Sabbat - History of a Time to Come (1988)

Ja! Het kwartje is gevallen. Muzikaal vond ik deze plaat bij eerste beluistering al dik in orde. Snelle, complexe thrashmetal die toch erg strak klinkt. Maar die vocalen…
Na een paar luisterbeurten was ik aan de intonatie van Martin Walkyier gewend, en nog een paar keer luisteren later begon ik het ook te waarderen. In tegenstelling tot veel amerikaanse thrashcollega’s uit die tijd doet Walkyier niet denken aan een luchtalarmsirene. Hij zingt veel lager, op een veel gemenere toon ook. Denk aan een sjofele kerel, lange haren bungelen langs zijn hoofd naar beneden vanonder een hoed, die ergens op het dorpsplein (in de Middeleeuwen, wel te verstaan) op een houten krat gaat staan en zijn teksten met krakende stem voordraagt, een houten wandelstok in de hand waarmee hij op gezette tijden met het ritme van zijn zinnen op de grond slaat om de boodschap nog eens extra te onderstrepen. En daarna met zijn hond in de kroeg gaat zitten drinken alvorens te vertrekken naar het volgende dorp.
En naar History of a Time to Come luisterend met de teksten erbij, blijkt dat de teksten ook nog echt ergens over gaan: de macht van de kerk (in de middeleeuwen dus), hekserij, aflaat, en verhalen over goed en kwaad.

Persoonlijk vind ik A Cautionary Tale een van de beste nummers van de cd, vooral omdat na het dreigende intro dat nummer zo ontzettend snel begint, met vocalen die als uit een machinegeweer op je afgeschoten worden. Andere hoogtepunten: Horned is the Hunter, I for an Eye, en The Church Bizarre (‘you born again Christians are born again fools’). Als ik een minder nummer zou moeten noemen, zou het A Dead Man’s Robe moeten zijn.

Morgen of overmorgen verwacht ik dat deze plaat in mijn brievenbus ligt. Want voor de platenzaken in de stad was deze plaat natuurlijk te oud en obscuur.

4*.

Wat mij betreft niet een van de toppers van de eighties thrash, maar interessant is het absoluut. Ik ben stiekem wel meer van de betere bay area thrash, maar Sabbat fascineert me ook zeker. Niet alleen vanwege de vermenging met Britse folk. Met name Martin Walkyier toont zich hier een ware frontman. Zijn teksten zijn geweldig, maar zijn voordracht is nog wel iets beter. Ik geniet van zijn theatrale voordracht en de manier waarop hij zijn poëzie snauwt. Het werk van Andy Sneap is ook best sterk. Hossana In Excelsis, I For An Eye (heerlijke titel), For Those Who Died en The Church Bizarre zijn geweldige songs. Toch blijft het gevoel dat hier veel meer in gezeten heeft. Misschien had ik het interessanter gevonden als er in het instrumentale deel wat meer folk geweest was.


Tussenstand:
1. Donor - Triangle Of The Lost 4,5*
2. D.A.M. - Inside Out 4,5*
3. Acid Reign - The Fear 4,5*
4. Pyracanda - Two Sides Of A Coin 4,5*
5. Seventh Angel - Lament For The Weary 4,5*
6. Flesh Made Sin - Masterwork In Blood 4,5*
7. Target - Mission Executed 4,5*
8. Sabbat - History Of A Time To Come 4*
9. Agony - The First Defiance 4*
10. Immaculate - Atheist Crusade 4*
11. Lost Century - Complex Microcosm 4*
12. Space Eater - Aftershock 4*
13. Paralysis - Arctic Sleep 4*
14. Seventh Angel - The Torment
15. Violent Force - Malevolent Assault Of Tomorrow 3,5*
16. Amnesia - Unknown Entity 3,5*
17. T.C.F. - Where Madness Reigns 3,5*
18. Apocalypse - Faithless 3,5*
19. Witchhammer - 1487 3,5*
20. Drifter - Reality Turns To Dust 3,5*
21. Mezzrow - Then Came The Killing 3,5*
22. Apocalypse - Apocalypse 3,5*
23. Negligence - Options Of A Trapped Mind 3,5*
24. Mandator - Initial Velocity 3*
25. Hypnosia - Extreme Hatred 3*
26. Cyclone - Inferior To None 2,5*
27. Asphyxia - Exit Reality 2,5*
28. Skeptic Sence - Presence Of Mind 2*