Tesla - The Great Radio Controversy (1989)

Love Song is toch zo'n geweldig mooi nummer en paradise en The way it is ook wel

Tesla's tweede album is een geweldig stukje werk. Niet echt bekend in Nederland en dat is jammer. Jeff Keith klinkt goed maar kan af en toe te veel overslaan. Goed album!

verrek, dit ken ik, lang op tape gehad

ff pindakazen

was wel aardig toen

Onderschat album van een onderschatte band...

Zeker 3,5* waard!

Veel zwakke nummers op deze plaat, maar Love Song Heavens Trail en Paradise maken heel veel goed uit. De 2 albums die hierna volgen zijn in mijn optiek de beste die ze hebben gemaakt

Ben toch beetje bijgedraaid, staan toch wel erg veel vette songs op. En Paradise is mijn favoriete Tesla nummer ooit. Een prachtig begin, en een spetterend einde vol solos. Maar een erg vette plaat dus, kan zich wat mij betreft meten met het debuut. De 2 platen die hierna volgen zijn de echte Tesla klassiekers!!

De beste van Tesla!! Geen zwak nummer te bekennen. Nou vooruit, afsluiter Party's over is wat minder maar verder? Niks te klagen!! Love song en Paradise zijn heerlijke ballads. Hang tough, Lady luck, Heaven's trail, Did it for the money en The way it is rocken de pan uit!

De stemmen van de mensen die een reactie hebben geplaatst zijn hoog, hoe kan deze plaat dan toch een 3.75 (=7,5) hebben?!?

Zijn er ook mensen die deze plaat afschrijven, zonder het te kennen?!? Dat zie ik vaker.

Goede plaat van Tesla. Goede balans tussen rootsrock en sleazerock. Sterke lyrics, interessante composities en vette riffs/solo's....
Vette drumpartijen ook.

Thinking Man's hairmetal?!?

Steengoeie cd van Tesla met bijna allemaal topnummers. Het gitaartandem Frank Hannon en Tommy Skeoch is erg goed bezig met vette gitaarriffs en soli. Hang Tough, Lady Luck,Did it for the Money en Makin Magic zijn heerlijke rocknummers en Paradise en Love Song zijn de uitschieters met pakkende melodieen. Erg ondergewaardeerd deze prima cd.

Nou, zo ondergewaardeerd was deze cd niet hoor! Ging enkele miljoenen keren over de toonbank in de States meen ik me te herinneren. Hier in Europa is het helaas wel wat ondergewaardeerd gebleven.

In de States werden ze inderdaad heel wat beter gewaardeerd. Heb net nog even naar de live dvd Comma Atcha Alive gekeken, live zijn ze steengoed!

Die dvd heb ik ook. Live zijn ze inderdaad erg goed maar op die dvd vind ik dat dan weer niet zo heel erg goed overkomen. Althans, dat is m'n herinnering. Het is alweer een hele tijd geleden dat ik 'm bekeken heb.

Eindelijk eens tijd gehad om naar een Tesla album te luisteren. Ik moet zeggen dat dit album een geweldige introductie is met de band. Lekker stevig gitaarwerk en een zanger die met een geweldige stem. Favorieten zijn momenteel het pakkende "Did It for the Money" en de mooie ballad "Love Song". Nu kan ik begrijpen waarom deze band best bekend is geworden in de V.S., want ze passen geweldig in het genre en ik vind dat deze plaat zich kan meten met de betere werken van een band als Guns 'N Roses. Ik zal binnenkort eens meer naar deze band gaan luisteren!

Ook dit album van Tesla is weer zo'n lekkere combi van Def Leppard's Pyromania en Guns n Roses's Appetite.

Meesterwerk van Tesla, louter hoogtepunten van voor naar achteren

Het heeft 3 jaar geduurd voordat de band met de opvolger kwam voor hun geweldige debuut album. Niet zo vreemd daar ze vooral In de VS gelijk enorm veel succes hadden.
Maar het wachten was het meer dan waard, want The Great Radio Controversy doet niet veel onder voor de voorganger! Het grootste verschil zit m erin dat nu de tracks wat meer strakker in elkaar zitten, het spontane is er wat van af maar daarvoor krijgen we wel 13 nummers terug waar geen enkel zwak broeder bij zit.
Absolute krakers zijn Hang Though, Heaven's Trail, Makin Magic, Flight To Nowhere en de 2 prachtige balllads; Love Song en Paradise. Deze staan dus achter elkaar en dat is gelijk ook mn kritiekpuntje. Want je krijgt bij de eerste 8 tracks zowat geen adem zo intens de nummers zijn. Het zou wat "aangenamer" zijn als de ballads wat meer verdeeld waren.
Wederom bewijst Tesla dat je met ijzersterke composities geen virtuoze gitaarsolo's nodig hebt. De 2 volbloed gitaristen Skeoch en Hannon maken de sound eigenlijk nog voller en vullen elkaar uitstekend aan. Verder zorgt duo producers Barbiero/Thompson er wederom voor dat dit magistrale album na al die jaren nog fris en fruitig in you face klinkt!

Samen met de opvolger mijn favoriete elpee van deze klasbakken. Het debuut was nog te wisselvallig in mijn oren, niet stabiel genoeg. Dat euvel is hier wel verholpen, van de 13 nummers kunnen er twee mij misschien wat minder bekoren. Voor de rest: eerste klas Hard Rock! Een groot aantal favorieten van deze band voor mij staan hier dan ook op: Heaven's Trail (No Way Out), Makin' Magic, Party's Over, Did It For The Money. En ik denk mijn favoriet (in ieder geval op deze elpee) "Flight To Nowhere".
Wereldplaat!

Ik kan me helemaal vinden in hetgeen OzzyLoud hierboven beschrijft. Hun robuuste hardrock was in ’89 weliswaar niet zo verrassend als ik bij het debuut beleefde - dat album ging met z'n hardrock tegen de trends in heavy gitarenland in - toch is The Great Radio Controversy sterk. Ogenschijnlijk was het drie jaar wachten op de tweede Tesla, maar het debuut verscheen in december '86 en deze in februari 1989. Een dikke twee jaar dus.

Een redelijk doorsnee compositie als die van opener Hang Tough overtuigt dankzij de klasse van deze groep: zang en gitaarwerk, met in de brug een sluw pianootje. Meer variatie duikt her en der op via akoestische gitaren of slidegitaar, die de boel met blues injecteert. Robuuste hardrock, energiek en pakkend.
Als ik iets mis, is het dat ik wat meer snel werk had willen horen zoals Yesterdaze Gone of meer gitaarsolo's als in Makin' Magic - op het debuut viel wat dat betreft meer te genieten.
Opmerkelijk is dat de beste nummers in de tweede helft zitten: de melodie, zang en gitaarlijnen in The Way It Is, de hakkende riffs in Flight to Nowhere, kippenvelballade Love Song en de luidere soortgenoot Paradise.

Jeff Keith, die stem... Een fenomeen, alsof hij eeuwig 18 is. En als de groep dan zulke gevarieerde, robuuste hardrockende composities levert... Een dikke 8.

Jeff Keith, die stem... Een fenomeen, alsof hij eeuwig 18 is. En als de groep dan zulke gevarieerde, robuuste hardrockende composities levert... Een dikke 8. [/quote]

Helaas is van die stem weinig meer over, de laatste 2 albums zijn niet om aan te horen..........

O ja? dat wist ik niet, ik dacht dat ik bij was. Nee dus. Wat naar!