Ratt - Out of the Cellar (1984)
mijn stem
41 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Atlantic
-
Wanted Man (3:41)
-
You're in Trouble (3:20)
-
Round and Round (4:25)
-
In Your Direction (3:31)
-
She Wants Money (3:06)
-
Lack of Communication (3:54)
-
Back for More (3:47)
-
The Morning After (3:34)
-
I'm Insane (2:56)
-
Scene of the Crime (4:59)
0
LocoHermano
geplaatst: 16 december 2008, 00:48 uur
Die gouden reet van Tawny Kitaen is al een vol punt waard en dan kom je dus uit op een dikke 2,5.
0
geplaatst: 15 februari 2009, 18:15 uur
Als ik de gouden reet van Tawny mee zou moeten tellen kwam ik uiy op een 4, maar helaas .
0
geplaatst: 19 februari 2009, 10:42 uur
Dit is het beste album van Ratt, met hun eerste hits zoals Round and Round en Wanted Man. Dit album heeft 10 erg sterke nummers. Nummers zoals Wanted Man, Round and Round, The Morning After en I'm Insane zijn mijn favorieten. Slechte nummers heeft dit album niet. Dit album krijgt een goede stem!
0
geplaatst: 19 februari 2009, 18:06 uur
5***** is wel iets meer als een goede stem, maar er staan inderdaad een paar lekkere songs op. Of dit hun beste is kan ik niet zeggen ken geen andere (behalve een verzamelaar).
0
geplaatst: 14 april 2009, 18:58 uur
Ratt - Out of the Cellar (1984)
Dit album betekende de, de ''grote'' doorbraak voor Ratt, met nummers zoals 'Round and Round' , 'Back for more' , 'Wanted man'
Voor echt Glam-metal fans, is dit een van de toppers, en als je Kiss Glam-metal noemt, ook nog heel veel albums van Kiss.
Als ik eerlijk ben, ben ik nooit zo'n harstikke fan geweest van Glam-(iets). Dat betekende voor mij meteen dat het al erg 'gelikt' is.
Verder, over dit album heb ik niks te klagen, buiten het mijn smaak niet is.. krijgt het een dik verdiende 4 sterren!
4.0*
Dit album betekende de, de ''grote'' doorbraak voor Ratt, met nummers zoals 'Round and Round' , 'Back for more' , 'Wanted man'
Voor echt Glam-metal fans, is dit een van de toppers, en als je Kiss Glam-metal noemt, ook nog heel veel albums van Kiss.
Als ik eerlijk ben, ben ik nooit zo'n harstikke fan geweest van Glam-(iets). Dat betekende voor mij meteen dat het al erg 'gelikt' is.
Verder, over dit album heb ik niks te klagen, buiten het mijn smaak niet is.. krijgt het een dik verdiende 4 sterren!
4.0*
0
Ozric Spacefolk
geplaatst: 27 juni 2011, 16:48 uur
Glammetal en playboy-modellen op de hoes en in de clips...
Dat waren nog eens tijden.
Dat waren nog eens tijden.
0
geplaatst: 27 juni 2011, 16:52 uur
De chick op de hoes is dezelfde als het ex vriendinnetje van David Coverdale die nog eens figureerde in een tweetal videoclipjes van diens Whitesnake.
Wanted Man en In Your Direction zijn natuurlijk onvervalste L.A. krakers.
Wanted Man en In Your Direction zijn natuurlijk onvervalste L.A. krakers.
0
Ozric Spacefolk
geplaatst: 28 juli 2011, 13:34 uur
Tja, je moet er van houden, de schuurpapierstem van Pearcy. Ik wil, in ieder geval.
Wat me wel opvalt, is dat het tomgeluid van Blotzer wel heel erg electronisch klinkt.
De solo's van Martini en Crosby zijn weer om te smullen...
Wat me wel opvalt, is dat het tomgeluid van Blotzer wel heel erg electronisch klinkt.
De solo's van Martini en Crosby zijn weer om te smullen...
0
geplaatst: 28 maart 2013, 14:21 uur
Ik vind Pearcy's stem erg aangenaam! Het past gewoon perfect bij de stijl van Ratt!
Maar wat ik het meest geweldige aan deze plaat vind is het gitaarwerk. De nummers worden voortgestuwd door sterk, op de voorgrond staand, gitaarwerk. Hierdoor klinkt deze plaat lekker stevig en soms nog best hard.
Mijn favoriet is het door Crosby geschreven "I'm Insane". Dat nummer past gewoon precies bij de stijl van deze plaat.
Maar wat ik het meest geweldige aan deze plaat vind is het gitaarwerk. De nummers worden voortgestuwd door sterk, op de voorgrond staand, gitaarwerk. Hierdoor klinkt deze plaat lekker stevig en soms nog best hard.
Mijn favoriet is het door Crosby geschreven "I'm Insane". Dat nummer past gewoon precies bij de stijl van deze plaat.
0
geplaatst: 4 mei 2013, 19:38 uur
Vandaag aan de platencollectie toegevoegd en nog even snel onder de naald gelegd. Wat een heerlijke plaat blijft dit toch!
