Journey - Generations (2005)

I'm looking forward to this. Journey's laatste album 'Arrival' (uit 2001) was echt schitterende, pure Amerikaanse rock. Bijna onmogelijk dat 'Generations' dit zal overtreffen. Ik heb nog niks van dit album gehoord, maar naar het schijnt zal elk bandlid de leadvocals op 1 of 2 nummers voor zijn rekening nemen. Wordt vervolgd....:)

It's Journey! Daarmee is alles zowat gezegd.

Dit is een goed rockalbum van Journey. Wel wat minder dan de vorige: Arrival. Dat is echt een briljant mooi album. Op de Europese release van 'Generations' staat 'It's Never Too Late' als bonus track. De Japanse release heeft daarbovenop nog een extra bons track, nl. 'The Pride of the Familiy'. Beste nummers zijn: 'A Better Life'; 'Butterfly (She Flies Alone)'; 'Faith in the Heartland' en m.n. 'The Place in Your Heart'. Vooral de nummers die door Steve Augeri worden gezongen en mede door hem zijn gecomponeerd zijn het sterkst. Ook live is deze zanger ijzersterk. Het zwakste nummer van dit album is 'Gone Crazy', maar dat zij Journey vergeven. Verwacht geen vernieuwende rock van Journey, maar het is gewoon oerdegelijk Amerikaans rockwerk. Dat kan ook de moeite waard zijn.

Dit album is zeker niet minder dan Arrival, waar Arrival nog de echte Journey sound had heeft dit album de nieuwe sound van deze fantastische band, eindelijk neemt de band afstand van Steve Perry met dit album en laat het iedereen zingen, nummers als Better Life (Deen), Butterfly (Steve) en Every Generation (Jonathan) laten zien wat deze mannen allemaal in hun mars hebben, niet dat ik daar ooit aan getwijfeld heb. Neal Schon straalt als op elk album, ik geloof niet dat deze man ooit een verkeerde solo heeft gespeeld, wat een gitarist. Ik kan niet wachten op juni van dit jaar wanneer ze eindelijk weer eens europa aandoen. Het wordt een mooie zomer !

Laten we eerlijk wezen, Journey draait nou eenmaal om makkelijk in het gehoord liggende muziek met de stem van Steve Perry... Steve Augeri heeft net zo'n soort stem en was daarom de perfecte vervanger van Perry.
Maar dat alle bandleden nu gaan zingen snap ik niet echt, het doet de kwaliteit van het album niet omhoog gaan in ieder geval. Want behalve Deen Castronovo kunnen deze heren gewoon niet goed zingen, in ieder geval niet in de Journey-stijl.
Castronovo verastte me dan ook heel erg, vooral met het fantastische numemr A BETTER LIFE. Die man heeft echt een Journey stem. Verder vind ik het album erg matig, en kan het in mijn ogen ook niet tippen aan het goeie ARRIVAL.
Neal Schon is een hele leuke gitarist en hij speelt met veel gevoel, maar wat ik hierbij dan toch mis zijn de spectaculaire solo's. Dan zie je dat Schon toch een maatje kleiner is dan bijvoorbeeld een Steve Vai of Steve Lukather. Hopen dat het volgende album beter word, want dat Journey het wel kan blijkt wel uit bijvoorbeeld de album RAISED ON RADIO en TRIAL BY FIRE.


PLACE IN YOUR HEART, A BETTER LIFE, NEVER TOO LATE en KNOWING THAT YOU LOVE ME zijn leuke songs, maar voor de rest is dit niet veel bijzonders. Beetje tegenvallertje.

zeer zwakke sympho geruk , en dan niet derderangs maar we spreken 10 de rangs , na ongeveer 20 platen is het songschrijven allemaal verleerd en het is alleen maar 'muzak' die ze voortbrengen om nog wat geld in die nooit gevulde zak bij elkaar te krijgen , ze kunnen wel spelen en beheersen hun instrument , maar het zegt niets zoals zoveel muziek tegenwoordig

Journey is helemaal geen sympho, maar gewone rock. Dus als je sympho verwacht, dan ben je aan het verkeerde adres. Verder komt je commentaar nogal overtrokken over.

het is duidelijk dat je er geen verstand van heeft, Journey is een van de best verkocht Amerikaanse acts ooit! Paar jaar geleden kregen ze een award voor 75 miljoen verkochte lp's/cd's en ik kan je vertellen dat je daar behoorlijk rijk van wordt

Misschien heeft meneer beaster op dinsdagavond weleens naar Arrow geluisterd en hoorde hij daar in het Bingopaleis ("symfonische en aanverwante muziek") Journey voorbij komen.

