Meat Loaf - Bat Out of Hell (1977)

mijn stem
3,48
431 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Epic

  1. Bat Out of Hell (9:48)
  2. You Took the Words Right Out of My Mouth (Hot Summer Night) (5:04)
  3. Heaven Can Wait (4:38)
  4. All Revved Up with No Place to Go (4:19)
  5. Two Out of Three Ain't Bad (5:23)
  6. Paradise by the Dashboard Light (8:28)
  7. For Crying Out Loud (8:45)
  8. Great Boleros of Fire [Live Intro] * (3:54)
  9. Bat Out of Hell [Live] * (11:11)
  10. Dead Ringer for Love * (4:21)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur: 46:25
323 BERICHTEN 10 MENINGEN
zoeken in:
avatar van Jan Wessels
3,5
0
geplaatst: 28 februari 2014, 13:45 uur [permalink]
Mijn broer kocht dit album toen het uitkwam en het heeft in die tijd veel op het Philips pick-upje gelegen. De plaat maakte toen veel indruk op mij waarbij ook de hoes en natuurlijk de clip met Meat Loaf en DaVito meespeelden. Daarna veranderde mijn muzieksmaak en raakte BOoH buiten beeld. Paradise hoor je nog regelmatig op de radio en dat was me eigenlijk meer dan genoeg. Afgelopen weekend kwam ik de cd Bat out of Hell Re-vamped tegen, een uitgave uit 1993 met als extra track 10. Dead Ringer For Love (inclusief een 20 pagina's tellend boekje met de songteksten). Voor 1,50 pond meegenomen en vandaag weer eens beluisterd. Ondanks de enorme bombast en de muur van geluid die Steinman optrok blijkt dit na al die jaren toch weer een heel aardig album te zijn. Het klinkt vaak wel flink dichtgesmeerd over mijn installatie, net alsof er een paar goedkope boxen aanhangen, maar dat mag de pret niet drukken. Leuk om weer eens te horen.

avatar van paulmccuytney
4,5
0
geplaatst: 6 april 2014, 17:27 uur [permalink]
Ik heb in 2013 tot 2 x toe een bericht geplaatst, maar beide keren vergeten een stem uit te brengen. Hierbij dus alsnog!

 
0
Fedde
geplaatst: 8 april 2014, 08:00 uur [permalink]
paulmccuytney schreef:
Ik heb in 2013 tot 2 x toe een bericht geplaatst, maar beide keren vergeten een stem uit te brengen. Hierbij dus alsnog!

Zo valt alles toch nog op z'n plaats. 😉

avatar van deric raven
3,5
0
geplaatst: 23 april 2014, 23:26 uur [permalink]
You Took the Words Right Out of My Mouth klinkt als een softere versie van Born To Run van Bruce Springsteen.

avatar van matthijs
3,5
0
geplaatst: 24 april 2014, 22:51 uur [permalink]
deric raven schreef:
You Took the Words Right Out of My Mouth klinkt als een softere versie van Born To Run van Bruce Springsteen.

Softer en bombastischer. Als Bruce het met wat meer reverb op zijn mic en met een vrouw in het achtergrondkoor zou zingen (bv Patti Smith?) komt het erg dichtbij!

avatar van deric raven
3,5
0
geplaatst: 24 april 2014, 23:02 uur [permalink]
Het was mij voorheen nooit opgevallen hoeveel het van elkaar weg had.

avatar van Heer Hendrik
5,0
0
geplaatst: 25 april 2014, 16:03 uur [permalink]
Deric, kan je eens precies aangeven waar je die vergelijking echt hoort. Ik hoor het niet en ik ben altijd in voor nieuwe inzichten

avatar van deric raven
3,5
0
geplaatst: 25 april 2014, 17:04 uur [permalink]
Het hele nummer heeft dezelfde stijl; echt waar.
Vergeet het praten in het begin, maar verder hoor ik het terug.

avatar van gaucho
5,0
0
geplaatst: 3 juli 2014, 17:23 uur [permalink]
Ik twijfel er sowieso niet aan dat het beluisteren van Born to run een belangrijk stempel heeft gedrukt op de totstandkoming dit album. Volgens mij heeft Steinman die plaat echt als lichtend voorbeeld gezien toen hij hiervoor nummers begon te schrijven. Ik hoor toch hetzelfde soort nummers, vaak aangedreven door de piano van Roy Bittan (die ook op dit album meespeelt).