1
geplaatst: 24 oktober 2014, 17:26 uur
Heerlijke plaat met vele lekkere nummer. Ik heb deze band pas later ontdekt, omdat ie vroeger in de Aardschok helemaal werd afgebrand. Onterecht! Favoriete nummers zijn 'Round and Round', 'Lack of Communication' en 'Back for More'.
0
geplaatst: 1 april 2015, 10:51 uur
Heerlijke plaat van Ratt met een aantal goede catchy nummers. Het begint eigenlijk al met Wanted Men om door te gaan met toppers als Round And Round en Back For More. Leuk album!
0
buizen
geplaatst: 1 november 2015, 13:04 uur
shrink1972 schreef:
Ik heb deze band pas later ontdekt, omdat ie vroeger in de Aardschok helemaal werd afgebrand.
Ik heb deze band pas later ontdekt, omdat ie vroeger in de Aardschok helemaal werd afgebrand.
De Aardschok noemde Ratt en bands als Motley Crue of Cinderella steevast "poserbands" en boorde albums van deze bands standaard de grond in. Zoals hierboven opgemerkt: onterecht, en zeker dit debuutalbum (na de geweldige EP) van Ratt.
Heerlijk catchy songs en steengoed gitaarwerk van met name Warren de Martini.
3,5 sterren.
0
geplaatst: 1 november 2015, 13:28 uur
buizen schreef:
De Aardschok noemde Ratt en bands als Motley Crue of Cinderella steevast "poserbands" en boorde albums van deze bands standaard de grond in.
De Aardschok noemde Ratt en bands als Motley Crue of Cinderella steevast "poserbands" en boorde albums van deze bands standaard de grond in.
Niet steevast. Dat is echt onzin. Sterker nog, in de tweede helft van de jaren 80, begin jaren '90 domineerden dit soort bands de bladen. Thrashers en deathers destijds moesten het maar doen met twee pagina's in zwart wit.
0
buizen
geplaatst: 1 november 2015, 13:38 uur
Edwynn schreef:
Niet steevast. Dat is echt onzin. Sterker nog, in de tweede helft van de jaren 80, begin jaren '90 domineerden dit soort bands de bladen.
(quote)
Niet steevast. Dat is echt onzin. Sterker nog, in de tweede helft van de jaren 80, begin jaren '90 domineerden dit soort bands de bladen.
Heb het niet volledig juist geschreven, ik doel op de eerste helft van de jaren '80 met name. Daarin werden genoemde bands gewoon amper serieus genomen, omwege het glam-imago.
De Aardschok was vrij 'heilig' toen onder metalheads en veel fans namen zomaar de mening van Aardschok of ook OOR over.
0
geplaatst: 1 november 2015, 14:32 uur
DNA was inderdaad meer gericht op metal. De aansluitende aanname is moeilijker te staven want geen internetfora toen. Gevoelsmatig zeg ik: ja, want ook ik werd uitgelachen omdat ik naast Pestilence en Sodom ook Bon Jovi en Whitesnake in de kast had staan.
0
geplaatst: 1 november 2015, 15:13 uur
Zulke ervaringen zullen lokaal zijn. In de plaatselijke hardrock/metalkroeg waar ik in mijn jonge jaren soms zat werden juist deze bands vaak gedraaid. Je was er als thrasher gewoon welkom natuurlijk, maar het was eerder uitzonderlijk daar eens iets van jouw favoriete muziek te horen.
Thrash en speed werden in Aardschok inderdaad in lange tijd ergens in een hoekje gestoken en vaak afgebrand door muzikanten van traditionele bands of 'posers'. Die rivaliteit was er toen.
Thrash en speed werden in Aardschok inderdaad in lange tijd ergens in een hoekje gestoken en vaak afgebrand door muzikanten van traditionele bands of 'posers'. Die rivaliteit was er toen.
0
geplaatst: 5 februari 2016, 23:04 uur
Ratt had ik voor mezelf altijd gecategoriseerd als foute jaren '80 band die muzikaal wel niks voor zou stellen. Dit album geeft me daarin geen gelijk. Out of the Cellar staat vol met aanstekelijke, makkelijk mee te blèren hardrock. Hier en daar is er wat ruimte voor lekker gitaarwerk. Ook de zang spreekt me aan. Zwakke punten vind ik wel dat het allemaal enigszins in een midtempo blijft hangen, voortgestuwd door dreunende drums. Iets meer afwisseling was op z'n plek geweest.
0
geplaatst: 7 februari 2016, 20:27 uur
wizard schreef:
Ratt had ik voor mezelf altijd gecategoriseerd als foute jaren '80 band die muzikaal wel niks voor zou stellen.
Ratt had ik voor mezelf altijd gecategoriseerd als foute jaren '80 band die muzikaal wel niks voor zou stellen.
Ik ook. Ratt werd in de jaren 80 te veel gedraaid waar ik uitging, terwijl het nu toch wel lekkere hardrock blijkt te zijn.
