LFO - Frequencies (1991)

Hoe klinkt deze plaat? Kan ie 13 jaar later nog steeds mee of is het allemaal hopeloos gedateerd?

Frequencies is absoluut niet gedateerd. Sterker nog: met Sheath grijpt LFO flink terug op de sound van deze plaat.

Het nummer LFO scheen vroeger nog wel eens problemen te geven op verouderde soundsystems vanwege de lage basfrequenties

Leuk nummer ook, LFO. Ken hem van de Warp video DVD.

Fijn album. Ik heb El Ef Oh! laast nog gebruikt in een zelfgefabriceerde mix. Misschien moet ik die maar 's uploaden.

Doen!

Gaaf dit

Schattig plaatje, maar klinkt toch echt wel gedateerd.

Niet dat het erg veel stoort, al vallen sommige nummertjes toch te licht uit. Wel een hoop fijne tracks, met nogal wat herkenbare samples en riedeltjes.

Logische klassieker die langzaam aan het vergrijzen is. Gelukkig nog wel steeds goed luisterbaar.

3*

omfg!! waarom heb ik dit niet eerder beluisterd? stond al jaaaaren op de hard disk maar nu pas met de 20 year anniversary van warp aan een deftige luisterbeurt onderworpen. mmmm

Er staan een paar aardige nummers op zoals Tan Ta Ra en Love is the Message maar de rest vind ik wat saai en eentonig. maar voor die tijd was het vast een baanbrekend album.

Erg fijne prehistorische IDM. Soms wat gedateerd en blikkerig maar dat heeft zijn charme wel.

Goede plaat, lang links laten liggen zonder reden. Maar vele heerlijke tracks die nog erg fris klinken.

Alleen dat wanstaltige We are back haalt er een halfje vanaf.

Jammer dat Mark Bell inmiddels naar de eeuwige jachtvelden is

Heerlijke electronic met een grootstadse, onderkoelde sfeer. De eerste vijf nummers vind ik enorm indrukwekkend, daarna wordt het niveau iets minder. Desondanks staat er geen slecht nummer op dit album.

Zo'n electro-klassiekertje uit de jaren 90 van Warp...ik zou dit goed horen te vinden, maar het weet niet echt te beklijven. Na de eerste vijf nummers daalt het niveau inderdaad wel (al vind ik Love Is The Message ook wel een fijne track). Het wordt ook niet of nauwelijks slecht hoor. Handjevol prima tracks, maar over de hele lijn vind ik het allemaal wat te stof- en blikkerig. Typische 3 sterren plaat.

Ik weet niet waar het door komt, maar hoewel ik deze vraag over een plaat uit 1991 volledig kan begrijpen, kan ik me in 2018 niet meer voorstellen om dezelfde vraag over een album uit 2005 te stellen. Ligt dat aan mij of is jaartal - buiten hypes in de hitlijsten om - door een soort globalisatie van muziek sinds de jaren '00 gewoon irrelevant geworden?

Hoe dan ook een van de leuke dingen van 15 jaar Musicmeter om te vaak geheel andere teneur van berichten uit 2004/2005 terug te lezen.

Vind zelf alleen We Are Back te gedateerd klinken. Ik heb het album na lange tijd weer eens opstaan, en blijft tof.

Vandaag in de kringloop gevonden, je loopt niet snel tegen een Warp release aan tussen al het Robbie Williams gebeuren. Blij mee, want had dit album nog niet fysiek in bezit.