Diana Ross - The Boss (1979)

Minder geslaagd disco-album van Diana Ross, geproduceerd door Ashford & Simpson. 'No one gets the prize' vond en vind ik altijd nog wel mooi.

Ashford & Simpson vind ik nog wel goed, maar voor hun maatstaven valt deze produktie erg tegen.
Die 12'' mixen zijn aan de cd toegevoegd om deze toch al zo korte lp wat te rekken. Het blijft dan toch een erg korte cd.

Een groot succes in de Verenigde Staten voor Diana Ross. Door veel fans van Diana Ross, wordt dit album gezien als één van haar beste albums tot op heden. Ook op internetfora worden veelal lovende artikelen geschreven over dit album, dat in zijn geheel werd geschreven en geproduceerd door Ashford & Simpson. Persoonlijk vind ik dat ze veel mooiere albums heeft gemaakt, al kan ik deze plaat onmogelijk slecht noemen. Mede gezien de lange(re) speelduur van de nummers kun je afleiden dat het echt de intentie was om een knaller van een disco-album te maken. Met 1.200.000 verkochte exemplaren in haar thuisland, kun je dan ook best van een “knaller” spreken.
Toch denk ik dat het beoogde (disco) meesterwerk waarop gehoopt werd, in zekere zin niet is geslaagd. Ondanks de verkoopcijfers, zijn er weinig mensen (die dit album niet bewust hebben meegemaakt), die dit album inhoudelijk kennen, in tegenstelling tot een aantal van haar andere nummers(/albums). Op zich is dit disco-album best aardig hoor, maar als je dit album gaat vergelijken met ‘Bad girls’ van concurrent Donna Summer (die in datzelfde jaar werd uitgebracht), dan verbleekt ‘The boss’ toch best wel erg. Nummers als ‘No one gets the prize’, ‘I ain’t been licked’ en ‘It’s my house’ zijn nog wel aardige nummers, maar toch zou ik deze nummers niet tot de betere berekenen die het disco-tijdperk heeft voortgebracht. Het overige materiaal is magertjes.

De disconummer zijn redelijk, maar zeker geen topnummers. Sparkle begint een beetje suf, maar eindigt wel lekker. The Boss en I Ain't Been licked vind ik de sterkste nummers.
Al met al was de combinatie Diana Ross en Ashford & Simpson een stuk beter. Heb toch het gevoel dat disco niet voor dit productie-duo is weggelegd. Hierdoor blijft dit een beetje een kabbeld album. Net geen echte disco, terwijl je wel merkt dat dit de bedoeling is. Ik vind het geen vervelend album, maar ik zou hem niemand aanraden ter kennismaking van Miss Ross. Ook niet voor disco-liefhebbers.

Ik heb het album. Ik hou em voor de hoes.

"It's My House" is ooit gepikt/geparodieerd door Snoop Dogg in "Da Boss Would Like To See You"

De 12" versie van It's My House is wel onwaarschijnlijk goed zeg. Heerlijke slow jam.