Nuclear Assault - Survive (1988)

Manmanman, wat lekker om deze energieke thrashbom na zoveel jaar weer eens te draaien. Een van de vele LP's die ik vroeger van klasgenoten op cassette opnam en vele jaren later eindelijk aan mijn vinylcollectie toevoeg.

Na al die jaren heeft Survive wat mij betreft nog niets aan kracht ingeboet. Sterker nog, nummers als brainwashed (actueler dan ooit), F# en het titelnummer waardeer ik nu misschien nog wel meer dan toen ik dit album luisterde terwijl ik mijn krantenwijk liep.

De speelduur is aan de korte kant, zeker als er ook nog eens een cover op de plaat staat, maar eigenlijk voor deze muziek ook lang genoeg.

Rise from the Ashes is een heerlijk knallend begin. Ook op deze tweede plaat is het tempo en de energie weer in overvloed aanwezig. Ze klinken hier beter ingespeeld en wat melodieuzer ingesteld. Zonder de furiositeit, de energie en het plezier te verliezen dan wel. Dat levert een heerlijk levendig album af.

Wel is de productie hier toch minder sterk dan op de voorganger. Het klinkt allemaal wat doffer en zachter. Alsof ze een paar meter verwijderd staan van de microfoon. De zang is duidelijker in de mix gezet, maar dit gaat ten koste van de instrumentatie zelf. Terwijl de zang niet dusdanig denderend is om die plek echt te moeten hebben. En dat haalt een beetje de glans van de muziek af. De eerste plaat klinkt dan toch net wat beter.

Gelukkig leveren ze ook hier weer voldoende energieke en beukende Thrash om een klein half uurtje lekker op los te gaan. Hoewel de Cover van Led Zeppelin compleet overbodig is en totaal niet past. Verder is Survive een duidelijk en prima vervolgplaat geworden.