Paul Kantner & Jefferson Starship - Blows Against the Empire (1970)

Een futuristisch soloproject van Paul Kantner (maar Grace Slick speelt ook een grote rol) dat het beste werk van Jefferson Airplane evenaart. Kantner heeft dat mede te danken aan gastmuzikanten Jack Casady, Jerry Garcia, David Crosby en Graham Nash. Vooral Crosby, die meegeschreven heeft aan het prachtige 'Have You Seen The Stars Tonite?'. Mijn favoriete track is 'A Child Is Coming'.

Het is jammer dat deze 'PERRO' groep niet vaker bij elkaar is gekomen. Her en der spelen ze soms wel op elkaars albums, maar de hele groep bij elkaar is toch wat anders. Het kenmerkende geluid van deze plaat en Crosby's debuut hoor je eigenlijk op Songs for Beginners en Graham Nash & David Crosby al niet meer.

Bij elkaar hebben ze een enorm spontaan, ongedwongen en creatief geluid. Eigenlijk nog interessanter dan met Jefferson Airplane.

Moet nodig Sunfighter, Rolling Thunder en Baron von Tollbooth & the Chrome Nun nog eens beluisteren.

Ik ervaar het als een moeilijke plaat. Terwijl de platen van de Airplane me de eerste draaibeurt al overweldigen, gebeurt dat hier niet. Wel positief is dat dit album genoeg intrigeert wel genoeg om meerdere keren te lusiteren. Vooral de grote rol van de piano en de narratieve vocale harmonieen vallen op vergeleken met Jefferson Airplane en Jefferson Starship (en popmuziek in het algemeen).
Child is coming is voor mij (ook) het prijsnummer.

Deze plaat onlangs pas ontdekt, na het overlijden van Paul Kantner, maar wát een knaller van een plaat. Gecreëerd als soloproject met hulp van vele muzikale vrienden uit frustratie van Kantner over het vastlopen van Jefferson Airplane. Het is een conceptplaat die bol staat van de referenties naar hippie-idealen en daarom wellicht nooit zo populair is geworden als andere platen die daar meer abstract over waren.

Qua muziek past het goed bij albums van vergelijkbare groepen uit die tijd aan de westkust van de VS, maar het zijn het concept van de plaat en het samenspel van deze uitzonderlijke groep muzikanten die dit album voor mij speciaal maken, vooral David Crosby en Jerry Garcia leveren naast Paul Kantner en Grace Slick exceptionele bijdragen. Zo'n leadgitaar die Garcia neerlegt op 'Starship', niet eens heel ingewikkeld, maar dat is echt fantastisch.

Alleen 'Mau Mau' vind ik jammer als opening, dat nummer raakt me lang niet zo als de rest, je zou er haast ontmoedigd bij raken als je het album voor het eerst opzet. 'Home' en met name 'XM' zijn een soort noisy intermezzo's die de sfeer van het album op zich goed neerzetten, maar ze hadden ook niet langer moeten duren. 'Let's go Together' en 'A Child is Coming' zijn zeer sterk, maar voor mij zijn 'Hijack' en 'Starship' hier de echte krenten in de pap.

Ik zal ooks eens achter die andere platen van dit gezelschap in andere samenstellingen gaan.

Zeker het debuut van David Crosby en ook die van Graham Nash niet overslaan!