Tweede EP van deze Amerikaanse thrashgroep, een mix tussen geweldige riffs, beukend drum- en basswerk (Danny Lilker) met politieke en humoristische teksten.
De instrumental Game Over opent deze EP op een geweldige wijze en duurt veel te kort, wellicht daarom dat het zo’n impact op me heeft: het is kort en krachtig. Tweede nummer Nightmares heeft een geweldig middenstuk met gitaarsolo’s. Butt F…k is een alsmaar versnellend nummer in de stijl van M.O.D. of S.O.D. met een middenstuk onderhevig aan de blues. Justice begint met een demonische glimlach (à la Madhouse van Anthrax) maar verandert al snel in een lekkere thrasher. The Plague is een ietwat rustiger nummer en heeft een paar draaibeurten nodig voor hij aanslaat. Cross of Iron is razendsnel en sluit deze EP af.
De muziek is opnieuw van hoge kwaliteit, aan de zang is een beetje gewenningswerk nodig en soms overdrijven ze met hun humoristische teksten, Butt F..k is een nogal flauwe mop.