NOFX - Punk in Drublic (1994)

Samen met Ribbed een van de beste NOFX platen. Ben de muziek alleen een beetje ontgroeid maar het blijft toch leuk. 3*

Leuke Titel

jeetje wat heb ik die plaat grijsgedraaid zeg...

[er komen weer allemaal herinneringen boven]

...was toch wel de beste punkband uit die tijd,
met name omdat ze lekker strak waren.

beste punkalbum ooit met geniale nummers, true punkrock

deze heeft goud gehaald, zonder ook maar ooit op radio of tv te komen (zelfs niet met andere nummers/albums) wat ik enorm sterk vind!
na the decline hun beste album, typisch nofx-plaatje

begint meteen met een van de sterkste nummers die ze ooit hebben gemaakt, maar zakt daarna in en bereikt zelfs banaal nivo met happydrinking songs als the brews

nee hij begint pas na 5 nummers in te zakken...

Jeff wears Birkenstocks: Topnummer EN een goede les aan die fokkin' trendies die nu opeens en masse aan de Birkenstocks gaan.

dit i9s voor mij HET NOFX plaatje, bijna alleen maar vette nummers snel hard en goed! Punkrock to the max!!!

Inderdaad de beste NOFX-plaat en doet mee in de verkiezing beste punkrock plaat ooit.

Altijd vrolijk van deze muziek Jeff Wears Birkenstocks?

NOFX --> de meest onzinnige band die ik ken, maar tevens de meest grappige band, maar niet mn grootste favoriet

.

Punkpop misschien, dit heeft natuurlijk niets met punk te maken dat NOFX.

Ik zou het zelfs pretrock willen noemen Maar punk is natuurlijk ook niet over een nacht ijs gegaan, heeft vele stromingen voortgebracht. en volgens sommigen hoort dit wel degelijk tot de punkrock, net als pennywise en anderen.

Oef moeilijk om hier iets zinnigs over te schrijven. Het is geen kwestie van de hemel in prijzen of finaal afbranden. Deze twee opties staan meestal garant voor lappen tekst. (dit is ook wel te zien aan de relatief korte berichtjes bij dit album).

Inderdaad jeugdsentiment. Niet dat ik me ooit heb geschaard onder een jongerencultuur. Skaters ofzo, zet mij op zo’n ding en ik val er even snel weer van af. En ook qua muziek was het niet strikt punk. Ik luister(de) bijvoorbeeld ook veel naar Sonic Youth.

Tja dit album heb ik altijd een beetje in de Jackass categorie geplaatst. Niets verhevens, puberaal, als je maar lol hebt.
Dit is een tijdje leuk, maar als je ouder wordt raak je er toch op uitgekeken. Verwacht je wat meer diepgang.
Af en toe zet ik het nog eens op. De muziek blijft immers goed. Goede melodieën, lekker energiek gespeeld. Maar je kunt nu eenmaal niet altijd in een polonaise door het leven gaan.

3.5*

Heee wat zegt iedereen nou ik ben super NoFX fan maar dit is absoluut niet de betse cd misschien heeft het goede nummers en is het, het meest afwisselende album van de band maar toch vind ik pump up the valuum toch beter

het beste van NOFX wat ik ken

*3.5

Leave it alone was toch wel een (leuk) hitje, ook op TV?

Leuke plaat, hoog sentimentele gehalte.

Dat NOFX geen punkrock is, is natuurlijk onzin. Punk wordt gekenmerkt door een bepaalde DIY-ethos, en die is altijd bij NOFX aanwezig geweest. Zelfs onder de vlag van Epitaph.

Persoonlijk vind ik Lori Myers ook erg fijn, trouwens. Na de briljante openingnummers.

3,5!

Ik ben de punk dan wel een beetje ontgroeid, maar sommige dingen blijf ik gewoon heel goed vinden. Deze van NOFX is er zo eentje. Dit blijft gewoon briljant. Jaren geleden helemaal grijs gedraaid. Bijna alle nummers zijn fantastisch maar 'Linoleum', 'Leave It Alone' , 'The Brews' , 'Dig' , 'Don't Call Me White' en ' Lori Meyers' zijn toch wel mijn topfavorieten.
4,5*

M'n alltime favorite NoFX plaat, gewoon gewldig!

Hopla, naar de 4,5. Als je dit album in één zit draait, staat je één ding te doen, en dat is opnieuw de playknop zoeken. Het klópt gewoon op zoveel manieren. Dat en een paar van hun sterkste teksten, en ja.
JA.

Don't Call Me White is en blijft een geweldig nummer.

Zeker Norbert, zeker. Ik zag ze een keer in de Melkweg toen die plaat net uit was, en toen maakten ze er al een andere versie van:

"Don't tell my wife, don't tell my wife..."

grappige gasten...

klassiek vind ik hun springerige jojo punk:

1. Soul doubt (white trash)
2. The death of john Smith (longest line)
3. The Malachi Crunch (Ribbed)
4. Dont call me white (punk in drublic)

Van de "nieuwe" punk van het Epitaph label is dit naast "Rancid - And Out Came The Wolves" toch zeker wel het beste dat ik gehoord heb. Ik ben niet zo van die skate-punk bandjes, maar voor deze 2 cd`s maak ik graag een uitzondering.
Hier word ik wel vrolijk van. En ik lees dat sommigen dit ontgroeit zijn.
Nou, ik punk, Oi! en hardcore gewoon door tot m`n dood hoor.

Inderdaad platedraaier, laat ze ons maar zeggen dat we puberaal zijn. Dat zij maar wat naar hun "intellectueel correcte" muziek luisteren, zullen wij ons wel uitleven op de tonen van NoFX, Rancid en consoorten.
Ik zie het in elk geval al vree zitten met deze die ik vorige week heb aangeschaft.

Stel je voor. Je bent een man van middelbare leeftijd. Je zit op de driezits te suffen bij wat lp´s van de pistols, clash en stranglers. Je leest eens wat op MuMe over NOFX en denkt ´goh laat ik dat ook eens proberen´. Je schuift de cd in de lade en precies dan wordt er aangebeld. Je doet open en op hetzelfde moment dondert er een honderd ton zware trein, met honderd kilometer per uur in honderd seconden over je heen. Jezus wat een energie. Je bloed klotst tegen je trommelvliezen en de adrenaline giert door je lijf. Als je je ogen weer opendoet meen je je te herinneren dat op de onderkant van de trein iets stond van ´NOFX – Punk in drublic´.

Dit is zo´n beetje wat je overkomt bij het spelen van deze cd. Echte punk. Zoals zo vaak gezegd over punk: geen gelul, je ding doen en verder met het volgende nummer. Wat ik na enige malen beluistering wel mis is, laat ik zeggen, muzikale diepgang. Natuurlijk geen must, want lol maken en het maken van een statement lijkt op dit album het belangrijkste doel, maar het maakt het album wel wat ´vlak´, als je begrijpt wat ik bedoel. Ik zou trouwens ook niet weten niet hoe je met zo´n verschroeiend tempo diepgang moet bereiken. Gewoon lekker dus: 3,5*. Iemand suggesties voor een volgende cd? Anyone?

Rancid - And Out Come the Wolves zoals ik 2 posten en 2 jaar terug al zei.

Probeer Anthem For A New Tomorrow van Screeching Weasel.

Bedankt jongens!