The Black Heart Rebellion - Har Nevo (2013)

Die plaat ken ik nog niet. Met wat is dat vergelijkbaar? Iemand...?

Vergelijken is moeilijk bij dit album maar de sfeer doet me denken aan de latere Swans en Neurosis.

Swans met een vleugje Black Sabbath komt ook in de richting, vooral de sfeer is geweldig op dit album.

En Anthony Fantano (TheNeedleDrop) heeft een review van Har Nevo gemaakt. En er zijn veel mensen geabonneerd op zijn kanaal, dus dit album gaat bekender worden.

Tof!
Alleen is een 7 veel te weinig voor zo'n prachtplaat.

Goed spul man! Ontdekt op Roadburn, waar ze met die tribal drums ons totaal wegbliezen, en verraste met gast-bijdragen van Stef Heeren (Kiss The Anus Of A Black Cat).

En op 't album ook bijdragen van hem, An Pierlé, en twee kerels van Amenra (wel allemaal tegelijk, dus zo goed hoor je 't niet )

Super sfeertje iig, soort ingetogener versie van Minsk, of een meer uitgetogener, meer tribal versie van Kiss The Anus Of A Black Cat. Sommige nummers hadden enkel nog wat langer gerekte climaxen mogen hebben..

Ik zit wat met hetzelfde gevoel, maar zeggen dat de plaat op niet veel trekt is misschien wat kort door de bocht. Ze gaan iets meer de experimentele toer op, inderdaad respect hiervoor maar het gevolg voor mij is dat ik de plaat zie als een grijze massa waar ik niet echt iets uit kan halen. Als ik iets van The Black Heart Rebellion opzet zal ik heel wat sneller naar hun debuutplaat grijpen.

Wat een schitterende donkere plaat is dit toch van deze Gentenaars. De sfeer hier is echt ongelooflijk. En met elke luisterbeurt word hij spannender en intrigerender.
Zowel instrumentaal als vocaal klinkt die album zeer sterk.
Ik start op 4*, met een zeer grote kans op progressie!

Weet iemand trouwens wat de betekenis is van de albumtitel Har Nevo?

Har Nevo is Hebreeuws voor de Neboberg in Jordanië.

Lees hier het volledige interview op Enola.

Thanks! Interessant interview

Verhip! Hoe is het mogelijk dat deze autochtone edoch fascinerende hybride (vage kruising tussen Swans, 16 Horsepower en af en toe een geut Nikje Keef en wat slecht zaad er doorheen?) tot op heden voor me verborgen is gebleven!

Dit bevalt me, vooralsnog...

Nee deze plaat wordt je niet beu, zelfs niet na 100'en luisterbeurten.
Een dikke 5+ wat mij betreft, haha

plaat van het jaar voor mij, wat een energie, die banjo op Into The Land of Another ! Die bijtende sneren in Animalisque, prachtig gewoon.

Deze band was eigenlijk het beste wat ik op dag 2 van Pukkelpop had gezien, volledig met passie en een eigen sfeer creëren die je gewoon meesleurt in het duister

Pas ontdekt dit pareltje. Vooral de sfeer is magnifiek. Ik vindt dit ook wel wat weghebben van Rats on Rafts.