Alleen heeft Jim Steinman het concept van Born to run - en met name de al aanwezige bombast op die plaat - nog flink wat verder aangedikt, onder meer met meer uitgesponnen nummers en wat extra vondsten als dat gesproken intro, het motorgeluid van de titeltrack (wat in werkelijkheid echt aan een gitaar schijnt te zijn ontlokt als ik de 'Classic albums'-documentaire mag geloven) en dat ingemonteerde honkbalverslag in Paradise.

Deze plaat krijgt daardoor echt een 'over-the-top' karakter, veel meer dan het werk van Bruce, die doorgaans aan de goede kant van de streep blijft. Maar probeer je dit album eens in te beelden in een wat kalere versie, dan komt het echt in de buurt van Born to run.

avatar van adri1982
3,5
0
geplaatst: 22 december 2014, 19:28 uur [permalink]
Vrij goed album, met 'Bad out of hell' als mijn favoriete track. 'Paradise by the dashboard light,' vind ik niet zoveel meer aan.

avatar van johannesA
4,0
0
geplaatst: 22 december 2014, 19:32 uur [permalink]
adri1982 schreef:
. 'Paradise by the dashboard light,' vind ik niet zoveel meer aan.


Toch een klassiekertje hoor.

avatar van adri1982
3,5
0
geplaatst: 22 december 2014, 19:34 uur [permalink]
johannesA schreef:
(quote)


Toch een klassiekertje hoor.
Begrijp ik. Vele mensen vinden het ook mooi (nummer staat overigens in de top 20 van de Top-2000). Maar ik heb het zo ontzettend vaak gehoord.

avatar van johannesA
4,0
0
geplaatst: 22 december 2014, 19:43 uur [permalink]
Het was ook een beetje ironisch bedoeld. Ik vind er net als jou ook geen reet aan. Enkel ik hoor het nummer nu nauwelijks meer, doordat ik mijn radio niet op classic rock zenders heb geprogrammeerd. Volgens mij heb ik het nummer al wel een paar jaar niet meer gehoord. Ook ga ik niet om met mensen die Paradise By The Dashboardlight goed vinden.

On-topic: Bat Out Of Hell en Heaven Can Wait heb ik als favoriet aangevinkt.

avatar van adri1982
3,5
0
geplaatst: 22 december 2014, 22:40 uur [permalink]
Bij mij zijn 'Bat out of hell' (en 'You took the words right out of my mouth').