0
buizen
geplaatst: 7 februari 2016, 21:00 uur
Albums als deze klinken het best vanaf een TDK 90 cassettebandje. Geen CD of FLAC, vinyl zou nog kunnen maar deze muziek kwam vooral tot ons via cassettebandjes. Niet iedereen kocht deze elpee namelijk, men verkoos veelal de nieuwe Maiden of Accept.
De hele tijdsgeest speelde mee, de optredens daar gebeurde het bij bands als Ratt.
Een heerlijk album, simpele hardrock maar met soms verrassend groovy gitaarwerk (riffs).
3,5 sterren, bij vlagen een 4.
De hele tijdsgeest speelde mee, de optredens daar gebeurde het bij bands als Ratt.
Een heerlijk album, simpele hardrock maar met soms verrassend groovy gitaarwerk (riffs).
3,5 sterren, bij vlagen een 4.
1
geplaatst: 7 februari 2016, 21:33 uur
buizen schreef:
Albums als deze klinken het best vanaf een TDK 90 cassettebandje.
Albums als deze klinken het best vanaf een TDK 90 cassettebandje.
Wat een rare mening.
0
Germ (crew)
geplaatst: 11 maart 2016, 08:27 uur
Edwynn schreef:
Niet steevast. Dat is echt onzin. Sterker nog, in de tweede helft van de jaren 80, begin jaren '90 domineerden dit soort bands de bladen. Thrashers en deathers destijds moesten het maar doen met twee pagina's in zwart wit.
(quote)
Niet steevast. Dat is echt onzin. Sterker nog, in de tweede helft van de jaren 80, begin jaren '90 domineerden dit soort bands de bladen. Thrashers en deathers destijds moesten het maar doen met twee pagina's in zwart wit.
Dat had er natuurlijk ook mee te maken dat Aardschok destijds niet baas in eigen huis was door de samenwerking met Metal Hammer. Ze kregen daardoor vaak artikelen en vooral covers (Doro stond elk jaar wel 2x op de omslag) door de strot geduwd. Voornamelijk van de Amerikaanse glambands. De zwart/wit pagina's waren nou net de bladzijdes die ze in die jaren zelf vulden.
Aardschok zelf stond er wel om bekend om hun 'smaakpolitie' achtige manier van schrijven en ietwat een tunnelvisie richting Engeland en Metallica waardoor bepaalde genres niet op waarde werden geschat ( Glam maar bijvoorbeeld ook de grunge en andere Indie stromingen)
0
geplaatst: 4 juli 2016, 15:11 uur
Round and Round vind ik misschien wel één van de beste 80's rock songs.
0
geplaatst: 18 maart 2017, 11:51 uur
JB7x schreef:
Round and Round vind ik misschien wel één van de beste 80's rock songs.
Round and Round vind ik misschien wel één van de beste 80's rock songs.
Ik vind het misschien zelfs één van de beste rock songs aller tijden
0
geplaatst: 10 maart 2021, 08:46 uur
Round And Round heeft echt een waanzinnige riff aan boord. Sowieso is Out Of The Cellar een behoorlijk verslavend ding dat hier heel vaak uit de kast getrokken wordt. Eenvoudig maar lekker. Het wachten is nog altijd op de onthulling dat niet Stephen Pearcy maar Dave Mustaine al die shit inzong.
1
geplaatst: 23 mei 2021, 10:36 uur
JB7x schreef:
Round and Round vind ik misschien wel één van de beste 80's rock songs.
Round and Round vind ik misschien wel één van de beste 80's rock songs.
0
geplaatst: 25 november 2024, 20:23 uur
Germ schreef:
Dat had er natuurlijk ook mee te maken dat Aardschok destijds niet baas in eigen huis was door de samenwerking met Metal Hammer. Ze kregen daardoor vaak artikelen en vooral covers (Doro stond elk jaar wel 2x op de omslag) door de strot geduwd. Voornamelijk van de Amerikaanse glambands. De zwart/wit pagina's waren nou net de bladzijdes die ze in die jaren zelf vulden.
Aardschok zelf stond er wel om bekend om hun 'smaakpolitie' achtige manier van schrijven en ietwat een tunnelvisie richting Engeland en Metallica waardoor bepaalde genres niet op waarde werden geschat ( Glam maar bijvoorbeeld ook de grunge en andere Indie stromingen)
(quote)
Dat had er natuurlijk ook mee te maken dat Aardschok destijds niet baas in eigen huis was door de samenwerking met Metal Hammer. Ze kregen daardoor vaak artikelen en vooral covers (Doro stond elk jaar wel 2x op de omslag) door de strot geduwd. Voornamelijk van de Amerikaanse glambands. De zwart/wit pagina's waren nou net de bladzijdes die ze in die jaren zelf vulden.
Aardschok zelf stond er wel om bekend om hun 'smaakpolitie' achtige manier van schrijven en ietwat een tunnelvisie richting Engeland en Metallica waardoor bepaalde genres niet op waarde werden geschat ( Glam maar bijvoorbeeld ook de grunge en andere Indie stromingen)
Dit album kwam er nog mooi vanaf met een 8 in DNA 12 (maart 1984).
* denotes required fields.
* denotes required fields.