Naïve - Illuminatis (2012)

Wow, dit is goed! Heel goed, eigenlijk. Dit debuut van deze progressieve rockband is qua geluid lastig te omschrijven. Dat is natuurlijk direct een pluspunt, want dat betekent dat de band niet in een hokje te plaatsen is. Laten we zeggen dat de muziek ruwweg lijkt op een mengeling van Tool, Porcupine Tree en Deftones, met her en der electronische elementen. Het is in ieder geval indrukwekkend. Luister maar eens naar de magistrale opener Transoceanic. Wat een sfeer, wat een intens gevoel, wat een monsterlijk goede zware gitaarriffs. De rest van het album doet daar niet veel voor onder. De songs zijn aan de lange kant (slechts 7 tracks, samen dik een uur) maar vervelen nergens. Het meeslepende Circles is nog zo'n fijn hoogtepunt. Hier moeten we meer van gaan horen in de naaste toekomst, dat kan haast niet anders. Hoop ik.

Mooi album dat geduld vereist, maar voor de liefhebber en wellicht ook voor anderen toch vrijwel zeker uitbetaalt. De sfeer is inderdaad het punt waarop de band uitblinkt, en het is interessant te horen hoe deze tot stand komt. De prachtige zang, de subtiele gitaren, veel synths maar ook de sterk varierende songstructuren dragen allemaal bij aan dit duidelijk door bepaalde bands geïnspireerde maar toch eigenzinnig en vooruitstrevende geluid. Naïve doet van alles, maar weet een duidelijke rode lijn te handhaven.