avatar van Metalhead99
3,5
0
geplaatst: 8 september 2015, 16:18 uur [permalink]
Een fijne plaat die de tand des tijds redelijk heeft weten te doorstaan. Het album begint met fijne, gitaarmuziek die wat doet denken aan Springsteen. Wanneer de piano en Meat Loaf's stem erbij komt krijgt het echter een heel eigen gezicht. Nog steeds een lekker enthousiast rock nummer. Ik vind de erin verwerkte bombast nog altijd heerlijk. Het muzikale begin van "You Took the Words Right Out of My Mouth" heeft weer zo'n Springsteen feel. Ook vocaal gezien gaat hij meer richting Springsteen met dit nummer. De bombast zorgt er echter nog voor dat het toch niet helemaal een Springsteen kopie word.
Op "Heaven Can Wait" laat hij horen dat hij vocaal gezien een geweldige stem heeft voor ballads. De emotie die hij in zijn stem kan verwerken vind ik nog altijd een beetje uniek, want zoveel emotie hoor je niet vaak. Een prachtige ballad.
Door de saxofoon in het begin van "All Revved Up With No Place to Go" moest ik wederom wat denken aan Springsteen. Uiteindelijk blijft de saxofoon ook het enige vergelijkingspunt, want verder gaat hij qua stijl nu meer richting de jaren '50. Leuk, old school Rock & Roll nummertje.
"Two Out of Three Ain't Bad" vind ik persoonlijk het minste nummer van de hele plaat. Dit vooral door de gedateerde klank. Die strijkers is me ook net iets teveel en de emotie die op "Heaven Can Wait" te horen is, hoor ik hier dan weer niet terug.
"Paradise By the Dashboard Light" kan ik inmiddels dromen, daar deze om onverklaarbare redenen regelmatig voorbij komt als iemand uit mijn familie een verjaardagsfeest geeft, omdat hij/zij 50 is geworden. Zeker een must voor de mensen uit die generatie. 😉 Ach, het blijft nog altijd wel een lekker Rock & Roll nummertje. De samenzang met Ellen Foley is ook gewoon goed.
Wat dat betreft had de laatstgenoemde van mij ook wel de afsluiter mogen zijn. "For Crying Out Loud" vind ik wel goed wanneer men helemaal uitpakt met de orkestratie, maar verder vind ik het een behoorlijk langdradig nummer.
Naar mijn mening niet altijd even goed dus, maar over het algemeen is dit wel een goed album.

avatar van uffing
5,0
0
geplaatst: 9 september 2015, 00:03 uur [permalink]
Het is niet zo gek dat je hier Springsteen zo vaak noemt, Metalhead99. Steinman was, naar eigen zeggen duidelijk geïnspireerd door The Boss en Roy Bittan en Max Weinberg van de E- Street band spelen op veel van de nummers mee

avatar van Metalhead99
3,5
0
geplaatst: 9 september 2015, 15:32 uur [permalink]
Dat verklaart inderdaad een hoop uffing, de gelijkenissen zijn duidelijk te horen.

avatar van west
4,5
0
geplaatst: 4 november 2015, 12:05 uur [permalink]
Dat is leuk om te weten uffing, wist ik nog niet.

4,0
0
geplaatst: 2 december 2015, 13:34 uur [permalink]
Heerlijke rock CD. Alleen het laatste nummer boeit echter niet.

avatar van Funky Bookie
5,0
0
geplaatst: 1 april 2016, 20:13 uur [permalink]
Meat Loaf lijkt toch wel een beetje een artiest te zijn waar je van houdt, of je vindt het niets. Paradise heeft dit album voor velen stukgemaakt, wat natuurlijk heel jammer is. Dit album blijft bij mij warme gevoelens oproepen en staat dan ook in mijn top 10. Ik heb hier een oude vinyl versie van en dat ie eigenlijk mijn favoriete versie. Het gekraak past uitstekend bij de sfeer die het voor mij oproept.

Dan het album zelf. De samenwerking met Jim Steinman is overduidelijk goud gebleken voor Meat. Op dit album komt dat samen met hele sterke sessie muzikanten. Een deel van de E-Street Band als begeleiding is natuurlijk niet iedereen gegeven.

Bat Out of Hell
Fantastisch begin van dit album. Het titelnummer is mijn favoriete track van Meat Loaf. De muziek klinkt dreigend, de gitaren gieren de pan uit en Meat gromt eroverheen. Het theatrale Steinman sausje doet het fantastisch, waardoor alles klopt aan dit nummer, incl. de schitterende break. Ik zit gelijk lekker mee te blèren en dat stopt pas als het hele album is afgelopen.

