Nuclear Assault - Handle with Care (1989)
mijn stem
51 stemmen
Verenigde Staten
Metal
Label: In-Effect
-
New Song (2:58)
-
Critical Mass (3:19)
-
Inherited Hell (3:30)
-
Surgery (2:44)
-
Emergency (3:20)
-
Funky Noise (0:51)
-
F# (Wake Up) (2:58)
-
When Freedom Dies (2:34)
-
Search & Seizure (4:11)
-
Torture Tactics (2:22)
-
Mother's Day (0:32)
-
Trail of Tears (5:44)
-
Intro / the New Song [Live] * (3:11)
-
Critical Mass [Live] * (3:11)
-
Torture Tactics [Live] * (2:08)
-
Trail of Tears [Live] * (3:57)
-
Mothers' Day [Live] * (0:59)
-
Funky Noise [Live] * (0:51)
toon 6 bonustracks
totale tijdsduur:
35:03
(49:20)
0
Charles Manson
geplaatst: 18 december 2006, 16:32 uur
waarom reageert niemand hier in godsnaam op?
ik wil er over lezen, donders!
ik wil er over lezen, donders!
0
geplaatst: 18 december 2006, 17:23 uur
Goede trashband uit de jaren 80.. wat wil je verder nog weten?
0
Charles Manson
geplaatst: 20 december 2006, 11:44 uur
heb de cd inmiddels gefierljept met Emule.
idd leuke oldschool metal.
kent iemand Municipal Waste?
das ook van die oldschool metal, heel tof.
staat hier nog niet op de site, municipal waste
idd leuke oldschool metal.
kent iemand Municipal Waste?
das ook van die oldschool metal, heel tof.
staat hier nog niet op de site, municipal waste
0
geplaatst: 3 januari 2007, 22:26 uur
De beste van Nuclear Assault voor zover ik me het kan herinneren, vooral Critical Mass.
0
MetalDex
geplaatst: 19 maart 2007, 18:37 uur
Jord schreef:
De beste van Nuclear Assault voor zover ik me het kan herinneren, vooral Critical Mass.
De beste van Nuclear Assault voor zover ik me het kan herinneren, vooral Critical Mass.
Ik vind de debuut LP Game Over toch net een tikkeltje sterker, maar dit is zeker geen slechte tweede. New Song, Torture Tactics en inderdaad Critical Mass zijn heerlijke thrashers.
1
geplaatst: 19 februari 2008, 23:24 uur
Handle with Care is ondertussen onbetwist mijn favoriete NA-album geworden. Vooral de eerste kant is geweldig, super opener met 'New Song', en daarna stoomt het door met Critical Mass en Inherited Hell. Leuk is ook het beginstukje van Emergency 
Lekker intermezzo met Funky Noise, om daarna het beste nummer van het album te krijgen voorgeschoteld: F# (Wake Up) - niet te verwarren met F# op Survive 
..En geen Nuclear Assault album is compleet zonder een track à la Mother's Day 
DIkke 4,5*, neigend naar de volle 5*.
Ach wat zou, het : 5*
Lekker intermezzo met Funky Noise, om daarna het beste nummer van het album te krijgen voorgeschoteld: F# (Wake Up) - niet te verwarren met F# op Survive ..En geen Nuclear Assault album is compleet zonder een track à la Mother's Day DIkke 4,5*, neigend naar de volle 5*.
Ach wat zou, het : 5*
0
geplaatst: 17 april 2008, 19:44 uur
Fijne plaat nog steeds na bijna 20 jaar, veel gedraaid ook.
Funky noise is toch echt een dikke misser .
Funky noise is toch echt een dikke misser .
0
geplaatst: 12 oktober 2008, 20:12 uur
Een echte Thrash classic. Zoals de titel al zegt Handle With Care.
Zoals de titel al zegt Handle With Care.
1
geplaatst: 18 mei 2009, 13:02 uur
Prima plaat van Nuclear Assault. Het klinkt nog steeds redelijk simpel, maar toch een stap vooruit t.o.v. Survive (die knorrende bas stoort me wel eens). Met hun kritische teksten en bevlogenheid komt de band erg gedreven over. Het is vooral een feest der herkenning om dit weer eens te horen. De thrash met hardcore inloeden vormen met de hoge zang een uniek geluid. Critical Mass en Search and Seizure zijn het leukst.
