Terug bij af, na het afschuwlijke “Grab it for a Second” moest eerst de Nederlandse markt maar weer overtuigd worden van het bestaansrecht van de Earring.
Geld voor internationale aspiraties was er niet, en zowel de hoes als de produktiekosten waren low-budget.
Toch is deze plaat niet zo slecht als beweerd wordt.
De mindere songs zijn nog redelijk genietbaar en irriteren niet, en het is een heel afwisselende plaat geworden.
Nou niet eens een up-tempo song als opener maar het mooie opbouwende "Heart Beat" die net als de andere songs die op 2nd Live terecht zouden komen minder indruk maken als de live-uitvoeringen.
Het sfeervolle "Need Her" mag er ook zijn, semi-acoustisch met een mooie gitaarsolo, "Sellin' Out" kent eenzelfde soort benadering alleen jammer van dat rare einde.
"Snot Love in Spain" (wat een titel) vind ik nogal zeurderig, vooral die stukken met mondharmonica.
Misschien wel het beste nummer in die crisisjaren geschreven door ze, "Save Your Skin" doet me qua sfeer wat aan de "Seven Tears" periode denken (door het intro en later de dwarsfluit).
"D Light" luistert lekker weg echter "Tiger Bay" is ondermaats is qua nivo een b-kantje van een single die een LP niet gehaald zou mogen hebben.
"Weekend Love" was nationaal de eerste grote hitsingle na "Bombay" en terecht, het schijnt dat het in feite in demo was die zomaar op de LP is terechtgekomen.
Het navolgende "Don't Close the Door" ben je al vergeten voordat het afgelopen is.
Snelle rock, "Don't Stop the Show" past er niet echt tussen ook al is het wel goed.
Voorzover ik weet is "By Routes" het enigste instrumentale werkje wat ze ooit hebben opgenomen, relaxte afsluiter van deze symphatieke Earring plaat.