MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Tim Buckley - Dream Letter (1990)

Alternatieve titel: Live in London 1968

mijn stem
4,30 (79)
79 stemmen

Verenigde Staten
Rock / Folk
Label: Rhino

  1. Introduction (1:06)
  2. Buzzin' Fly (6:13)
  3. Phantasmagoria in Two (4:41)
  4. Morning Glory (3:43)
  5. Dolphins (6:39)
  6. I've Been Out Walking (8:18)
  7. The Earth Is Broken (6:59)
  8. Who Do You Love (9:27)
  9. Pleasant Street / You Keep Me Hanging On (7:58)
  10. Love from Room 109/Strange Feelin' (12:18)
  11. Carnival Song / Hi Lily, Hi Lo (8:50)
  12. Hallucinations (7:14)
  13. Troubadour (6:04)
  14. Dream Letter / Happy Time (9:25)
  15. Wayfaring Stranger / You Got Me Runnin' (13:08)
  16. Once I Was (4:29)
totale tijdsduur: 1:56:32
zoeken in:
avatar van Paalhaas
4,0
Mooi akoestisch live album. De versies van 'Phantasmagoria in two' en 'Pleasant street' zijn wat mij betreft de definitieve. Verder is er nog genoeg te genieten ('Buzzin' fly','Dolphins','Love from room 109/Strange feelin'), hoewel er toch wat te veel mindere nummers op staan om echt hoge ogen te gooien. 3,5/5

avatar van Lura
5,0
In de vrijdag verschenen nieuwe editie van Popmagazine Heaven staat een artikel, waarin tien medewerkers aangeven wat hun favoriete live-album is. Zelf heb ik heel weinig tot niets met het fenomeen live-album.

Bij het doorlopen van mijn cd-collectie kom ik er volgens mij nog geen handvol tegen. Het bijna vier uur durende At Carnegie Hall van Chicago, USA van King Crimson, The Parkerilla van Graham Parker & The Rumour en mijn absolute favoriet Dream Letter van Tim Buckley.

Tweede helft jaren zestig was Londen the place to be voor folkartiesten. Rond 1965 woonden er ook de nodige Amerikaanse muzikanten, waaronder Paul Simon en nog veel belangrijker, Jackson C. Frank. Hij zou een grote invloed gaan uitoefenen op onder meer Nick Drake en Sandy Denny. Van laatstgenoemde was hij niet alleen even de vriend, maar wist haar te overtuigen te kiezen voor een professionele muziekcarrière.  

Dream Letter werd in 1968 in Londen opgenomen toen Tim Buckley pas 21 jaar oud was en hij tot dan toe twee albums uitgebracht had. Beiden zijn overigens mijn favoriete studioalbums van hem. Latere albums bevallen me beduidend minder. De zang en muziek zou later meer experimenteel worden en kon mij daardoor minder boeien.

Op dit album worden zijn songs naar grote hoogtes gestuwd door klasbakken als Lee Underwood, David Friedman en Danny Thompson. Thompson was toen overigens net toegetreden tot Pentangle. Hij zou uitgroeien tot een levende legende, die anno 2017 nog steeds actief is. Zo is hij terug te horen op het nieuwe album van Sean Taylor, waarover ik van de week een recensie zal plaatsen.

Overigens zou het erg lang duren, voordat Dream Letter uitgebracht zou worden, pas in 1990, 15 jaar na de dood van Tim Buckley.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 16:39 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 16:39 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.