0
geplaatst: 18 maart 2010, 21:36 uur
Bij deze band krijg ik altijd een klein Dead Kennedys gevoel, wees gerust slecht een klein gevoel. De bevlogenheid en betrokkenheid spat er bij dit New Yorkse gezelschap in ieder geval vanaf. Echter in die muzikale furie probeert men de boodschap er nog overheen te gooien. Ik heb soms het gevoel dat men zichzelf een beetje overschreeuwt. Afgezien daarvan mag ik dit soort puntige metal met fikse Punk-attitude zo nu en dan graag horen. Volgens mij is dit echter wel het beste Nuclear Assault werkje.
0
geplaatst: 12 november 2010, 01:26 uur
Dit is toch de mooiste van Nuclear Assault, snoeihard geluid en uitstekend songmateriaal. Mother's day is weer absoluut kicken. Van de langere nummers zijn de eerste drie nog het beste. De band wist het ook niet meer te overtreffen.
0
geplaatst: 16 mei 2011, 23:27 uur
T/m deze Nuclear Assault lp vind ik alles waanzinnig van dit ooit zo energieke Thrash gezelschap. Op deze plaat klinkt men weer iets strakker, zeg maar gerust strak, energiek, gedreven, sterk song materiaal...wat willen we nog meer? Inderdaad, een mooie fantastische hoes er omheen. En die zat/zit er ook omheen! Lekker Thrash-Crossover album wederom dit. Maar voorganger Survive is ook he-le-maal niet misselijk; ook een waanzinnige Nuclear Assault schijf! Om nog maar te zwijgen over Game Over de langspeler daarvoor...nostalgische oer-kraker. Allemaal te gek!
0
Ozric Spacefolk
geplaatst: 15 juli 2011, 10:48 uur
Crossover thrash avant la lettre. Deze thrashplaat druipt van de punk en hardcore.
Tenminste, zo ervaar ik het.
De aggressie is er duidelijk. De solo's ook.
Tenminste, zo ervaar ik het.
De aggressie is er duidelijk. De solo's ook.
0
geplaatst: 15 januari 2012, 13:46 uur
Wat minder dan het debuut, maar alsnog ene heerlijke plaat. Lekker kritisch, geweldige riffs en heerlijk catchy. Alleen de productie is wat minder, maar dat mag de pret niet drukken. Persoonlijke favorieten zijn New Song en When Freedom Dies.
0
Mssr Renard
geplaatst: 6 augustus 2021, 09:10 uur
De productie lijkt wat flets en erg veel treble te bevatten, waardoor in de snelle stukken (er zijn alleen maar snelle stukken) de details van de instrumten wat weg vallen. Het had best wat vetter en bassiger gemogen. Luister maar eens naar die basgitaar op de tweede song. Dat is toch geen goede bas-sound, zeg nou zelf. De riffs en drums klinken wel goed, maar die bas had echt wat beter gemixt moeten worden.
Dat gezegd hebbende is dit wel een dijk van een crossover thrashplaat, met hier en daar lekkere hardcore-momenten.
Dat gezegd hebbende is dit wel een dijk van een crossover thrashplaat, met hier en daar lekkere hardcore-momenten.
1
geplaatst: 6 augustus 2021, 09:47 uur
Deze plaat heeft een wat blikkerige sound inderdaad.
Neemt niet weg dat hier echt geweldige tracks op staan, Critical Mass vind ik bijvoorbeeld een ijzersterk nummer, altijd één van mijn favoriete metalsongs geweest.
Wat betreft dat basgeluid, ik als bassist vind het wel gaaf klinken, het heeft een rauw randje en rolt lekker door de mix.
Het zou mij niet verbazen als Dan Lilker in deze periode over zo'n vette, oude, Gallien Krueger amp speelde. Loeihard, en onverwoestbaar.
Smaakdingetje.
Neemt niet weg dat hier echt geweldige tracks op staan, Critical Mass vind ik bijvoorbeeld een ijzersterk nummer, altijd één van mijn favoriete metalsongs geweest.
Wat betreft dat basgeluid, ik als bassist vind het wel gaaf klinken, het heeft een rauw randje en rolt lekker door de mix.
Het zou mij niet verbazen als Dan Lilker in deze periode over zo'n vette, oude, Gallien Krueger amp speelde. Loeihard, en onverwoestbaar.
Smaakdingetje.
