Tom Waits - Blood Money (2002)

evertything goes to hell anyway


YouTube - TOM WAITS - EVERYTHING GOES TO HELL

Ik vind dit echt een heerlijk rauw, onheilspellend, pikzwart Tom Waits album met enkele heerlijk cynische teksten. En wat een sfeer! De geweldige stem van Waits, die hij zelden rauwer inzette, komt hier weer perfect uit op de bonkende instrumentatie. Gewoon weer een topper van deze held, die volgens mij nooit iets echt slechts heeft gemaakt.

nu ik behoorlijk wat bootlegs van Waits zijn laatste tour goed heb geluisterd kan ik concluderen dat de aller aller mooiste nummers hier opstaan. M.a.w. dit is mijn Tom Waits nr1 plaat, top 10 waardig met als waardige 2e Alice.

Ook dit vind ik niet het beste van Waits; Misschien is de verrassing er wat af.

Alice is beter en ik kan me wel wat voorstellen bij het bericht van Cor, maar dit is wel een hele constante plaat. Je kan hier niet echt spreken van mindere nummers, toch? Blood Money is niet zo magistraal of uniek dat je 'm per se moet hebben, maar aan de andere kant kan hij de vergelijking met veel van Waits' andere werk aan.

Ik vind deze in ieder geval een stuk beter dan zijn laatste twee albums. Hier klinkt Waits toch meer gedreven, minder op de automatische piloot.

Moet toch ook deze ophogen naar 4****. Duistere inkt spat van de muziekspeler af. Maar deze plaat labelen als 'ruim voldoende', doet 'm tekort. Misschien wat minder bijzondere songs op zich, maar als geheel niet te weerstaan.

Waits gebruik van zijn rasp stem is op dit album irritant. Het benadrukt het hier nog meer als elders. Overal is het toch al een minder album van de man.

Zalig album!

Ik las hier een paar negatieve berichten over zijn stemgebruik maar het stoort mij echt nergens en de instrumentatie is als vanouds weer erg goed.

4*

Dit is de laatste plaat in een reeks albums die Tom Waits sinds 1978 uitbracht en die minstens 4* van mij krijgen. Wat een artiest.

Een halfje erbij, dus. Nu ik hem voor het eerst sinds een tijdje weer beluister, hoor ik hoe enorm constant dit album is. Constant geweldig. Waits was nooit zo briesend en cynisch als op dit album, lijkt het wel, met een fantastisch resultaat. Desondanks weet hij er ook een paar tedere pareltjes tussen te zetten. Genieten dus

Dit was het laatste (reguliere) album wat ik nog niet in huis had van Tom Waits. Ten onrechte, zo blijkt, al had ik niet anders verwacht!

Van de latere platen die hij gemaakt heeft (laten we even zeggen vanaf 1990), vind ik deze toch wel bij de betere horen. Enkel Mule Variations is absoluut een klasse hoger, maar dat vind ik dan ook een meesterwerk!

Favorieten aanduiden is moeilijk, omdat er voor mij weinig nummer uitschieten. Het slotnummer is denk ik wel m'n favoriet, gevolgd door All the World is Green. Voor een 3e favoriet ga ik de plaat nog een aantal extra luisterbeurten geven.

4*

Ik had nog en cadeaubon en heb deze net blind op jullie advies verzilverd voor bloed geld

Zal morgen wel binnen zijn..............ben benieuwd

Ah, zie nu pas dat deze muziek voor de opera 'Woyzek' is geschreven, ik had er al zo'n 'Black Rider' vibe bij.