Children of Bodom - Something Wild (1998)

aardig album, prima te luisteren door zijn melodieuse stukken afgewisseld met echt geweldige gitaarsolo'tjes :9

later werden ze beter!

3*

Niet Children Of Bodom's beste album. De nummers zijn matig, met als hoogtepunt de CoB klassieker Lake Bodom. Geweldig nummer blijft dat. Hierin bewijst Alexi Laiho dat hij op 18-jarige leeftijd al een geweldige gitarist is, en hij word zeker tot mijn favoriete gitaristen aller tijden gerekent.

3,5*

Ik vind al het werk van COB teveel op elkaar lijken.Nogal eentonig.

Vind dit het slechtste album van COB, met de jaren worden ze beter met als hoogtepunt tot nu toe are you dead yet? natuurlijk zijn er mensen die hier anders over denken:P Maar COB is zowieso niet mijn "cup of tea"

Toch vind ik dit wel de vetst klinkende sound hebben van alle COB albums.

Heerlijk debuutalbum, klinkt nog lekker rauw!

Lake Bodom , is toch wel het het nummer in de stijl van children die ik van hen gewend ben te horen, en waar ik van houd.

de rest is, in mijn ogen, nog te groen...een probeersel van wat ze nou willen. en zeker op dit debuut is de stem van alexi nog bagger..in latere albums worden ze alleen maar beter, en de stem van alexi eveneens

een schrale 1.5

Your eyes are full of hate 41, that's good! Hate keeps a man alive, it gives him strenght!

Op het begin van The Nail is ook zo'n quote uit een film te horen net als op Hate Crew, alleen zitten ze daar acherin verwerkt en hier vooraan, niet echt storend verder

Dit vind in tegenstelling tot velen een zeer goed album, zeker als je kijkt dat Alexi Laiho toen nog maar 18 jaar was! Snelle nummers, geweldige solo's en prachtige melodieen en klinkt lekker ruw. De nummers Lake Bodom, Red Light In My Eyes Part 1 en Touch Like Angel Of Death vind ik de hoogtepunten en tevens een van de betere CoB nummers, de vocalen van Laiho boeken op latere albums gelukkig wel vooruitgang, maar echt heel slecht vind ik het niet.

Wat jammer eigenlijk dat ze In The Shadows nooit meer live spelen,geweldig nummer is dat, volgens Laiho zelf is het hun slechtste nummer wat ze ooit hebben gemaakt dus niet

Lekker album, verder niks te zeggen

Een plaat met ballen, die lekker wegluisterd maar niet erg bijzonder is.

Ik heb maar nog een keer geprobeerd om wat COB te luisteren, maar het lukt me echt niet om deze muziek nou echt leuk te vinden. En net als Kerry King vind ik het ook dat het allemaal erg eentonig is.
Geen variatie en dat is jammer. Misschien zat er dan wel wat bij dat mij aansprak

Het rauwste album van Children of Bodom, met afstand. Alexi is hier nog niet te verstaan, wat altijd een pre is natuurlijk. Neoklassieke Deathmetal op zijn... bodomst. Weinig echt bijzondere nummers en live op Tokyo Warhearts klinkt het allemaal veel levendiger.

Hoogtepunten:
Red Light In My Eyes Part 2 en Touch Like An Angel Of Death. En ook Lake Bodom.

Idd dat is met de meeste metalbands uit finland zo.

Hier en daar nogal tamme metal (met name In The Shadows), maar zo'n Lake Bodom of The Nail (het vervelende sampletje in het intro uitgezonderd) is dan weer een erg lekker nummertje. Een 3.0* kan hier sowieso wel vanaf.

Children Of Bodom viel wel op met die heavy metal-achtige aanpak die ze koppelde aan van die populaire melodieuze death-achtige metal. Toch overtuigde dit album mij nooit. Deels heeft dat te maken met de voordrachten van Alexi Laiho die bij vlagen wel erg karikaturaal klinkt. Het overall tamme karakter helpt ook al niet echt mee. Something Wild is dan ook een misleidende titel en die zou eigenlijk Somewhat Cautious hebben moeten luiden.