Rich Wyman - Where We Stand (1999)

Mooie CD waarop naast de piano en emotionele, passionele zang van RIch de elektrische gitaar een grote rol speelt. Dit laatste maakt het een stevig rockalbum met gevarieerde nummers. Ik heb het altijd jammer gevonden dat Wyman geen grotere bekendheid heeft gekregen, iets wat hij in mijn ogen wel verdiend heeft met een aantal kwalitatief zeer hoogwaardige en vooral ook stevige rockalbums. Dit is voor mij in ieder geval een topalbum, geschikt voor iedereen die van stevige rock houdt.

Rich Wyman is een succesvolle singer/songwriter die in de Verenigde Staten al de nodige prestigieuze awards heeft gewonnen. Hij is ontdekt door de grote Edward Van Halen, en die speelt ook nog eens mee op Wyman’s album ”Fatherless Child”. Een aantal van die liedjes staan ook op ”Where We Stand”, dat we eigenlijk het officiële debuut van Wyman mogen noemen. Het is een album vol sterke liedjes die afwisselend ingetogen zijn en stevig rocken. Van die rockers zijn ”Little Things” en ”Childhood Dreams” de opvallendste. In die laatste komt nog een ouderwetse pianosolo voorbij. Waar hoor je dat nu nog tegenwoordig? Het pianospel van Wyman is overigens fantastisch en zijn prachtige ietwat rauwe stem zorgt voor ongekende beleving en passie. Mede door dat laatste vind ik vooral de langzamere en ingetogen liedjes het meest overtuigend. Nummers als ”I’m Alive”, ”So What”, ”Last Time I Fell” en ”Family Ties” zijn prachtig. De gitaarpartijen op ”Where We Stand” worden overigens gespeeld door de Nederlander Marcel Singor en die levert een prestatie van formaat. Sinds dit album ben ik liefhebber van Rich Wyman. Buiten de Verenigde Staten en Canada is hij niet zo bekend, al heeft hij een behoorlijke fanbase in Nederland. ”Where We Stand” laat horen dat hij meer aandacht verdient, want muzikaal steekt dit ver boven het maaiveld uit. Prachtplaat!

Vandaag live meegemaakt bij mijn lokale platenboer. Deze keer was zijn vrouw mee. Zij neemt ook een paar liedjes voor haar rekening en zingt diverse stukken met Wyman mee. Een getalenteerd stel. Het nummer dat Wyman hier enige bekendheid verschafte, So What, werd deze keer niet gespeeld. Het andere materiaal was zo goed dat deze bijna hit er niet bijgesleept hoefde te worden. Afgaande op wat er in Assen van Rich Wyman ligt is er hier nog heel wat op te voeren.

Zojuist weer eens een keer gedraaid. Blijft voor mij een raadsel waarom dit zo weinig bekend is in Nederland (in ieder geval op deze site). Naast dat hij veelvuldig in Nederland optrad is het gewoon een geweldige zanger en songwriter. Ondanks dat hij pianist is, weet hij lekkere hard rockende nummers te maken met toffe teksten. Echt zo gigantisch jammer en onbegrijpelijk dat hij geen grote naam is geworden. Dit verdient hij zeer zeker

Vandaag samen met zijn vrouw om 14:30 uur te bewonderen tijdens een Instore op de Muziekafdeling van Warenhuis Vanderveen te Assen.

Deze is toch echt zn 3e studio album, bronnen richwyman.com en Spotify

Door het prachtige album Fatherless Child keek ik reikhalzend naar deze release uit. Ik wist dat Eddie Van Halen ditmaal geen enkele inbreng zou leveren maar ik had vertrouwen genoeg dat Rich met zijn kwaliteiten er op zn minst in de buurt zou moeten kunnen komen.......... kom ik toch even bedrogen uit zeg.
De belangrijkste reden is dat dit album voor 8(!) nummers uit eerder uitgebracht materiaal bestaat (maar wel opnieuw opgenomen met nederlandse muzikanten).
7 van de vorige album (Fatherless Child) en 1 (Renee) was al van zijn debuutplaat Just Might Make It.
Onbegrijpelijk vond ik het toen en was diep teleurgesteld........ Later begreep ik dat Rich een nieuwe deal had gesloten met de nederlandse (?) platenmaatschappij New Road. En met de opnieuw opgenomen singles So What en Little Things kleine succesjes boekten in de nederlandse top40. Maar ik als fan van het 2e uur had daar natuurlijk geen boodschap aan...........
Als ik me beperk tot de enige nieuwe tracks ( Too Many Songs, I'm Alive, Childhood Dreams, Next Day Last Night en Family Ties) is het allemaal goed verzorgd en klinken de nummers als een klok. Het is allemaal wel wat meer gladjes en poppier. En ik mis duidelijk de achtergrond vocalen van Lisa Needham, Rich's echtgenoot. Zij vormen samen toch het echte Rich Wyman geluid.
Dat zou gelukkig wel weer terugkeren op het volgende album Factory,.......6 jaar later