Paulina Rubio - Paulina (2000)

Naar aanleiding van het sterke El Ultimo Adios met de fijne blazers heb ik de rest van het album ook geprobeerd. Beter dan El Ultimo Adios is er niet op te vinden (en helaas ook niet meer in die stijl) maar slecht is het zeker niet. Het viel me eigenlijk wel mee. Ook een pluspuntje dat het allemaal in het Spaans is.
Lo Hare Por Tí is ook nog zeer de moeite waard.

Bij mooi weer zet ik deze steeds vaker op, en daardoor is het album steeds meer gaan groeien. Ondanks dat dit album zeer afwisselend is weet het toch een mooi geheel te vormen. Op dit album zijn o.a. dance-invloeden, latin-invloeden en ballades terug te vinden. 'Cancún y Yo' is een heerlijke zomertrack met zeegeluiden om bij weg te dromen en 'Vive el Verano' is echt fijn om te draaien bij strandweer. Ik denk dat dat nog wel een degelijke zomerhit had kunnen worden met een beetje promotie en wat geluk. 'El Ultimo Adios' is de meest latin track met z'n fijne blazers en ranchera geluid. De autotune wordt naar buiten gehaald op het nummer 'Y Yo Sigo Aquí' en komt effectief naar voren in deze vlotte up-tempo dance-track. Elders vinden we een wat meer laidback dance-stijl terug. Namelijk op 'Sexi Dance', die door de lome stijl heen gevuld wordt met sensueel gehijg. In 'Mirame a Los Ojos', 'Sin Aire' en 'Lo Haré Por Tí' komen de elektrische gitaren ook nog tevoorschijn. Alle drie de tracks vind ik erg geslaagd en hebben zowel een latinsound als een crossover appeal. 'Yo No Soy Esa Mujer' is wat mij betreft het minste nummer op het album en is het enige nummer dat ik nog wel eens over wilt slaan. De tekst spreekt mij niet aan en ik krijg een beetje de kriebels van de manier waarop het refrein in elkaar is gezett. 'Tan Sola' is een zeer aardige ballad die over eenzaamheid gaat. Het begint met het geluid van een vliegtuig in landing, wat ik zelf wel erg leuk gedaan vond. Het beste heb ik tot het laatste bewaard want 'Tal Vez, Quizá' is het mooiste nummer op dit album. Een bijzondere ballad waarin Paulina haar lover vraagt om haar niet weer te verlaten. De manier waarop het refrein ingezongen is gecombineerd met de wanhopigheid die de tekst uitstraalt werkt heel overtuigend krijgt mij iedere keer weer te pakken.

Over de gehele lijn een zeer sterk album en wat mij betreft stukken beter dan de muziek die ze tegenwoordig uitbrengt. Dit album weet Paulina een persoonlijkheid mee te geven terwijl het ook nog actueel en pakkend wil klinken.