Rufus & Chaka - Masterjam (1979)

Lekkere funky / disco tracks gecombineerd met de stem van Chaka Khan in de juiste dosering. Ook met dit album krijgt Quincy mijn voetjes wel van de vloer. Een beetje in de geest van Off The Wall, wat niet gek is gezien beide in hetzelfde jaar uitkwamen. Jammer dat Quincy niet (nog) wat productiever is geweest in de perdide 1979-1982, want ik kan de door hem geproduceerde albums uit die periode zeker wel waarderen.

Any love is de topper van de plaat vind ik. Net nog even van genoten. Ik vind het nog net wat leuker dan de fijne opener en klassieker Do you love what you feel.

What am i missing.. hoe toepasselijk is die titel? Na jaren heb ik de plaat weer eens geluisterd (samen met wat ander Quincy Jones platen) en dit coole nummer met subtiele bereiding van gitaar rifjes en een heerlijke bas, heb ik totaal over het hoofd gezien! Ik heb geen credits van het album, maar qua geluid zouden zomaar the Brothers Johnson een handje geholpen kunnen hebben hier.

Verder vind ik de eerste 4 nummers het sterkst. Do you love wat you feel behoeft geen uitleg, Any Love blijft favoriet, Heaven bound heeft aanvankelijk een iets ingehouden Chaka die ik graag vaker had gehoord. Walk the Rockway met mannelijke zang (Tony Maiden?), is een zeer herkenbare Quincy Jones productie voor die tijd. Je kunt het ook gedateerd noemen, maar wat geeft het.
Als geheel vind ik het album nog steeds geen topper, maar vind ik eigenlijk van haar en hun platen, met uitzondering Naughty (Chaka solo).

Dit is me toch een partij een lekkere disco-funk-plaat. Goede songs, echt lekker ingespeeld, mooi aangevuld met blazers en bovenal de lekkere stem van Chaka natuurlijk.

Inderdaad een verrukkelijke popfunkplaat. Geproduceerd door Quincy Jones en dat hoor je er goed aan af, want het muzikale palet is vergelijkbaar met albums als Off the wall, Give me the night en Quincy's eigen funk-album Stuff like that. Op dat laatste album uit 1978 zong Chaka Khan al hoorbaar mee op de titelsong die een hit werd, en ik neem aan dat daar de basis werd gelegd voor deze eenmalige samenwerking.

Het zorgt er wel voor dat Masterjam anders klinkt dan de voorgaande Rufus-platen en ook anders dan het solo-materiaal dat Chaka Khan rond deze tijd uitbracht. Gelikter en poppier, al blijft de funk domineren. Ik houd er wel van. Deze plaat pakt goed uit omdat de nummers overwegend sterk zijn en de muzikanten heerlijk op dreef. Ze krijgen wel hulp van de gebruikelijke sessiekrachten als de Brothers Johnson (overigens voornamelijk percussie), de Seawind Horns en vocaliste Patti Austin, allemaal 'troetelkindjes' op producties van Jones.

De titelsong werd geschreven door toetsenist en Q-huiscomponist Rod Temperton - en dat gebeurde op méér succesvolle Q-producties (Off the wall, Thrilller, Give me the night). Ook Live in me is van zijn hand. Bovendien covert Rufus het nummer Body heat, dat al eerder de titeltrack was van een album van Quincy Jones zelf. Het origineel is beter, vind ik, al maakt Rufus er wel een heel ander - sneller en disco-achtig - nummer van.

Daarmee lijkt Masterjam eerder een vehikel voor de kwaliteiten van de producer en arrangeur, maar zolang het eindresultaat overtuigt, vind ik dat geen probleem. Chaka is vocaal goed op dreef en overschreeuwt zich niet. Do you love what you feel was de Amerikaanse top 40-hit en Any love haalde de R&B-hitlijsten. Daarmee staan de sterkste nummers van het album vooraan, maar ook naderhand is er nog genoeg te genieten. Een ander hoogtepunt is Heaven bound, een semi-ballad, die Chaka op haar best laat horen.

Aardig plaatje maar voor mij wat te netjes binnen de lijnen funk/disco, hoor het liever wat rauwer zoals Isaac Hayes of Sly bv