Ik ken van deze plaat alleen The Place in Your Heart en dat vind ik een geweldig nummer. Hier moet ik toch eens achteraan gaan.

Berichten verplaatst naar Journey - Revelation (2008)

Deze cd klinkt iets harder dan de vorige, Arrival, dat gewoon een perfecte CD is. Dean kan wel zingen en verbaasde mij ook. Waarom heeft hij niet de lead zang op zich genomen na Steve Augeri's vertrek?

Een beter album dan voorganger Arrival vind ik. Doordat er verchillende zangers zijn is het een divers geheel. Ook is dit album meer rock gericht dan z'n voorganger. A better life is wat mij de onbetwiste topper! Wat kan die Deen zingen zeg!! Faith in the heartland, Never too late, The place in your heart, Butterfly en Beyond the clouds zijn ook prijsnummers wat mij betreft. Laatste album met Augeri als zanger trouwens. Tijdens deze tour kwamen ze eindelijk weer eens naar Europa. Het concert op Arrow was één van de mooiste momenten die ik ooit heb meegemaakt qua concerten!! De sfeer die in de afgeladen tent hing was buitenaards en de band was zichtbaar onder de indruk! Wat een feest was dat!!!

Op zich staan er best een paar goede songs op deze plaat, maar de matige produktie verhinderd mij om hem vaker te draaien. De meeste nummers zijn een beetje nietszeggend voor mij, niet goed en niet slecht. Ook ontbreekt het heilige vuur een beetje, ik vind het een beetje op de automatische piloot allemaal. Ook vind ik dat Faith In The Heartland op Revelation de vloer aanveegt met deze uitvoering.

Dat ze allemaal willen zingen hoeft van mij ook niet, alleen Castronovo blijft op de been, ook live trouwens.

A Better Life vind ik er ook uitspringen....misschien ook even opnieuw opnemen ?

Ik vind Generations heel behoorlijk. Vrijwel alle aspecten van Journey komen terug. Soms is het ook wat steviger. De zang is inderdaad het minste van dit album. Augeri is een gezichtsloze Perrykloon. Toch vind ik de Faith In The Heartlan versie los van de vocalen beter dan op Revelation.
De vocalen van de andere bandleden zijn zeer verdienstelijk, vind ik. Het enthousiasme is duidelijk hoorbaar.
Uiteindelijk mag het natuurlijk niet in de schaduw staan van het oude spul. En ook Revelation als geheel haalt deze plaat aan alle kanten in. Maar dat maakt Generations nog niet slecht.

Ach ja, alles is in The Eye Of The Beholder hé. Ik vind Gone Crazy toch wel een absoluut dieptepunt, het lijkt wel een afgekeurd Gene Simmons nummer

Neeeeee........zeker niet te vergelijken met zeg maar Evolution of Infinity, als ik daar aan denk begin ik toch weg te dromen en te mijmeren hoor.....absolute toppers!

Ben ik wel met je eens sinkethepink maar eigenlijk moet je zulke albums niet met elkaar vergelijken. Daar is de muziek veel te verschillend/afwijkend voor vind ik. Generations is veel meet een straight forward rock album waar Evolution en Infinity veel rustiger zijn en wat progressieve trekjes vertonen hier en daar.

Ik vind de lage waardering voor dit album toch wat misplaatst. Augeri klinkt wel degelijk anders dan voorganger Perry en ik zou hem zeker geen kloon willen noemen.
Het album bevat wat minder ballads dan voorganger Arrival en heeft wat beter de balans tussen lekkere rockmuziek en ballads. Naar mijn mening het beste Journey werk met Augeri op zang.

Helemaal met je eens Metalhead99! Deze zet ik 100x liever op dan Arrival.