Paul McCartney - Driving Rain (2001)

Dat de plaat in 2 weken tijd in zijn geheel is opgenomen vind ik eigenlijk niet des McCartneys. Nauwelijks over de dood van Linda heen heeft hij zich er wel weer knap bovenopgewerkt, maar m.i. zeker niets zijn sterkste album. Ik vind het een album van de middelmaat. Zeker voor Paul McCartney. En of bij de song Heather zijn liefde voor zijn, inmiddels alweer gescheiden, echtgenote laat horen betwijfel ik. Ik denk dat hij dat nummer voor zijn dochter Heather heeft geschreven. Overall: Een album met veel te weinig hoogtepuntjes. Als ik 'm zo af en toe draai, blijf ik te veel skippen. Dat doe ik bij andere McCartney's veel minder

Ondanks dat dit geen onaardige plaat is, draai ik m eigenlijk nooit...

Ik draai deze ook eigenlijk nooit. En by far de lelijkste hoes van een McCartney-album ooit. Nog lelijker dan Press To Play (en die was niet best).

By far vind ik wat overdreven. Overigens heeft Macca weinig kaas gegeten van goed artwork. Ik vind bijna geen enkele van zijn soloplaten een écht mooie hoes hebben.

De muziek daarentegen is goed Wederom een sterk album van Paul, die zich vanaf Flaming Pie weer helemaal hervonden heeft. Nummers als Your Loving Flame, Magic, Lonely Road, From a Lover to A Friend en I Do zijn geweldig. Maar ook het titelnummer, She's Given Up Talking, Your Way en About You mogen er zijn.

Een wat rommelige plaat van sir Paul waarbij hij het experiment niet schuwt.
Hoogtepunten van het album zijn voor mij She"s Giving Up Talking , & Your Way.
Typische catchy McCartney nummers als Your Loving Flame en het titelnummer mogen er ook wezen.
Eigenlijk vind ik ( bijna ) alle nummers van een aanvaardbaar niveau hoewel het album als geheel niet tot mijn favorieten gerekend zal worden.
Het oosterse met sitar begeleidende Riding Into Jaipur had voor mij niet gehoeven.
Overigens vind ik het van lef getuigen om een 10 minuten durende soort van jamsessie in elkaar te knutselen genaamd Rinse The Raindrops.
Afsluiter Freedom doet mij dan weer enigszins denken aan Give Peace A Chance van John Lennon.

Het laatste echt goede album dat Macca gemaakt heeft (mijn mening uiteraard). De kwaliteit van de songs, de zanglijnen, de instrumentatie, echt allemaal klasse. Een album dat ik ook regelmatig terug opzet (zo herken ik de toppers)

Meningen verschillen enorm, ik vind driving rain met afstand zijn slechtste plaat uit zijn hele oeuvre.
Er staat geen enkel nummer op wat beklijft of echt goed is. Kinderachtige teksten, te simpel, one two three four five let's do for a ride. Het enige nummer wat melodies goed in elkaar zit, your loving flame, heeft weer een tekst die een kind van 5 ook kan verzinnen. What am I to do, If I don't have you I'll be feeling blue Just sitting here without you, etc. tenenkrommend. De blikkerige kille sfeerloze productie tilt de boel ook nergens omhoog.

Ook in de 21e eeuw is Macca nog in vorm.
De composities zijn goed en het schuurt prettig tegen de rock aan met een iets steviger geluid.
Misschien allemaal niet hoogstaand, maar een heel fijn popalbum.

Prachtig album. Een ietwat stevigere plaat van Macca. Ook een stuk spontaner en minder gecomponeerd dan de rest van zijn muziek. Het 10 minuten lange Rinse the Raindrops is, mijns inziens, een hoogtepunt op deze plaat en in het oeuvre van deze legende.

Erg onderschat plaatje in mijn ogen, wel vind ik dat er vier á vijf nummers minder op hadden gemogen.

En inderdaad, Rinse The Raindrops is briljant.

Behoorlijk onderschatte plaat. Goede opvolger van super album Flaming Pie. Veel afwisseling en prima liedjes. Wat mij betreft véél beter dan de recentere misbaksels New en Egypt Station.

Paul McCartney is wel wat je noemt een harde knakker.

Na vele jaren maar weer eens gedraaid maar deze is zeker niet slecht. In tegendeel, veel goede songs. Ik kan me herinneren dat het Engelse blad Mojo "Rinse the Raindrops" "poignant" noemde. Ik weet niet of dit positief (pikant) of negatief (schrijnend) is, maar ik vind het een heerlijk experimenteel nummer.

Driving rain, voor het eerst in een jaar of 15 maar weer eens geprobeerd, ik vond het toen een belabberde plaat, maar bij een herkennismaking staan er toch een aantal goede nummers tussen. From a lover to a friend, Your Way, Your loving flame, she give up talking en Heather zijn zeker goed, Rinse the Raindrops duurt 10 minuten, een lekkere vette jam, met deze nummers niets te klagen, de loftrompet, maar dan Freedom, zijn reactie op 9/11 waar hij getuige van was, by far zijn slechtse nummer ooit, nietzeggend, of Riding into Jaipur, het behoort tot zijn minste werk, daarnaast staan er nog wat zeperds op, zo negatief als ik toen was ben ik iets minder, maar de kans dat het weer 15 jaar duurt voordat deze plaat weer uit de verzameling wordt opgevist, die is zeerwel aanwezig.

In veel ranking lijstjes staat dit album onderaan of bijna onderaan. Ik snap dat niet, ik vind het een erg sterk album. Bijna alle nummers vind ik sterk: Lonely road, She's given up talking, Tiny bubbel, etc.
Wat ik echt een van McCartney's allerbeste nummers aller tijden vind is 'Heather'.

Vanaf het moment dat het album uitkwam heb ik het altijd een goede plaat gevonden. Alleen staan er wat teveel nummers op. Met onderstaande tracklist van 12 nummers was het zeker 4* geweest voor mij:

Lonely Road (3:18)
From a Lover to a Friend (3:50)
She's Given Up Talking (4:59)
Driving Rain (3:29)
I Do (2:58)
Tiny Bubble (4:23)
Magic (4:01)
Your Way (2:57)
About You (2:56)
Heather (3:28)
Back in the Sunshine Again (4:24)
Your Loving Flame (3:45)

Opmerking: 'Rinse the Raindrops' is zeker een lekker experiment, al had het denk ik beter op een album van The Fireman gepast. Dan had je een compacte, sterke plaat gehad.