3 Doors Down - The Better Life (2000)

Jep, dat snap ik ook!

Voor mij is het ook de nostalgie die het hem doet. Ik ken de nummers vanbuiten van er vroeger veel naar te luisteren en leg het nu en dan wel nog eens op. Natuurlijk blijft het allemaal wel niet overdreven veel speciaals, maar toch staan er een paar leuke nummers op. Kryptonite en Loser waren vroeger mijn favorieten en zijn dat nog steeds.

ik heb deze cd gekocht omdat een vriendin van mij deze aangeraden had. ik moet zeggen: ze heeft gelijk! deze cd draai ik echt vaak. vooral by my side is een super nummer! andere nummers zoals so i need you en be like that ben ik al beu gehoort. mijn mening? Dit is het beste album van 3 doors down dat ik al gehoort heb!

Goed album met de eerste twee nummers als hoogtepunt.

Kryptonite is een ontzettend lekker nummer

En Be Like That spookt de laatste dagen veel rond in mijn gedachten, is ook een hoogtepunt

Een van mijn eerste albums:). Geenzins hoogstaand, wel erg catchy, met down poison, loser en duck and run als hoogtepunten.

Verdienstelijk debuut van 3 Doors Down. Opener "Kryptonite" is een klasse song. Maar ook de rest van het album rockt lekker weg. Niet heel hoogstand, maar gewoon een no-nonsense gitaarplaat. 3 Doors Down heeft zich op deze plaat nog niet laten verleiden door de commercie. De typische zoete rockballads van hun latere platen zijn hier achterwege gelaten. Daarom wat mij betreft de meest eerlijke 3 Doors Down plaat.

Het debuut en het ongeëvenaarde album van 3 Doors Down, hun beste werk tot op heden en zal ook zeker niet overtroffen worden. Beste nummers zijn: Kryptonite, Be Like That, Duck And Run & Loser,

Zoals hierboven oook al netjes wordt aangegeven is het hier nog minder zoetsappig dan de latere albums en vind deze daarom wss ook de beste, hoewel Away From The Sun het ook nog aardig deed zal geen ander album van de 3 Doors Down betere herinneringen op roepen dan Deze.

4*

Geen hoogvlieger dit album maar toch wel deftig rockwerk en naast Kryptonite en Loser klinken de andere nummers toch veel intenser en harder. Ik geef vooral de voorkeur aan de nummers die na die eerste twee tevoorschijn komen. Daar halen ze alles naar buiten wat ze in huis hebben.

3 Doors Down was voor mij zo’n bandje met een prima single, maar welke je achteraf niet zo bijzonder zou vinden.
Vergelijkbaar met 4 Non Blondes, Creed en Nickelback
Kryptonite was de geslaagde single, Here Without You de draak.
Net zoals de superhelden in de clip artiesten die al snel vergeten zouden worden, zelfs niet eens echt naamsbekendheid zouden opbouwen.
Toch hoorde ik laats Kryptonite weer eens, en het viel mij op dat de radio harder gezet werd en het van begin tot einde werd meegezongen.
Na ruim 10 jaar vastgezeten te hebben in de roestende jukebox, viel het kwartje nu wel.
The Better Life heeft raakvlakken met de grunge, en het wat commerciëlere geluid van Paradise Lost, en inderdaad, ze zijn minder dan de bekende grootheden.
Toch laat het gitaarspel een mooi verfrissend geluid horen, zonder dat er teveel gejat wordt van andere bands.
Hier hoor je 3 Doors Down wel degelijk met spelplezier, de opvolgers zijn helaas wel meer van een Nickelback nivo.

Creed en Nickelback, enige herkenning, 4 Non Blondes moet je mij toch echt even uitleggen, Deric Raven.

Een rockband die er uitspringt met een sterk en consistent album. Rocken vanaf track 1 tot en met de 11e. Niet iedereen kan dat navertellen. Heftige gitaren, keurig uitgesponnen en vormgegeven composities, zo uit het niets een behoorlijk talentvol bandje. Ik kan er niets fouts op aanmerken. Wel hoogtepunten, overigens; Loser, Be like that, Down Poison.

