Rory Gallagher - Deuce (1971)
mijn stem
132 stemmen
Ierland
Blues / Rock
Label: Polydor
-
Used to Be (5:06)
-
I'm Not Awake Yet (5:25)
-
Don't Know Where I'm Going (2:43)
-
Maybe I Will (4:15)
-
Whole Lot of People (4:57)
-
In Your Town (5:47)
-
Should've Learnt My Lesson (3:36)
-
There's a Light (6:00)
-
Out of My Mind (3:05)
-
Crest of a Wave (6:00)
-
Persuasion * (4:43)
-
Used to Be [Alternate Take 1] * (5:11)
-
I’m Not Awake Yet [Alternate Take 1] * (5:46)
-
Maybe I Will [ Alternate Take 1] * (5:31)
-
Whole Lot of People [12 String Acoustic Alternate Take 1] * (2:43)
-
In Your Town [Alternate Take 3] * (5:34)
-
Should’ve Learnt My Lesson [Alternative Take 3] * (3:53)
-
There’s a Light [Alternate Take 1] * (7:15)
-
Out of My Mind [Alternate Take 3] * (3:39)
-
Crest of a Wave [Alternate Take 2] * (5:16)
-
Should’ve Learnt My Lesson [Radio Bremen 21/12/1971] * (5:53)
-
Crest of a Wave [Radio Bremen 21/12/1971] * (5:25)
-
I Could’ve Had Religion [Radio Bremen 21/12/1971] * (7:12)
-
For the Last Time [Radio Bremen 21/12/1971] * (5:53)
-
Messin’ with the Kid [Radio Bremen 21/12/1971] * (5:12)
-
Don’t Know Where I’m Going [Radio Bremen 21/12/1971] * (2:06)
-
Pistol Slapper Blues [Radio Bremen 21/12/1971] * (2:23)
toon 17 bonustracks
totale tijdsduur:
46:54
(2:10:29)
1
geplaatst: 17 februari 2008, 15:21 uur
Om op een zonnige en warme dag wakker te worden met 'I'm Not Awake Yet' moet een van de mooiste dingen in het leven zijn. De rest van het album is van dezelfde hemelse kwaliteit, hoewel ik het debuut iets hoger aansla. Vandaar: 4,5*
1
geplaatst: 23 juli 2012, 20:45 uur
Waar Rory Gallagher op zijn fantastische debuutplaat vooral blues en rock combineert, voegt hij er op "Deuce" nog een element aan toe, namelijk folk. Hierdoor wordt zijn gitaarspel nog diverser. Hij varieert met het grootste gemak tussen deze stijlen en laat het geheel samensmelten tot een mooie mix aan goede liedjes, niet alleen muzikaal gezien, maar zeker ook tekstueel. Rory Gallagher is een muzikant die zich graag ontwikkelt, en dat bewijst hij met "Deuce". Na een eerste luisterbeurt greep het me niet direct, maar "Deuce" begint steeds verslavender te worden naar mate ik ernaar luister. Eeuwige zonde dat Gallagher zo vroeg heen is gegaan. Dat draagt ongetwijfeld bij aan zijn legendarische status, maar ik had nog zo graag met enige regelmaat een nieuwe Gallagher plaat willen horen. Gelukkig heeft hij ons een fantastische erfenis nagelaten, en "Deuce" is daarin zeker een van de hoogtepunten.
0
geplaatst: 18 maart 2015, 14:02 uur
Energieke plaat met, zoal al eerder genoemd, diverse invloeden vanuit de folk muziek. De combinatie van folk en blues staat op deze plaat goed opgesteld, zelfs wat jazz kun je op openingstrack I'm Not Awake Yet terugvinden. Tekstueel staat het geheel ook sterk in zijn schoenen, met Crest of a Wave en In Your Town als hoogtepunten. Een afwisselend album in geluid en sferen en inmiddels niet onterecht uitgegroeid tot één van de beste albums van Rory.
0
geplaatst: 16 april 2018, 10:46 uur
Hoewel Rory vanzelfsprekend een geniaal instrumentalist is, mis ik toch wat schwung in dit album. Heb liever de rauwere meer rock / blues kant van Rory - niet echt 1 van mijn favoriete albums. Voor mij maar 2,5 sterren.
1
geplaatst: 18 oktober 2021, 14:39 uur
"Better get used to be, being my used to be", een heerlijke zin uit de lekkere pittige bluesrocker used to be, een nummer mer een onvervalste klassieke rockgitaarrif. Met duece levert Rory een van zijn beste albums af. Opgenomen met als doel om zoveel mogelijk de livesound en livesfeer in studioopnames vast te leggen. Dat is zeer goed gelukt.
Rory laat heel mooi en heel goed verschillende stijlen van de blues naar voren komen. should have learnt my lesson is Chicago, akkoestisch in don't know where i'm going, opzwepende vaartmakende slideblues in crest of a wave, etc. Alle nummers hebben hun eigen stijl om toch een geheel te vorm.
Ook is de frisheid, vrolijkheid en opgewektheid goed te horen. Rory was doelgericht bezig op dit album. Een onderbelicht uitstekend bluesrockalbum.
Rory laat heel mooi en heel goed verschillende stijlen van de blues naar voren komen. should have learnt my lesson is Chicago, akkoestisch in don't know where i'm going, opzwepende vaartmakende slideblues in crest of a wave, etc. Alle nummers hebben hun eigen stijl om toch een geheel te vorm.
Ook is de frisheid, vrolijkheid en opgewektheid goed te horen. Rory was doelgericht bezig op dit album. Een onderbelicht uitstekend bluesrockalbum.
* denotes required fields.
* denotes required fields.