Grip Inc. - Power of Inner Strength (1995)

Power Of Inner Strength levert de blauwdrukken van hun volgende platen, maar het is pas echt op opvolger Nemesis dat Grip Inc (met dezelfde elementen dan op op deze, hun eersteling) hun volledig potentieel laat horen.

Duidelijk de beste Grip Inc. plaat voor mij. Het is dan ook het meest pure thrash album van de band, zoals duidelijk blijkt in bijvoorbeeld Colors of Death. Werkelijk splijtende staccato gitaar-riffs... gewel(da)dig gewoon.

De latere platen zijn wat meer groovy. Da's ook best aardig, maar het staat de brute kracht die deze band kan uitstralen wat in de weg.

Ik sluit me volledig aan bij Hammerhead. Deze plaat hebben ze niet meer evenaard. Grip inc. (en dan met name Dave Lombardo) hoort gewoon te thrashen. En dat doen ze op deze plaat op meer dan overtuigende wijze!

Savage Seas is beestachtig goed.

Gus is op 13 oktober jl. overleden.

RIP

Grip Inc. ben ik uitsluitend gaan beluisteren door de aanwezigheid van Dave Lombardo. Die speelt dan ook gelijk maar het intro op een mooie manier in elkaar. Ik heb vervolgens het idee dat er met veel plezier een harde thrash CD is opgenomen. Helaas overheerst toch het gevoel dat er een rommelig geheel is ontstaan, zo lijkt de zanger soms wat ongecontroleerd bezig. Ik vond hem meer een punk/hardcore zanger. Latere albums kunnen mij meer bekoren.

Ben dit album nu voor het eerst aan het beluisteren. Het weet me niet meteen te grijpen, zoals bij Nemesis wel het geval was, maar ik denk dat dat nog wel komt. Kwestie van nog een paar keer luisteren.

En wat een stem heeft/had Gus Chambers toch!

Bij nader inzien toch een erg sterk thrash-/groovemetalalbum. Het heeft alle kenmerken die op Nemesis nog iets beter gecombineerd zouden worden, maar ook dit debuutalbum mag er zijn.
Het album begint met een intro, Toque de Muerto, waarin voornamelijk de drums van Dave Lombardo de aandacht opeisen. Het intro gaat over in Savage Seas, een van de sterkste nummers op het album. Het echte prijsnummer komt daarna echter pas: Hostage to Heaven. Hierop laat Grip Inc. alles horen wat ze in huis hebben: agressieve, rauwe zang van Gus Chambers, strakke riffs en dito drumwerk.
Hoewel er met een zanger als Chambers sowieso weinig mis kan gaan, ik vind 's mans stem echt geweldig, wordt het album na de eerste nummers toch iets minder. Het tempo gaat wat omlaag en dan slaagt de band er toch niet in om het even boeiend te houden.

Toch een welverdiende 4*. Gelukkig dat ik dit album goed ben gaan waarderen, het was een van mijn laatste blinde aankopen (nadat ik Nemesis al kende overigens).

4.0*

Twintig jaar oud alweer, maar staat nog steeds als een huis. Voornaamste trekpleister is het fenomenale drumwerk van Dave Lombardo, die nog nooit beter heeft geklonken. Het ruige gitaarwerk en de gemene zang van Gus Chambers mogen er ook zeker zijn. Wanneer het tempo omlaag gaat weet het album niet overal te boeien, maar gelukkig overheerst het uptempo werk. Absolute uitschieter is het heerlijk doorroffelende Hostage To Heaven. Lombardo rules!

Wat een geweldig album is dit toch ook! Ik sluit me voor 100% aan bij het stukje hierboven van james_cameron. Klinkt wellicht vreemd maar wil je Lombardo in optima forma horen dan moet je dit album luisteren. Niet dat hij bij Slayer niet buitenaards goed was maar daar was altijd wel iets op de productie aan te merken. Op dit album dus niet. Klinkt werkelijk subliem!

Dit album is mij destijds een beetje ontgaan. De band werd destijds vooral gezien als een hobbyproject van Lombardo maar dat doet de beste man geen recht. De plaat staat vol met energieke thrash metal waar regelmatig het tempo even omlaag gaat. Dat levert sterke stuwende songs op zoals Ostracized en Heretic War Chant. Het songmateriaal is over de hele linie genomen niet overal even sterk, maar leuke toevoegingen als Spaans gitaarwerk en het formidabele drumwerk van Lombardo levert een aangename zit op. Daarnaast is zanger Chambers (inmiddels tragisch genoeg overleden) een welkome aanvulling in het trash genre, hij kan zowel melodieus als heavy uit de hoek komen en dat geeft de plaat een meerwaarde. Opvolger Nemesis is nog een slag beter dan dit vehikel.

Hostage to Heaven staat in mijn top 10 van favoriete metal-nummers ooit! Fantastische track.

Ja man! Het beste Slayer nummer dat Slayer nooit gemaakt heeft

Bruut album wel, soms iets te veel stampen zoals Slayer dat ook doet, maar er zitten ook geweldige passages in. Heretic War Chant is inderdaad briljant!