1
Mssr Renard
geplaatst: 7 november 2023, 09:39 uur
Nu we op het punt staan op de wereld compleet te vernietigen. Ik gok dat de planeet al in 2030 niet meer leefbaar is. En ik om die reden ook een nog grotere hekel aan het nalatige en onverschillige gedrag van mensen en hun destructieve gewoonten heb gekregen, kan het me nu officieel allemaal niet meer zo veel schelen. We hebben nog 7 jaartjes om er wat van te maken. Dus ik stap weer over de thrashmetal, en dan met name die bands die toen al zeiden dat het allemaal niet zoveel meer uitmaakt.
Geen idee of alle teksten hier gaan over de verwoesting van de planeet, maar ik weet dat thrash dat graag als onderwerp heeft. Briljante hoes ook.
Geen idee of alle teksten hier gaan over de verwoesting van de planeet, maar ik weet dat thrash dat graag als onderwerp heeft. Briljante hoes ook.
1
geplaatst: 7 november 2023, 10:42 uur
Zo zie je maar. Ook in 1989 ging de wereld al kapot.
En we draaien de plaat nog steeds.
Nuclear Assault was overwegend maatschappijkritisch. Er staan ook antiracistische songs op. Verder hebben ze ook wel eens wat flauwigheid die kennelijk hoort bij bands die met bermudabroeken op het podium staan. (Funky Noise dit keer) Al was de teneur van Handle With Care iets serieuzer dan de eerdere albums. Toffe plaat ook wel. Vooral Inherited Hell vind ik eindeloos gaaf. Wat een energie.
En we draaien de plaat nog steeds.
Nuclear Assault was overwegend maatschappijkritisch. Er staan ook antiracistische songs op. Verder hebben ze ook wel eens wat flauwigheid die kennelijk hoort bij bands die met bermudabroeken op het podium staan. (Funky Noise dit keer) Al was de teneur van Handle With Care iets serieuzer dan de eerdere albums. Toffe plaat ook wel. Vooral Inherited Hell vind ik eindeloos gaaf. Wat een energie.
1
geplaatst: 7 november 2023, 16:10 uur
Edwynn schreef:
Zo zie je maar. Ook in 1989 ging de wereld al kapot.
En we draaien de plaat nog steeds.
Zo zie je maar. Ook in 1989 ging de wereld al kapot.
En we draaien de plaat nog steeds.
34 jaar in het proces van een kapotgaande wereld sinds het begin van de industriële revolutie is dan ook niet zo heel veel. Maar als je op die kleine tijdspanne het verschil al ziet dan weet je wel dat het snel gaat. De wereldbevolking is intussen gegroeid van dik 5 miljard naar dik 8 miljard en de CO2 uitstoot blijft ook onverminderd stijgen. Niet dat het zo'n vaart gaat dat de planeet wat klimaat betreft in 2030 al onleefbaar zal zijn, maar welvaart gebaseerd op eeuwige groei is niet eeuwig.
1
geplaatst: 9 november 2023, 18:53 uur
Zo zie je maar. Handle With Care is nog altijd een urgente plaat.
1
geplaatst: 20 oktober 2024, 20:25 uur
jurado schreef:
Deze plaat heeft een wat blikkerige sound inderdaad.
Neemt niet weg dat hier echt geweldige tracks op staan, Critical Mass vind ik bijvoorbeeld een ijzersterk nummer, altijd één van mijn favoriete metalsongs geweest.
Wat betreft dat basgeluid, ik als bassist vind het wel gaaf klinken, het heeft een rauw randje en rolt lekker door de mix.
Het zou mij niet verbazen als Dan Lilker in deze periode over zo'n vette, oude, Gallien Krueger amp speelde. Loeihard, en onverwoestbaar.
Smaakdingetje.
Deze plaat heeft een wat blikkerige sound inderdaad.
Neemt niet weg dat hier echt geweldige tracks op staan, Critical Mass vind ik bijvoorbeeld een ijzersterk nummer, altijd één van mijn favoriete metalsongs geweest.
Wat betreft dat basgeluid, ik als bassist vind het wel gaaf klinken, het heeft een rauw randje en rolt lekker door de mix.
Het zou mij niet verbazen als Dan Lilker in deze periode over zo'n vette, oude, Gallien Krueger amp speelde. Loeihard, en onverwoestbaar.
Smaakdingetje.
