The Black Heart Rebellion - Har Nevo (2013)

Een band komt op een moment waar je een tweede album moet maken. Ga je op dezelfde koers verder of ga je je eigen identiteit zoeken? The Black Heart Rebellion heeft overduidelijk voor het tweede uitgekozen. Deze band uit Gent begon namelijk in de hardcore/metalwereld en bracht in 2008 het debuutalbum Monologue uit, een album wat vol gitaaruitbarstingen staat.

Nu zijn we in 2013 en is het tweede album uit genaamd Har Nevo. De band heeft 4 jaar gewerkt aan dit nieuwe album en nieuwe sound. De metalinvloeden zijn namelijk bijna niet meer te vinden op het nummer Animalesque na. The Black Heart Rebellion zet hier een geluid neer dat zijn eigen identiteit heeft. Invloeden van folk en blues zijn overduidelijk te horen. De keuze om Koen Gisen (Kiss The Anus Of A Black Cat) te nemen als producer is ook een gouden greep. Hij heeft de magie van deze plaat vastgelegd.

The Black Heart Rebellion is op zoek gegaan naar zijn eigen identiteit, iets wat ook in de teksten naar voor komt. Ze gaan over het pad wat je moet afleggen om je eigen identiteit te vinden. Er zijn gevaren op dat pad die je moet weerstaan. Dan zal je je eigen identiteit vinden. Har Nevo is geen conceptalbum maar tekstueel hebben de nummers een rode draad.

Op het eerste album lag de focus bij de gitaren, nu hebben de drums en percussie de hoofdrol. Dat zorgt gelijk voor een hele andere benadering van de muziek die mij zeer aanspreekt als drummer. Op sommige momenten moet ik denken aan de meest percussieve momenten van Neurosis. Het is echt intens. Avraham heeft extreem veel onderhuidse spanning die per aangeslagen gitaarakkoord steeds groter wordt. En dan komt de zanger erin die hevig aan het ademen is en aan het schreeuwen.

De band speelt helemaal niet hard maar het is vele malen intenser dan het oude werk. Bij Circe krijg ik echt de rillingen over mijn rug. De onheilspellende melodielijnen stapelen zich over elkaar heen en dan komt er fluisterende zang over heen. De zang is sowieso erg apart op deze plaat. Het is tussen schreeuwen en fluisteren in. Het heeft in ieder geval iets heel erg mysterieus aan de muziek.

Har Nevo is een plaat die je het beste in zijn geheel kan beluisteren. Dan komt die extreem duistere sfeer echt tot zijn recht. Deze plaat heeft dezelfde soort ambiance als The Seer van Swans. Op Crawling Low And Eating Dust komt er in het begin ook zang langs die gemakkelijk van Michael Gira had kunnen zijn. Dit is een groot compliment voor de band.

Ik word echt gegrepen door deze plaat. Deze rustige plaat vind ik veel intenser dan Mass V, de laatste plaat van landgenoten Amenra. Colin van Amenra zingt trouwens mee op het nummer Ein Avdat wat bijna een soort van moderne versie is van een spiritual. De invloeden komen van ver, daarom is het geluid van deze band speciaal. De band wilde eigenlijk ook eerst de plaat afsluiten met een cover van een Amerikaanse traditional. Iets wat misschien in de toekomst nog gedaan kan worden.

De lat wordt zeer hoog gelegd voor de rest van 2013. Dit is namelijk een plaat zoals je ze niet vaak hoort. Ik ben zeer benieuwd hoe ze dit mysterieuze geluid gaan vertalen naar een liveoptreden. Op de plaat is het in ieder geval meesterlijk. Har Nevo is een plaat die buiten de rock- en metalwereld gehoord moet worden.