Metallica - The $5.98 E.P. - Garage Days Re-Revisited (1987)

Op Ebay voor een spotprijs (nen euro of 7 alsk mij niet vergis). Wist wel dat het een zeldzaam ding was, maar niet dat er veel geld voor gegeven werd.

Tis niet echt een super zeldzaam ding zoals NUNS HAVE NO FUN van Mercyful Fate (tot 300€) of zoals THE SOUNDHOUSE TAPES van Iron Maiden (tot 450€)

Gisteren binnen gekregen, eindelijk! Weinig nieuws onder zon, maar toch een leuk collectors itempje .
Last Caress/ Green Hell blijft toch een geniaal gecoverd nummer van de heren, met name dat tweede stuk.

"K heb de orginere EP uitgave> Ben blij dat ik ook vanaf the early hours fan ben .......

Nu ook op Vinyl binnen!

Metallica heeft inmiddels een heel leger aan covers opgenomen. De nummers van deze uit 1987 zijn ook terug te vinden op de cover-dubbelaar Garage Inc. Last Caress / Green Hell is uiteindelijk het enige hoogtepunt van deze CD. De rest is wel aardig en vooral leuk voor de bands die de originelen schreef.

Vooral nostalgie uit het mooie jaar 1987, en heb 'm gelukkig op vinyl. Na dik 22 jaar klinkt ie nog steeds lekker op z'n tijd, alhoewel ik een aantal originele songs, de authentieken van deze covers wel een paar keer beter vind klinken, zoals bijv. the Wait van Killing Joke en the Small Hours van Holocaust. Maar alle "koffertjes" op deze mini van Metallica klinken ook heerlijk, en het plezier is ook hoorbaar vind ik. Het was een leuke binnenkomer voor Newsted destijds neem ik aan...hoelang zou die het nog grappig gevonden hebben binnen Metallica? ? ? In iedergeval leuke plaatje, draai 'm nog wel eens, en wat mij persoonlijk betreft was dit ook het laatste van Metallica destijds wat ik nog volledig omarm; daarna kreeg ik steeds meer moeite met deze band. T/m 1987 was het echt wel mijn band!

En in 1988 niemer?

deze is nu toch een collectors item en nergens meer te koop mijn zus heeft hem wel kunnen bemachtigen logis want ze was al fan nog voor dat ik gebooren was

Ik heb hem vorige week in een 2de hands platenzaak gevonden in Londen. Klopt dat dat de plaat een groene kleur heeft?

Ik heb 'em destijds gewoon op vinyl gekocht, nog in bezit, maar van groene exemplaren is mij niets bekend. Collector's item of reprint...?
Wat moest het kosten? Of wil je het daar niet over hebben?

Verdomd leuk tussendoortje waarmee Metallica bewees wel degelijk humor te hebben (toen nog wel)
Het spelplezier en de zelfrelativering die hier is te horen, was daarna helaas definitief voorbij.

Leuke plaat met als hoogtepunten het 2de nummer, maar vooral het laatste nummer. Niet echt een bijzondere plaat, maar wel vermakelijk.

Briljante EP, terug naar de garage, de begindagen van de band. En zoals op de hoes vermeld staat duurde het opnemen van deze hele EP net zolang als het inpluggen van de apparatuur voor Master of Puppets. Mooi dat de mannen ook naar Killing Joke luisterden vroeger en die als een van hun favorieten voor dit projectje hebben opgenomen. Draai deze EP nog regelmatig. Effe lekke los gaan. Let it ring out...

Een beetje een vreemd gevoel hou ik over aan deze EP, dit tussendoortje, om technische redenen. Ik heb de vinylversie met vier nummers, in volgorde: 1. Helpless; 2. Crash Course in Brain Surgery; 3. The Small Hours; 4. Last Caress / Green Hell met een stukje vals gespeeld intro van Run To The Hills van Iron Maiden. Ik mis dus The Wait, mijn versie is een vinylplaat met als referentie “Metal 112 (888 829-1)”. Zou het kunnen dat ik een niet al te legale versie vast heb? Ten tweede zit er geen binnenhoes in mijn exemplaar, de plaat zit los in de kartonnen “buitenhoes”, dus dat zal ook al geen deugd doen… Vinylverzamelaars gaan me doodslaan .

Het is een tussendoortje tussen Master of Puppets en …And Justice For All met het eerste Metallica-werk voor nieuwe bassist Jason Newstedt na het schielijk overlijden van Cliff Burton. In tegenstelling tot …And Justice For All hoor je Jason Newstedt wel op zijn bass tekeer gaan en dat kan hij heel goed, zie het album Doomsday For The Deceiver van zijn vorige groep Flotsam and Jetsam (luistertip!).

