Anberlin - Never Take Friendship Personal (2005)

Redelijk cd van een matige band.
Het nummer paperthin hymn is een goed nummer en het slotnummer is gewoon fantastisch.
Daar dankt het ook de 3,5 ster aan want de rest van de nummers blijven nooit echt lang hangen.
Jammer want er kan zoveel meer in zitten in deze band.

Lekkere maar nogal gladde rockmuziek. Mooie liedjes met soms een iets te zoete misser ertussen.

''The Symphony Of Blasé'' en ''Dance, Dance Christa Päffgen'' zijn de hoogtepunten van dit album.

Alle andere nummers zijn ook best wel goed.

Alles klinkt goed en ik geef gewoon een 5*

ik heb nummer 4 onder de titel 'amsterdam' staan, heeft iemand anders daar ook 'last' van?

redelijke plaat, kan nog wel wat groeien. A Day Late is tot nu toe mijn favoriet

Ik ga de oudere Anberlin albums ook nog maar waarderen. Ik vind dit een fijn album, ik luister er echter niet veel meer naar. 'A Day Late' heeft voor mij persoonlijk nog wel waarde en de afsluiter is prima. Met dit album werd ik met de band, en rock in het algemeen, geïntroduceerd en krijgt daardoor een hogere waardering hier; 4.