Tom Waits - Blood Money (2002)

Ik was er eerst niet echt van overtuigd, maar deze cd is eigenlijk ook een meesterwerk. Waits zijn stem is fenomenaal en de liedjes zijn erg aanstekelijk in hun donkerheid. De teksten heb ik nog niet kunnen bestuderen, maar iets zegt me dat die ook wel goed zullen zijn De subtitliteit van de vroegere Waits is een beetje verdwenen, maar ik heb hem zo minstens even graag.

Het engste Tom Waits album. De teksten zijn hier wel heel demonisch, en je moet in de juiste bui zijn om deze te luisteren (wanneer is dat?). 'Misery Is The River Of The World' is echt grandioos, net zoals het meeste van dit album, dat toch in de schaduw moet staan van "Alice", dat in hetzelfde jaar uitkwam. 4/5

Duister album van Tom Waits - niet vreemd, als je de lijdensweg van zijn stembanden hebt gevolgd tijdens zijn reis door zijn carriere.

Daarom niet minder goed, heerlijke deuntjes vinden we ook weer in dit album. Zijn kijk op de meest depressieve onderwerpen in het leven brengt hij op zo'n heerlijke manier naar voren in zijn muziek, dat je er bijna om zou lachen.

Dat doe ik dan ook, ik lach om Tom Waits, hij blijft geweldig.

If there's one thing you can say about mankind, there's nothing kind about man... Misery is the river of the world; Everybody row!

Wat een tekst, wat een plaat; vrij duister en zwartgallig. Waits laat hier nogal wat fatalistische hersenspinsels los op z'n luisteraars. Doet voor mij niet veel onder voor Swordfishtrombones, wat ik z'n beste werk vind.

Weinig met Tom Waits te maken,

maar nadat ik de qoute van HammerHead las dacht ik

Er zijn twee dingen oneindig
De menselijke domheid
en het universum
maar van het universum weet ik het nog niet zo zeker
-albert einstein-

maar ja die maakte dan weer geen muziek

Ik had dat ook met deze cd. Waar Alice gelijk al tot een ongelofelijke Waits favoriet uitgroeide, bleef dit donkere broertje altijd wat op de achtergrond.
Maar langzamerhand is de waardering gestegen. Want zeg nu zelf, Misery is the River of the World is toch een opener om U tegen te zeggen, en dan dat heerlijke ritme waar Everythig Goes to Hell mee van start gaat....
Nee, dit album is volledig uit de schaduw gekropen en heeft mij toch weten te overtuigen, het kostte deze keer iets meer tijd.
Meesterwerk? Ja, meesterwerk!

4,0 > 4,5.

Wil er altijd nog 5,0 van maken. Komt nog wel, denk ik.

Dit soort opmerkingen snap ik eigenlijk niet. Je vindt hem nu een 4,5/5 waard, maar je wil hem uiteindelijk een 5/5 geven?

Omdat die homo nog steeds 70 euro vraagt voor een concert-kaartje.

Hahaha.

Áls hij al concerten geeft .

Inderdaad, zijn laatste was 68 jaar geleden.

Is er al iets bekend over een nieuw optreden, in Nederland uiteraard?

Misery is the River of the World, damn, zou ik graag live zien

Blood Money heeft misschien wat meer luisterbeurten nodig dan Alice.
Toch vind ik het een zeer mooie plaat je zal het alleen al kopen voor het prachtige All the World is Green.
De nummers Misery Is the River of the World, Everything Goes to Hell, Coney Island Baby en ga zo maar door allemaal sterke tracks.
Vrolijk wordt je niet van deze plaat, maar het is zeker de moeite waard om orgineel te kopen.
Tom Waits is geweldig en af en toe moet ik ook erg om hem lachen vooral bij het nummer God's Away on Business.

Vanavond de film The Diving Bell and the Butterfly gezien. Een bijzondere ervaring en daar was de bijbehorende muziek zeker mede-verantwoordelijk voor.
Mooiste moment was toch wel de strand-scene waar All the World is Green perfect dienst deed. Het zorgde voor een ontroerend moment met prachtige beelden en waar ik een brok van in mijn keel kreeg.

Ronduit waanzinnig sterk album! En ik maar denken dat ik het beste van Tom Waits nu wel al had gehoord voor ik naar deze plaat begon the luisteren.......

Deze nachtraaf weet zijn fans altijd te verrassen, zoals je keer op keer moet ondervinden... Erg leuke nachtplaat alweer!

