The Byrds - (Untitled) (1970)

Het valt op dat op RYM deze plaat een relatief hoog gemiddelde heeft. Ook hier is een opvallende knik naar boven. ligt het aan het live-deel jongens? Het is leuk om Mr. Tambourine Man weer te horen, maar 17 minuten Eight Miles High had echt niet gehoeven. De rest van het album ook trouwens. De composities zijn behoorlijk zwak. Ik ben al geen fan van McGuin; ook niet als zanger. De keuze om Skip Battin te laten zingen was al slecht, maar Gene Parsons is een catastrofe. Yesterday's Train is de slechtst en meest kitscherige country denkbaar (wat mij betreft dan. Ik zit verder niet diep in dat genre). DIt is wel echt Byrds-onwaardig. Ergens maakt me dit wel heel erg benieuwd naar Byrdmaniax en waarom het gemiddelde hier behoorlijk laag is. Is dat dan echt nog slechter?



Tussenstand:
1. The Notorious Byrd Brothers
2. Turn! Turn! Turn!
3. Mr. Tambourine Man
4. Younger Than Yesterday
5. Fifth Dimension
6. Dr. Byrds & Mr. Hyde
7. Ballad Of Easy Rider
8. Sweetheart of the Rodeo
9. (Untitled)

Ik moet toch toegeven dat de eerste live-nummers een lekker positief gevoel bij me teweeg brachten. Rauwer en vooral met steviger drumwerk dan ik op de albums had gehoord. En ja, die 16 minuten Eight Miles High vind ik echt prachtig. Lekker energiek en bezwerend, dat op het moment dat de zang eindelijk begint de ontlading extra groot is. Blijft een topcompositie voor mij.

Het studiogedeelte? Bijna goed genoeg. Ik vind Chestnut Mare, All The Things en Hungry Planet oprecht goed, terwijl Just A Season en Welcome Back ook best te doen zijn. Een paar slechte tracks (Take A Whiff On Me bijvoorbeeld) daargelaten, is (Untitled) een album dat ik echt best voor mijn plezier opnieuw kan beluisteren.

Tussenstand:
1. The Notorious Byrd Brothers
2. Fifth Dimension
3. Turn! Turn! Turn!
4. Younger Than Yesterday
5. Mr. Tambourine Man
6. (Untitled)
7. Ballad Of Easy Rider
8. Dr. Byrds & Mr. Hyde
9. Sweetheart Of The Rodeo

Het album Untitled van The Byrds, uitgebracht in 1970, is opmerkelijk omdat het een dubbelalbum is met een mix van live concertopnames en nieuwe studiotracks. De live-opnamen werden gemaakt tijdens twee concertoptredens in New York in het begin van 1970, waarbij de dynamische speelstijl van de band werd vastgelegd. Deze opnames werden vakkundig aan elkaar geplakt om de indruk te wekken van één doorlopende uitvoering. Het album bevat liveversies van eerdere hits zoals Mr. Tambourine Man en Eight Miles High, evenals nieuwer materiaal zoals Lover of the Bayou.

De conceptie van het album was gekoppeld aan de eerdere plannen van Roger McGuinn (de leider en gitarist van de band) om een countryrock-muziekbewerking van Henrik Ibsen's "Peer Gynt" op te voeren, getiteld "Gene Tryp". Hoewel dit project nooit werd gerealiseerd, werden verschillende nummers die ervoor werden geschreven opgenomen op Untitled en het vervolgalbum, Byrdmaniax. Enkele van de nummers van het "Gene Tryp"-project op Untitled zijn Chestnut Mare, Lover of the Bayou, All the Things en Just a Season.

De titel van het album, Untitled, was eigenlijk een toevallig gevolg van een tijdelijke aanduiding voor de naam die werd gebruikt in de documentatie van de platenmaatschappij, die ten onrechte als de officiële titel werd beschouwd. Deze onbedoelde titel is sindsdien een onderscheidend kenmerk van het album geworden.

Untitled werd goed ontvangen voor het vastleggen van de essentie van de live-optredens van The Byrds en het demonstreren van de mogelijkheden van de latere line-up. Het vertegenwoordigde een belangrijk deel van de discografie van The Byrds en toonde hun evolutie en veelzijdigheid als band.

Het album Untitled/Unissued van The Byrds, een heruitgave van hun originele album Untitled met extra niet eerder uitgebrachte nummers, is een unieke mix van live-optredens en studio-opnames die de muzikale evolutie en veelzijdigheid van de band laten zien.

De studio-opnamen op het album weerspiegelen een breed scala aan muziekstijlen, van country-rock tot folk en pop-rock. De opname van nummers die oorspronkelijk bedoeld waren voor een podiumproductie, "Gene Tryp", voegt een uniek aspect toe aan het album. Nummers als Chestnut Mare en Just a Season van dit project zijn hoogtepunten, die de songwriting-vaardigheden van Roger McGuinn en het vermogen van de band om zich muzikaal aan te passen en te evolueren laten zien.

De extra onuitgebrachte nummers in de heruitgave van Untitled/Unissued bieden een dieper inzicht in het creatieve proces van The Byrds en hun werk in deze periode. Deze nummers illustreren verder de veelzijdigheid van de band en hun vermogen om verschillende muziekgenres te mengen.

Over het algemeen staat Untitled/Unissued bekend om zijn artistieke diepgang en toont het een cruciaal moment in de carrière van The Byrds. Het is een bewijs van hun blijvende invloed op rockmuziek, waarbij live-energie wordt gecombineerd met studio-innovatie.

Eerder gepubliceerd op www.jorros-muziekkeuze.nl