Het is ook goed mogelijk dat Dan Lilker nieuwe snaren op z'n basgitaar heeft gezet. Wanneer bas (gitaar) snaren vervangen is persoonlijk. De bassist van de IJslandse band Mezzoforte zet na 1 nummer of album al nieuwe snaren op z'n basgitaar en dat verklaart ook die heldere bassound. Ik als gitarist vervang m'n snaren na plusminus 25 a 30 speeluren. Maar met de heavy snaren na 100 speeluren, de snaren daarvoor was light (010) Algemeen bekent is dat bassnaren langer meegaan dan gitaar snaren, maar nogmaals wanneer vervangen is individueel. En ik vind die bas absoluut niet slecht in de productie. Jack Gibson van Exodus heeft ook een wat helderere sound en wil je veel bas horen dan moet je bij Cronos zijn van Venom. Ik ben het er wel mee eens dat de treble knop wat te veel naar rechts staat. Maar daar klinkt dit waanzinnige album absoluut niet minder om. En Critical mass voor het eerst gehoord en gezien in het legendarische MTV programma Headbangersball. Die dame in die clip -ik weet niet haar naam- dook ook op in de clip van Sam Kinison met Wild Thing de zoveelste cover van The Troggs in datzelfde jaar 1989. Met o.a Steve Tyler, Billy Idol en Richie Sambora, anyway dit album is door Headbangersball -volledig terecht- gepromoot. Search & Seizure ook een krankzinnig goed nummer overigens werd veelvuldig gedraaid. Al met al doet Handle with care absoluut niet onder bij de 2 voorgangers Game over en Survive. Een prachtige afsluiting van de dolle dwaze jaren tachtig van de hardrock en heavy metal. Een terechte 5.0
1
geplaatst: 21 oktober 2024, 12:42 uur
Satriani/vai schreef:
Het is ook goed mogelijk dat Dan Lilker nieuwe snaren op z'n basgitaar heeft gezet. Wanneer bas (gitaar) snaren vervangen is persoonlijk. De bassist van de IJslandse band Mezzoforte zet na 1 nummer of album al nieuwe snaren op z'n basgitaar en dat verklaart ook die heldere bassound. Ik als gitarist vervang m'n snaren na plusminus 25 a 30 speeluren. Maar met de heavy snaren na 100 speeluren, de snaren daarvoor was light (010) Algemeen bekent is dat bassnaren langer meegaan dan gitaar snaren, maar nogmaals wanneer vervangen is individueel. En ik vind die bas absoluut niet slecht in de productie. Jack Gibson van Exodus heeft ook een wat helderere sound en wil je veel bas horen dan moet je bij Cronos zijn van Venom. Ik ben het er wel mee eens dat de treble knop wat te veel naar rechts staat. Maar daar klinkt dit waanzinnige album absoluut niet minder om. En Critical mass voor het eerst gehoord en gezien in het legendarische MTV programma Headbangersball. Die dame in die clip -ik weet niet haar naam- dook ook op in de clip van Sam Kinison met Wild Thing de zoveelste cover van The Troggs in datzelfde jaar 1989. Met o.a Steve Tyler, Billy Idol en Richie Sambora, anyway dit album is door Headbangersball -volledig terecht- gepromoot. Search & Seizure ook een krankzinnig goed nummer overigens werd veelvuldig gedraaid. Al met al doet Handle with care absoluut niet onder bij de 2 voorgangers Game over en Survive. Een prachtige afsluiting van de dolle dwaze jaren tachtig van de hardrock en heavy metal. Een terechte 5.0
(quote)
Het is ook goed mogelijk dat Dan Lilker nieuwe snaren op z'n basgitaar heeft gezet. Wanneer bas (gitaar) snaren vervangen is persoonlijk. De bassist van de IJslandse band Mezzoforte zet na 1 nummer of album al nieuwe snaren op z'n basgitaar en dat verklaart ook die heldere bassound. Ik als gitarist vervang m'n snaren na plusminus 25 a 30 speeluren. Maar met de heavy snaren na 100 speeluren, de snaren daarvoor was light (010) Algemeen bekent is dat bassnaren langer meegaan dan gitaar snaren, maar nogmaals wanneer vervangen is individueel. En ik vind die bas absoluut niet slecht in de productie. Jack Gibson van Exodus heeft ook een wat helderere sound en wil je veel bas horen dan moet je bij Cronos zijn van Venom. Ik ben het er wel mee eens dat de treble knop wat te veel naar rechts staat. Maar daar klinkt dit waanzinnige album absoluut niet minder om. En Critical mass voor het eerst gehoord en gezien in het legendarische MTV programma Headbangersball. Die dame in die clip -ik weet niet haar naam- dook ook op in de clip van Sam Kinison met Wild Thing de zoveelste cover van The Troggs in datzelfde jaar 1989. Met o.a Steve Tyler, Billy Idol en Richie Sambora, anyway dit album is door Headbangersball -volledig terecht- gepromoot. Search & Seizure ook een krankzinnig goed nummer overigens werd veelvuldig gedraaid. Al met al doet Handle with care absoluut niet onder bij de 2 voorgangers Game over en Survive. Een prachtige afsluiting van de dolle dwaze jaren tachtig van de hardrock en heavy metal. Een terechte 5.0
Waarschijnlijk zette Dan Lilker voor de opname van een nieuwe plaat nieuwe snaren op z'n bas, zou ik ook doen.
