Op Angels and Daemons at Play klinkt het allemaal wat spontaner dan op Blissard en Starmelt is daar een mooi voorbeeld van. Een fijn pretentieloos popnummer met de ene hook na de ander. Eerste single met Snah op zang? Volgens mij wel! De single-edit wordt nog afgerond met een klein stukje Geb.
Vervolgens uiteraard weer een cover, van Humble Pie ditmaal. No-nonsense rocker met wederom een toffe solo. Ooit hier de eerste 3 noten hiervan live gehoord toen iemand het als verzoek door de zaal schreeuwde. De volgende keer zouden ze het helemaal spelen hoor! (Duurt lang, Bent). Na de traditionele cover is het tijd voor het traditionele 4-track lofi nummer. Wishing Well heeft een heerlijk ontspannen vibe met de simpele percussie, de toetsen en banjo, had zo nog een paar minuten langer kunnen duren wat mij betreft. Met de mooie zanglijnen is dit toch wel 1 van mijn favoriete bsides van de band.
Flick of the Wrist is het grote bakbeest op de b-kant. In tegenstelling tot de meeste nummers van de band heeft deze jam niet 1, maar 2 akkoorden! Het klinkt daardoor wat traditioneler dan ik van de band gewend ben (meer Neil Youngish), maar ze komen er mee weg. Leuke duallead riffjes en een mooi dynamische jam. Niet voor niets een favoriet onder de fans (mag ook wel weer live gebracht worden hoor!). Aan het einde duikt Geb nog eens op. Dit keer flink langer dan zijn andere nummers, maar er gebeurt uiteindelijk net zo weinig in. De rest van de EP is uiteindelijk sterk genoeg om deze te verhogen naar 4,5!