Colin Stetson & Mats Gustafsson - Stones (2012)

Tja, alleen maar saxofoons... ik ken wel dingen van Gustafsson solo, en dit past eigenlijk prima in die lijn... Veel meer dan in de lijn van de saxofooncollages op Stetson's vorige plaat...

En de manier waarop de saxofonisten af en toe vol tegen elkaar ingaan is fascinerend, een hele plaat is echter veel van eht goede.. er zijn net teveel rustige momenten die eigenlijk net niet boeiend genoeg zijn.. Hierdoor gaat het af en toe een beetje vervelen. Het samenspel verbaast me wel zeer, van 2 mensen die naar eigen zegeen daar zonder enige voorbereiding bij elkaar kwamen. Nou zijn het professionele musici, dus mag er wel het een en ander van ze verwacht worden... Maar die verwachting maken ze zeker waar.

Ben er dus nog niet 100% enthousiast over, maar vind het zeker de moeite waard om vaker naar te luisteren. Wie een plaat verwacht als de vorige van Stetson zal bedrogen uitkomen in die zin (die kan het natuurlijk nog steeds goed vinden).. dit is veel meer jazz, gaat veel vrijer uit en is in mijn ogen dus op een heel andere manier interessant.