Nuclear Assault - The Plague (1987)

Dit T-shirt had ik!
Leuk om die hoes weer eens te zien.

Toch een matig EP'tje na zo'n uitstekend album als Game Over. Het enige nummer dat echt goed is, stond daar al op (nl. Game Over). NA's humor zou me over hebben gehaald deze EP toch te kopen: de leuke subtitel van track 3: Butt F**k: (you figure it out)

Game Over (het nummer) staat juist niet op Gamer Over (de plaat)

Nadeel van het pindakazen, ik had remaster en die bevat zowel Game Over (de LP) als The Plague (de EP)
Maar mijn mening hierover blijft hetzelfde.

Het is duidelijk dat de productie hier flink vooruit is gegaan t.o.v. het debuut, maar het spontane lekker-raggen-gevoel is daarmee ook gelijk verdwenen. Justice en Butt F**k blijven wel erg goede nummers.

Dat gevoel van 'lekker-raggen' heb ik wel weer bij Handle with Care, en dat in combinatie met een goede productie: wereldalbum.

Tweede EP van deze Amerikaanse thrashgroep, een mix tussen geweldige riffs, beukend drum- en basswerk (Danny Lilker) met politieke en humoristische teksten.
De instrumental Game Over opent deze EP op een geweldige wijze en duurt veel te kort, wellicht daarom dat het zo’n impact op me heeft: het is kort en krachtig. Tweede nummer Nightmares heeft een geweldig middenstuk met gitaarsolo’s. Butt F…k is een alsmaar versnellend nummer in de stijl van M.O.D. of S.O.D. met een middenstuk onderhevig aan de blues. Justice begint met een demonische glimlach (à la Madhouse van Anthrax) maar verandert al snel in een lekkere thrasher. The Plague is een ietwat rustiger nummer en heeft een paar draaibeurten nodig voor hij aanslaat. Cross of Iron is razendsnel en sluit deze EP af.
De muziek is opnieuw van hoge kwaliteit, aan de zang is een beetje gewenningswerk nodig en soms overdrijven ze met hun humoristische teksten, Butt F..k is een nogal flauwe mop.

Klinkt hier wat stijver allemaal, niet zo losjes als het debuut. Sterke instrumentale opening en een goed (en wat gematigd) tweede nummer. Butt F**k klinkt in de opbouw naar het snelle wel lekker, dat blues gedeelte wordt me toch te rommelig en Venom deed dat al eerder in Teacher's Pet. Justice is een ijzersterk nummer en ook het titelnummer is goed, toch jammer dat je zonder tekstvel zo bar weinig van die zanger verstaat. Cross of Iron heb ik altijd een minder nummer van hun gevonden.