Tygers of Pan Tang - The Wreck-Age (1985)

Album nummer vier van deze destijds inderdaad veelbelovende NWOBHM band, zoals collega Dutch Viking terecht aangeeft. De bezetting was ondertussen ook al weer gewijzigd, want weer twee vervangingen: Jon Deverill (zang), Steve Lamb (gitaar), Neil Sheppard (nieuw, gitaar), Dave Donaldson (nieuw,bass) en Brian Dick (drums).
Soms lijk ik te luisteren naar een kruising van Def Leppard, Bon Jovi (of all people) en Night Ranger. De eerste vier nummers zijn als een koffie met te veel suiker in: veel te zoet en met trillende lip te proeven. Het titelnummer The Wreckage kan ik wel bijzonder smaken, want een rockende uptempo nummer zonder die vervelende keyboards (Ian Curnow) van de eerste vier nummers en met flitsend gitaarwerk van Steve Lamb en Neil Sheppard. Meer van dat aub, maar het mag niet zijn. Nummer vijf is weer zo’n saai zeemzoet AOR nummer en het kabbelt rustig verder.
De heren gitaristen doen hun werk want ze leveren heel mooie solo’s af en Jon Deverill blijft een goede zanger maar telkens die refreinen met keyboard- en koortjestapijten zijn er voor mij te veel aan. Spellbound blijft hun hoogtepunt.