You Took the Words Right Out of My Mouth...
Er wordt flink gas terug genomen, maar het wordt zeker niet gelijk allemaal zoetigheid. Ik vind de titel in combinatie met het kussen nog altijd sterk gevonden. Ook hier weer een slimme break met acapella en geklap. Het zou gekunsteld kunnen zijn, maar dat is het absoluut niet.

Heaven Can Wait
Een schitterende ballad. Meat s natuurlijk geen topzanger, maar kan wel emotie overbrengen. Dit nummer laat mij keer op keer weer met kippenvel achter.

All Revved Up with No Place to Go
Het allersterkste van dit nummer blijft voor mij de heerlijke sax. Het is een standaard rocknummer boordevol clichés, maar het luistert oh zo heerlijk weg. Aan het eind gaan Meat en de band volledig los en ik kan dan echt niet meer stilzitten.

Two Out of Three Ain't Bad
Mooie powerballad. Je voelt de pijn van Meat dat zijn meisje uit zijn leven loopt en hem getekend achterlaat, maar wel een levensles wijzer. Hij had zich bij het volgende nummer echter beter aan zijn eigen advies kunnen houden.

Paradise by the Dashboard Light
Het nummer waar Meat Loaf altijd om herinnerd zal worden en één van de ultieme klassiekers uit de muziekgeschiedenis. We hebben allemaal voor paal gestaan tegenover een meisje met wie je dit samen stond te zingen. Uiteraard is het nummer helemaal stukgedraaid, maar met bijna 3 nummers in 1 zit het toch knap in elkaar en is het gewoon vakwerk.

For Crying Out Loud
Dit nummer heeft er bij mij het langst over gedaan om te landen, maar inmiddels is de twijfel ook hier omgeslagen in liefde. Wederom zingt Meat het vanuit zijn tenen en komt de emotie die hij erin probeert te leggen uit je speakers knallen. Schitterende afsluiter.

Al met al is dit album voor mij dus een regelrecht meesterwerk geworden met goede muzikanten, een topproducer en een zwaarlijvige zanger in topvorm. Zet je vooroordelen op zij en geniet ervan.

avatar van buizen
4,5
0
geplaatst: 1 april 2016, 23:05 uur [permalink]
Los van Paradise By.. een heel goed hardrockalbum. De nummers staan als een huis en met Meat Loaf kwam er weer een nieuwe flamboyante spraakmakende performer in de rockwereld bij. Die enorme grote man, die zakdoek steeds bij de microfoon, die woeste blik.
Met Paradise By The Dashboard Light (vorig zomer nog op de radio gehoord, in de auto) erbij een album dat neigt naar een 5.
Toch 4,5 ****

avatar van bikkel2
4,0
0
geplaatst: 4 april 2016, 22:35 uur [permalink]
Toendertijd opvallend, idd ook door de opvallende peformance van blikvanger Marvin Lee Aday.
Live werd het drama ook goed uigebeeld.
Voordeel was dat dikke Marv ook niet onverdienstelijk kon acteren.
Niet helemaal meer mijn cup of tea, maar kwalitatief staat het bijna 40 jaar later nog aardig overeind.

avatar van The_CrY
5,0
0
geplaatst: 3 december 2016, 14:12 uur [permalink]
An sich is het jammer dat dit album nooit een fatsoenlijke deluxe release heeft gekregen. De remaster die ik heb heeft echt een belabberde audio kwaliteit en de bonus tracks zijn leuk, maar interesseren me niet genoeg eigenlijk om dat goed te maken. Toch absurd als je ziet dat Welcome to the Neighbourhood met een luxe DVD erbij komt als je m nu besteld, terwijl dat album qua commercieel succes toch zeker niet vergelijkbaar was met de eerste twee Bat albums.

Na de nieuwe plaat geluisterd te hebben toch even terug naar het begin gegaan. Dit album blijft de 5 sterren keer op keer weer verdienen. Die afsluiter moet een van de beste Meat Loaf/Steinman nummers ooit zijn.