Solange - True (2012)
mijn stem
30 stemmen
0
geplaatst: 11 december 2012, 20:08 uur
Meer dan een schaduw was ze nooit, ons Solange. Sinds het ze zich een imago aanmat staat ze echter stevig in haar eigen fluorescerende 6 inch heels. Onder haar gepatroonde, felgekleurde en steeds stijlvol gesnitte jurken de meest aparte dansjes dansend. Om haar nieuwe imago in de verf te zetten. Niet langer het zusje in voetsporen die ze nooit echt kon volgen, maar eindelijk het zusje dat lekker haar eigen pad maakt. Met dank aan producer Dev Hynes.
Twee van de lekkerste singles van het jaar zijn van Hynes’ hand. Eerst was er Everything Is Embarrassing van Sky Ferreira en niet veel later ons Solange, met Losing You. De eerste rock genoemd, de laatste r&b. Al kunnen ze ook zonder problemen naast elkaar onder de verzamelnaam 80’s dance staan, ze dragen duidelijk de stempel van de producer: clean uitgewerkt, maar tegelijk heerlijk groezelig opgenomen, bulkend van wavesounds en grauwe teksten.
Sky Ferreira besloot op haar EP een andere weg op te gaan, maar Solange zag gelukkig wel graten in het werk van Dev Hynes. En terecht. Afzonderlijk blinken ze niet per se uit, maar als het iele stemgeluid van Solange samenkomt met de zware producties van Hynes levert het een unieke wisselwerking op. Dat zus geen Beyoncé is is wat haar totnogtoe van een echte carrière hield, maar deze soms ongure funky muziek smeekt net voor haar ietwat onvaste uiteenzettingen en beverige tempowisselingen. Het complementeert hetgene waar ze over zingt, de andere kant van de liefde, en zet de speelse opbouw van de muziek in de verf.
Echt opvallen doet het songmateriaal op True, naast single Losing You, niet echt, hoewel het muzikaal goed gevuld is. De kracht zit meer in de uniforme beleving en subtiele verschuivingen binnen het project. Het klinkt allemaal behoorlijk rechtlijnig en strak op het eerste gehoor, maar het zijn de plooien merkbaar bij de tweede beluistering die je zoetjesaan van hun visie gaan overtuigen. Zo weet deze EP een zeer interessant beeld te schetsen van een artieste waar vrijwel niemand op zat te wachten. Fijn dat je er eindelijk bent, Solange!
Twee van de lekkerste singles van het jaar zijn van Hynes’ hand. Eerst was er Everything Is Embarrassing van Sky Ferreira en niet veel later ons Solange, met Losing You. De eerste rock genoemd, de laatste r&b. Al kunnen ze ook zonder problemen naast elkaar onder de verzamelnaam 80’s dance staan, ze dragen duidelijk de stempel van de producer: clean uitgewerkt, maar tegelijk heerlijk groezelig opgenomen, bulkend van wavesounds en grauwe teksten.
Sky Ferreira besloot op haar EP een andere weg op te gaan, maar Solange zag gelukkig wel graten in het werk van Dev Hynes. En terecht. Afzonderlijk blinken ze niet per se uit, maar als het iele stemgeluid van Solange samenkomt met de zware producties van Hynes levert het een unieke wisselwerking op. Dat zus geen Beyoncé is is wat haar totnogtoe van een echte carrière hield, maar deze soms ongure funky muziek smeekt net voor haar ietwat onvaste uiteenzettingen en beverige tempowisselingen. Het complementeert hetgene waar ze over zingt, de andere kant van de liefde, en zet de speelse opbouw van de muziek in de verf.
Echt opvallen doet het songmateriaal op True, naast single Losing You, niet echt, hoewel het muzikaal goed gevuld is. De kracht zit meer in de uniforme beleving en subtiele verschuivingen binnen het project. Het klinkt allemaal behoorlijk rechtlijnig en strak op het eerste gehoor, maar het zijn de plooien merkbaar bij de tweede beluistering die je zoetjesaan van hun visie gaan overtuigen. Zo weet deze EP een zeer interessant beeld te schetsen van een artieste waar vrijwel niemand op zat te wachten. Fijn dat je er eindelijk bent, Solange!
* denotes required fields.
* denotes required fields.