Echter, ik speel zelf bas over een oude GK amp uit de 80's en heb nu snaren van bijna drie jaar oud op mn bas zitten, ongelooflijk hoe helder het nog allemaal klinkt.
Maar goed, ik zal binnenkort even een nieuw setje scoren, wordt wel tijd.
0
geplaatst: 21 oktober 2024, 16:16 uur
Ik moet spontaan denken aan Jiskefet. En dan dat filmpje van de festivalman waarin Michiel Romeijn als een soort parodie op Jan Smeets staat te oreren over de speciale bassnaren van Uriah Heep die zijn gemaakt van de staart van een olifant terwijl hij naar een hijskraan staat te wijzen.
festivalman
festivalman
1
geplaatst: 21 oktober 2024, 18:55 uur
jurado schreef:
Waarschijnlijk zette Dan Lilker voor de opname van een nieuwe plaat nieuwe snaren op z'n bas, zou ik ook doen.
Echter, ik speel zelf bas over een oude GK amp uit de 80's en heb nu snaren van bijna drie jaar oud op mn bas zitten, ongelooflijk hoe helder het nog allemaal klinkt.
Maar goed, ik zal binnenkort even een nieuw setje scoren, wordt wel tijd.
(quote)
Waarschijnlijk zette Dan Lilker voor de opname van een nieuwe plaat nieuwe snaren op z'n bas, zou ik ook doen.
Echter, ik speel zelf bas over een oude GK amp uit de 80's en heb nu snaren van bijna drie jaar oud op mn bas zitten, ongelooflijk hoe helder het nog allemaal klinkt.
Maar goed, ik zal binnenkort even een nieuw setje scoren, wordt wel tijd.
ZO!!!!! ik ben niet de enige met oude meuk, zelf heb ik zowel een combi als een buizenversterker. De buizenversterker Marshall is van 2016 gekoppeld aan een 2 kanaals Marshall box uit de jaren '80. De combi is van het merk Novanex ook uit de jaren '80. Volgens de reviews is het geen goed merk. Die ervaring heb ik echter niet. Hij heeft zelfs een rookpartij overleefd en doet het nog steeds, niet stuk te krijgen. De "Hank the Knife" snaren (012) heb ik erop gezet om ook basrifjes te spelen en met een gitaar met een 7e snaar is dat ideaal, dit terzijde. Het was bij mij Nuclear Assault/S.O.D. weekend en de 4 albums die ik weer eens gedraaid heb - 3 van Nuclear Assault 1 van S.O.D.- is weer genieten met een grote G. Bij S.O.D. kan je overduidelijk horen dat Anthrax er achter zit. Het basgeluid van Lilker op zowel de albums van Nuclear Assault als S.O.D. klinkt nagenoeg hetzelfde. Ik vind het een heerlijke sound. Maar de sound van de bas bij het intro van Would van Alice in Chains is ook om van te genieten, de bassist Mike Starr is helaas helaas niet meer onder ons. Rick Beato heeft een You-tube serie "What makes this song great" waar hij songs van oa Alice in Chains, Metallica, Megadeth en wat al niet meer behandeld in details. En dan krijg ik alleen maar meer respect voor de muzikanten technisch maar ook vindingrijk. Al met al zal ik nooit geen spijt krijgen van de albums van Nuclear Assault en S.O.D. Met dank aan MTV's Headbangersball is het kicken zonder pilletje.