****

Jezus, wat duister, wat gaaf. En wat een geniale teksten (die teksten van Misery Is the River of the World en God's Away On Business !). Ik kan er nog niet over oordelen, maar ook deze plaat klinkt weer retestrak. Tom Waits is toch wel de ultieme bad guy.

Ben helemaal weg van dit album,,
en vooral van Starving In The Belly Of A Whale,,
maar A Good Man Is Hard To Find heeft ook zijn charme (?)

Vandaag Alice en Mule Variations voor 20 euro kunnen scoren.
Kijken of ze hieraan kunnen tippen.

4*

Voor mij is dit samen met zn voorganger het beste werk van Tom Waits.

Het geluid van beide albums is minder 'groezelig' (is dit een woord?) dan we gewend zijn, maar hierdoor komen zowel de rauwere nummers als de ballades beter tot uiting.

Doordat de muziek vrij glad is komt de stem van meneer Waits nog beter tot zijn recht.

Ik begin met een 3,5*
Dit album klinkt wederom goed. Een goede afwisseling van zeer rauwe/schreeuwerige stem en mooier gezongen nummers.

Misery Is The River Of The World is echt fantastisch.


Echter ik mis wat spoken word rariteit. Of moet ik daarvoor naar Alice?

Is er een connectie tussen dit album en Alice? Aangezien ze beide in hetzelfde jaar zijn uitgebracht.

Voor mij het minst toegankelijke album dat Dhr. Waits in zijn oeuvre heeft. Tekstueel enorm sterk, en met enkele enorm sterke uitschieters (All the world is green, God's away on business, Lullaby,...) die voor mij echter geen volledige compensatie vormen voor wat minder geïnspireerde liederen.

't Zou goed kunnen dat het gewoon nog wat moet groeien, of dat ik
er op een andere manier zal naar moeten leren luisteren. Hoe dan ook, het zal voor mij altijd in de schaduw staan van zijn zusje 'Alice'.

Voorlopig nog een 3*, met kans op verhoging.

Wat je ook zegt van Tom Waits, werkelijk alles wat die man maakt is kunst

En zooals verwacht; enkele luisterbeurten later

3* --> 3.5 *

Ik vind 'm iets minder gevarieerd dan ander werk van Waits, waardoor het (heel incidenteel weliswaar) soms even wat voortkabbelt. Net iets minder spannend dan andere Waits-platen, maar een gemiddelde artiest doet natuurlijk een moord voor zo'n plaat. Nog steeds heel mooi, maar iets minder verfijnd. 'Alice' nog maar eens opzetten.

Ben ik de enige die smerig gaat glimlachen van God's Away On Business? Ik zie Waits 's nachts al staan met zo'n bandje, in het holst van de nacht, voor een hoerentent ofzo. Blood Money is geniaal.

Zeker niet. De zwartgalligheid is hier zo dik aan gezet dat het regelmatig op de lachspieren gaat werken

In het najaar wordt trouwens in Amsterdam Richard III (Shakespeare) opgevoerd, met o.a. muziek van deze Blood Money. Aparte combinatie in ieder geval.

Heerlijk donkere plaat. Gelukkig niet te lang, waardoor het album niet gaat vervelen. En overigens, deze hoes (voorkant boekje) is vele malen beter in mijn opinie. De officiële doet een beetje goedkoop aan.

zeer goede plaat. Klasse donkerekroegenmuziek die het daglicht schuwt. Veel sterker en veel beter dan een biertje. Plz give me another shot.

Een prachtig album, hier komt zijn rauwe stem het best overeen met de grauwe atmosfeer van de teksten.

De teksten en zang nijgen naar de blues, waar de melodie dan weer iets jazzy heeft.
Sommige van de beste liedjes zijn ook degene die een nijdige ondertoon hebben.
Zoals 'God's Away On Business', dat je door het eenvoudige meeslepende ritme vrolijk kunt meezingen.
Een hopeloze verdorven kant van de wereld wordt helderder onder de woorden van diens afgeleefde stem. Het album klinkt dan ook het beste bij schemer of duisternis.

De liedjes kunnen voor sommigen misschien een beetje TE grauw en droef overkomen... maar voor die velen bestaat er gelukkig popmuziek

De eerste Waits plaat die ooit mijn oren bereikte. Ups en downs met enkele terechte hoogtepunten. Een kennismaking met een prachtige artiest, Houzee, hopelijk nog vele jaren Tom!

favoriete tracks: all the world is green, the part you throw away, a good man is hard to find