Circle II Circle - Watching in Silence (2003)

Sterk debuutalbum met superzang van voormalig Savatage zanger Zak Stevens. Absoluut hoogtepunt van de plaat is into the Wind

Het titelnummer is een song in de beste 'Savatage'-traditie. Gevoellig, meeslepend en groots. Jon Oliva moet hier een flinke lepel in de pan hebben gehad. Met de rest van het materiaal kon ik helemaal niets.

zit in een savatage periode en kan geen kwaad deze ook weer eens op te leggen.

Stevens klinkt als op de Savatageplaten erg sterk. Songmateriaal niks mis mee maar wel een tikje minder dan Sav.

Toevallig deze week in huis gehaald voor maar 4.99 bij de Large (samen met ' Burden of Truth' voor dezelfde prijs en nog wat meuk van andere bands in dezelfde prijsklasse).

Ik moet zeggen dat het bij vlagen wel heel erg veel richting Savatage gaat ten tijde van Edge of Thorns of Handful of Rain. Dat is dan wel niet verwonderlijk aangezien Oliva en Caffery nogal wat in de pap te brokken hadden. Ook grappig is dat de volledige band die hier staat te spelen een tijd later Jon Oliva's vaste band zal worden - het wordt dus allemaal heel erg in de 'familie' gehouden.

Maar goed - muzikaal vind ik 'Watching in Silence' erg geslaagd. Zak Stevens klinkt inderdaad net zo goed als in de beste Savatage tijden en met name gitarist Mat Laporte laat horen dat hij zeker niet in die band misstaan zou hebben als gitarist (...en dat dan ook uiteindelijk wel een klein beetje wordt door in Jon Oliva's Pain te gaan spelen).

Mijn favoriete nummers zijn Watching in Silence (gewoon een rete-goed Savatage nummer), Lies, Into the Wind en The Circle. Als ik me niet vergist evolueerd het geluid van de band later trouwens wel behoorlijk wat weg van de Savatage sound en gaat het wat meer richting de wat hardere power/heavy metal (?). Morgen in ieder geval maar eens 'Burden of Truth' opzetten en de rest bestellen.

Heerlijke cd met Stevens als grote uitblinker. Liefhebbers van Savatage met hem als zanger kunnen deze blind aanschaffen. Muziekaal is allemaal minder groots opgezet maar Zach maakt veel goed en de hulp van Oliva maakt het Savatage-gehalte zeer hoog.

Een redelijk power metal album maar zeker niet opzienbarend. Stevens kwijt zich goed van zijn taak en doet het naar behoren. Ondanks het solide songmateriaal blijft het een minder begaafd broertje van Savatage.
Op den duur klinkt het geheel wat eenvormig en mis je simpelweg wat brille en innovatieve elementen. Een enkele keer is dit best lekker maar na elke luisterbeurt schuif ik maar weer Hall of the Mountain King in de lade, de mosterd smaakt bij de grote inspirator toch een stuk smaakvoller. Desalniettemin vormt Watching in Silence een redelijk aperitief.

Sinds lange tijd weer eens geluisterd. Ja het is één en al Savatage wat de klok slaat. Vind ik persoonlijk niet erg. En het is ook niet zo vreemd natuurlijk als je Stevens als zanger hebt en nog wat andere mensen die iets met Savatage te maken hebben Ik denk dat Oliva en Caffery zich heerlijk hebben vermaakt tijdens het schrijven van de nummers. Toch kan ik me ook wel voorstellen dat er mensen zijn die denken; dit is wel heel erg gezocht allemaal. De muziek is overigens dik voor mekaar. Edge of thorns deel 2 of zoiets...