Stan Getz & Charlie Byrd - Jazz Samba (1962)

Samba / bossa-nova met een jazz-sausje d'r over dus. De albumtitel verklapt het eigenlijk al en ik kan hier verder niet veel van maken. Alle nummers lijken op elkaar, behalve Baia. Dat nummer klinkt nog irritanter dan de rest. Op een gegeven moment vind ik het echt een infantiel nummer worden, waarvoor een knop is uitgevonden: de forward-knop! Maar dan hoor je weer dat gezapige gedoe met die domme percussie d'r onder. Ik denk dat enkel de saxofoon van Stan Getz zelf nog het meest luisteren waard is van deze plaat.