Covers van Diamond Head, Budgie, Holocaust en Misfits (en Killing Joke voor wie de volledige versie heeft). Ik ken de vier voornoemde groepen redelijk, Killing Joke te weinig. Deze EP is een ode aan een aantal van hun inspiratiebronnen, ik denk zelfs dat Lars en James hevige fans waren van de NWOBHM. Enkel The Small Hours wil nog niet wennen maar de rest heeft een stampend tempo en laat zich wel gevallen ten Kastele Spamalot. Later verschenen de vijf nummers op Garage Inc.

Dat is een feit. Kijk maar New Wave of British Heavy Metal '79 Revisited - Metallica Wiki - metallica.wikia.com

Dat laatste zal ik niet tegenspreken, maar Budgie was van ver voor de NWOBHM. En de band speelt Crash Course niet bijzonder goed; later zou op het podium (niet in de studio) Breadfan van dezelfde band beter uit de verf komen.

Ik ben in het gelukkige bezit van een origineel Amerikaanse persing van deze EP. Daar staat The Wait gewoon op en er zit ook een binnenhoes om de LP, zoals het hoort. Dus ja, je hebt in ieder geval een andere versie dan ik.

Misfits en Killing Joke is al evenmin NWOBHM.
Anyway. Na het tragische ongeval van Cliff Burton was dit het eerste teken van leven in de studio. Goed of niet. De lol spat er vanaf en dat werkt aanstekelijk vind ik. Dat het nauwelijks geproduceerd is vind ik ook wel een pre in dit geval.

Niks is NWOBHM, alleen dat ontieglijk vals gespeelde stukje Iron Maiden. Daar refereerde Spamalot volgens mij ook naar.

Diamond Head en Holocaust kun je wel als NWOBHM omschrijven.

Vooral Ulrich is een NWOBHM worshipper in purest form. Heeft hij ook niet eens een verzamelaar samengesteld en uitgebracht met allemaal al dan niet obscure NWOBHM singles?



Dat is wel degelijk één van de officiële Vertigo persingen. Sommige Britse versies moeten het ook zonder The Wait doen. Dus geen nood. U bent gelukkige bezitter van een originele release.

Het is een oude post, maar toch ter aanvulling.

Die ja. Dank.

De Nederlandse versie had bijv. ook "the Wait" erbij...althans bij mij thuis (zegt niet alles natuurlijk), en volgens de info die destijds in de oertijd verstrekt werd door de heer Westbroek bij het legendarische Vara's Vuurwerk; ik hoor 't nu weer momenteel op een stok oud cassette bandje van me. "Engeland 3 nummers, Nederland 5 nummers!"

Toch blijft het een geinig eepeetje. Na lang niet geluisterd te hebben, vermaak ik me weer uitstekend met dit kleinood. Hebben al die bands die nu plaatjes met covers plachten op te nemen dit dan nog nooit gehoord? Op Garage Days Re-Revisited staat namelijk hoe je dat moet doen.

[quote]Decider Of Life schreef:


dat is helaas een bootleg - de originele uigave is bij mijn weten alleen op zwart vinyl verschenen.

Grappig is dat er op Garage Days Re-Revisited staat dat de plaat niet of nauwelijks geproduceerd is terwijl het geluid beter is dan bijvoorbeeld op St Anger,And justice for all of Death magnetic.Erg leuk en goed tussendoortje en wat valt die solo er mooi in op Helpless.

Het is weer even geleden - het onderwerp - maar misschien toch leuk om eens te zien wat je nu eigenlijk in huis hebt:

Discography-Garage Days Re-Revisited - syphilic.com

Ik heb in het voorjaar mijn hele platencollectie ingegeven op Discogs dus ik kan gewoon daar even kijken: Canadese print van 1987.

10 jaar later dan toch......... Op 13 april komt deze geremastered opnieuw uit op zwart en oranje vinyl.

Toch mooi dat, mocht je hem gemist hebben, je hem alsnog kan aanschaffen zonder al die Garage Inc-crap met al die Mercyful Fate- en Thin Lizzyverkrachtingen enzo.

Toen Metallica begin 1987 hun langlopende Damage, Inc. Tour beëindigde moesten ze zich beraden op de toekomst. Hoe nu verder na de dood van Cliff Burton? Vervanger Jason Newsted had grote schoenen te vullen.

De heren klooiden ter ontspanning lekker aan met wat covers en daaruit kwam de 5,98 EP uit voort. Opgenomen in 6 dagen, not very produced volgens de hoes. Dat geeft helemaal niks want aan de songkeuze, de uitvoering en de sound mankeert helemaal niets! Covers van Killing Joke, Diamond Head, Holocaust, Budgie en Misfits vullen deze heerlijke EP. En als toetje een valse outtro van Maiden's Run To The Hills.

Zo jammer dat er niet meer albums als dit zijn uitgebracht. Spelplezier, humor en gewoon dikke lol. Dat zien we hierna helaas nog maar een enkele keer bij hen terug. De Anti Nowhere League cover So What! en het feestje van Lemmy's 50e verjaardag in 1995 (Motörheadache).

Op vinyl en cd.

last caress...beter is het niet..tenzij het het origineel van Misfits is