0
Sir Spamalot (crew)
geplaatst: 18 augustus 2011, 17:32 uur
Een beetje een vreemd gevoel hou ik over aan deze EP, dit tussendoortje, om technische redenen. Ik heb de vinylversie met vier nummers, in volgorde: 1. Helpless; 2. Crash Course in Brain Surgery; 3. The Small Hours; 4. Last Caress / Green Hell met een stukje vals gespeeld intro van Run To The Hills van Iron Maiden. Ik mis dus The Wait, mijn versie is een vinylplaat met als referentie “Metal 112 (888 829-1)”. Zou het kunnen dat ik een niet al te legale versie vast heb? Ten tweede zit er geen binnenhoes in mijn exemplaar, de plaat zit los in de kartonnen “buitenhoes”, dus dat zal ook al geen deugd doen… Vinylverzamelaars gaan me doodslaan 
.
Het is een tussendoortje tussen Master of Puppets en …And Justice For All met het eerste Metallica-werk voor nieuwe bassist Jason Newstedt na het schielijk overlijden van Cliff Burton. In tegenstelling tot …And Justice For All hoor je Jason Newstedt wel op zijn bass tekeer gaan en dat kan hij heel goed, zie het album Doomsday For The Deceiver van zijn vorige groep Flotsam and Jetsam (luistertip!).
Covers van Diamond Head, Budgie, Holocaust en Misfits (en Killing Joke voor wie de volledige versie heeft). Ik ken de vier voornoemde groepen redelijk, Killing Joke te weinig. Deze EP is een ode aan een aantal van hun inspiratiebronnen, ik denk zelfs dat Lars en James hevige fans waren van de NWOBHM. Enkel The Small Hours wil nog niet wennen maar de rest heeft een stampend tempo en laat zich wel gevallen ten Kastele Spamalot. Later verschenen de vijf nummers op Garage Inc.
.Het is een tussendoortje tussen Master of Puppets en …And Justice For All met het eerste Metallica-werk voor nieuwe bassist Jason Newstedt na het schielijk overlijden van Cliff Burton. In tegenstelling tot …And Justice For All hoor je Jason Newstedt wel op zijn bass tekeer gaan en dat kan hij heel goed, zie het album Doomsday For The Deceiver van zijn vorige groep Flotsam and Jetsam (luistertip!).
Covers van Diamond Head, Budgie, Holocaust en Misfits (en Killing Joke voor wie de volledige versie heeft). Ik ken de vier voornoemde groepen redelijk, Killing Joke te weinig. Deze EP is een ode aan een aantal van hun inspiratiebronnen, ik denk zelfs dat Lars en James hevige fans waren van de NWOBHM. Enkel The Small Hours wil nog niet wennen maar de rest heeft een stampend tempo en laat zich wel gevallen ten Kastele Spamalot. Later verschenen de vijf nummers op Garage Inc.
* denotes required fields.