Inmiddels is de interesse een beetje doodgebloed, zo lijkt uit ongeveer alle media aandacht. Toch kun je volgens mij nog altijd beter deze band luisteren dan Rihanna of Miley Cyrus.

Goed debuut van 3 Doors Down.
Kryptonite iets te veel gehoord op radiozenders, blijft wel een sterk nummer.
Andere hoogtepunten zijn: Be Like That, Better Life en Duck and Run.

Na het horen van Kryptonite heb ik het album een luisterbeurt gegeven bij de plaatselijke platenzaak. Ik was blij verrast om te horen dat het album veelal stevige, lichtelijk grungy, nummers bevatte waarbij de invloed van bands als Creed goed te horen is. Het album heb ik gekocht en vaak, met het volume voluit, in de cd-speler gelegd. Het album bevat veel hoogtepunten, met Down Poison als prijsnummer. Jammer dat 3 Doors Down niet deze koers heeft vastgehouden, maar is gezwicht voor de radiovriendelijke rock-pop deuntjes. Die nummers gaan erin als zoete koek, maar voor mij voelen ze als droge koek waar ik bijna van moet overgeven. The Better Life blijft echter altijd welkom in mijn cd-speler.

3 Doors Down afgelopen maandag gezien in 013... het eerste uur lusteloos, het laatste half uur meer vuur. Wij gingen deze keer niet voor de hoofdact, nee onze interesse was vooral gericht op Shiverburn, dit bandje is op zichzelf al behoorlijk talentvol en enorm gedreven. Verdient sowieso meer aandacht. Zeker als je wordt geconfronteerd met de zangeres ( Sanne Heuyerjans ) van deze band. wat een onwaarschijnlijk machtige stem heeft deze jongedame en misschien wel de rock-bitch ( in positieve zin ) van ons landje.

Na bijna twintig jaar mindere legaliteit dit album maar eens voor een hele euro op cd aangeschaft. Het is nota bene een versie met bonus disc ook nog (die ik nog beluisteren moet).

Bovendien staat de artiestennaam op de rug van het doosje aangegeven als 3 DODOORS DOWN. Als dat geen collectors' item is...

3 Doors Down is ook zo’n band die volledig langs mij heen gegaan is de afgelopen twee decennia. Toch staat dit album op mijn ellenlange to-do lijstje. Vandaag beluisterd, In eerste instantie op mijn koptelefoon tijdens mijn dagelijkse ochtendwandeling. Dat is goed bevallen. De muziek heeft wel een temperamentvolle sfeer en dat loopt lekker weg.

Nu ik thuis het album beluister klinkt de opener ineens wat meer ingetogen. Toch is (de single) Kryptonite niet onaardig. Loser bevalt me iets beter. Een erg melodische track en mooi gedoseerde zang. Duck and Run begint mooi met de akoestische gitaar en de sterke riff die daarna zeer overtuigt.

Not Enough is eveneens een prettige song waarna Be Like That wat te tam is. Life of my Own maakt dat ruimschoots goed doorn het krachtige refrein. Better Life trapt goed af en heeft lekker veel temperament,

Ook Down Poison is een voltreffer wat mij betreft. Lekker meeslepende meezinger. By My Side heeft een fijne riff. Een mooi up tempo nummer. Smack bevalt me duidelijk minder. Klinkt wat gemaakt, geforceerd. Afsluiter So I Need You is een prima apotheose.

1. Kryptonite - 7
2. Loser - 8
3. Duck and Run - 8
4. Not Enough - 7
5. Be Like That - 6
6. Life of My Own - 8
7. Better Life - 7
8. Down Poison - 8
9. By My Side - 8
10. Smack - 6
11. So I Need You – 7

Gemiddeld 7,3

Ik heb een hekel aan de term grunge, maar vind de bijbehorende muziek heerlijk.
Deze sympathieke postgrunge band hoort bij de bands de ik in dit genre het beste kan hebben met Bush en Creed. Het is misschien allemaal niet origineel, maar rockt heerlijk weg.
De eerste 2 nummers zijn inderdaad de prijsnummers, samen met Down Poison.