Savatage - The Dungeons Are Calling (1984)

Met een speelduur van 25 minuten en 6 nummers die niet op Sirens staan, nemen we deze toch even De teksten hier zijn duisterder, het materiaal is minder eentonig en er zijn mooie sfeerverschillen te horen. Savatage is hier niet meer zomaar een bikermetalband zoals ze op het debuut waren, hier zit meer melodie en visie. Grappig temeer omdat het allemaal tegelijkertijd is opgenomen en het voor mijn gevoel toch echt allemaal duidelijk beter is. Mist nog steeds de kwaliteit van het latere werk, maar is als EP echt een ideale collectie duistere heavy metal-tracks.

Voorlopige tussenstand:
1. The Dungeons Are Calling
2. Sirens

Bijna een verbijsterend verschil met The Sirens. En dat zegt Jon doodleuk dat het debuut en deze EP gelijktijdig zijn opgenomen. Sirens overtuigt wel, maar ontbeert de goede songs en die staan dus vooral op dit schijfje. Deze nummers hebben pit, zijn episch en naar mijn idee ook beter ingespeeld. Erg leuk ook hoe de band de keyboards inzet op City Beneath The Surface. Visions en The Whip zijn de mindere broeders hier, maar komen qua niveau overeen met wat je op Sirens hoort. Wat Savatage hier laat horen, is absoluut geweldig. Het eerste echte hoogtepunt van de band.


Tussenstand:
1. The Dungeons Are Calling
2. Sirens