerkje in, als ik het mij goed herinner, Oude Bildtzijl Friesland.
Van die arrogantie waar vaak over wordt geklaagd heb ik nimmer iets gezien, volgens mij is het meer sociale onhandigheid.