0
geplaatst: 21 oktober 2024, 19:00 uur
Edwynn schreef:
Ik moet spontaan denken aan Jiskefet. En dan dat filmpje van de festivalman waarin Michiel Romeijn als een soort parodie op Jan Smeets staat te oreren over de speciale bassnaren van Uriah Heep die zijn gemaakt van de staart van een olifant terwijl hij naar een hijskraan staat te wijzen.
festivalman
Ik moet spontaan denken aan Jiskefet. En dan dat filmpje van de festivalman waarin Michiel Romeijn als een soort parodie op Jan Smeets staat te oreren over de speciale bassnaren van Uriah Heep die zijn gemaakt van de staart van een olifant terwijl hij naar een hijskraan staat te wijzen.
festivalman
Ik meende dat ik alles had van Jiskefet, niet dus!!! voor het eerst dat ik dit filmpje zie hilarisch!!!! ik mis Jiskefet nog elke dag. THANKS!!!!!!!!!!
0
geplaatst: 15 april 2025, 15:33 uur
Ook nummer drie is een schot in de roos. Opnieuw leveren de heren weer een sterke energieke plaat af.
De productie leeft wel weer wat meer dan op de tweede plaat, maar heeft een te blikkerig en distorted geluid over zich heen. Wat jammer is want hierdoor verliest bijvoorbeeld Trial of Tears elke vorm van impact. Terwijl het juist een mooi melodieus slotstuk is. En dan blijkt dat het debut dus toch wel de beste productie had van de drie platen. Nu past het wel in het tijdsbestek en de stijl, maar het is jammer want details gaan zo dus wel gewoon verloren.
Maar goed, ze knallen hier ook weer erg lekker. De energie zit er zeker goed in en dankzij wat meer midtempo en zelfs wat funk zit er ook meer afwisseling in. Het maakt de plaat wat fijner en leuke om aan te horen en verhoogt de levensvatbaarheid van het geheel ten opzichte van hun eerdere werk. Zo voegt dit wel weer wat moois toe.
Ze klinken hier wat verfijnder, wat volwassener maar nog steeds heerlijk energiek. De eerste drie platen vormen zo een mooi consistent geheel. Elk album heeft zo zijn eigen minpuntjes, maar ze weten op elk album ook weer hun eigen kracht en charme te brengen. Deze klinkt wel het meest compleet, maar de productie weerhoud me om deze boven hun debut te knallen.
het maakt me benieuwd naar de volgende platen. Maar gezien de cijfers daar (evenals het flink minder aantal stemmen) temper ik die maar. De jaren 90 zijn voor meer bands niet vriendelijk geweest.
1. Game Over
2. Handle with Care
3. Survive
De productie leeft wel weer wat meer dan op de tweede plaat, maar heeft een te blikkerig en distorted geluid over zich heen. Wat jammer is want hierdoor verliest bijvoorbeeld Trial of Tears elke vorm van impact. Terwijl het juist een mooi melodieus slotstuk is. En dan blijkt dat het debut dus toch wel de beste productie had van de drie platen. Nu past het wel in het tijdsbestek en de stijl, maar het is jammer want details gaan zo dus wel gewoon verloren.
Maar goed, ze knallen hier ook weer erg lekker. De energie zit er zeker goed in en dankzij wat meer midtempo en zelfs wat funk zit er ook meer afwisseling in. Het maakt de plaat wat fijner en leuke om aan te horen en verhoogt de levensvatbaarheid van het geheel ten opzichte van hun eerdere werk. Zo voegt dit wel weer wat moois toe.
Ze klinken hier wat verfijnder, wat volwassener maar nog steeds heerlijk energiek. De eerste drie platen vormen zo een mooi consistent geheel. Elk album heeft zo zijn eigen minpuntjes, maar ze weten op elk album ook weer hun eigen kracht en charme te brengen. Deze klinkt wel het meest compleet, maar de productie weerhoud me om deze boven hun debut te knallen.
het maakt me benieuwd naar de volgende platen. Maar gezien de cijfers daar (evenals het flink minder aantal stemmen) temper ik die maar. De jaren 90 zijn voor meer bands niet vriendelijk geweest.
1. Game Over
2. Handle with Care
3. Survive
* denotes required fields.
* denotes required fields.