Lynch Mob - Wicked Sensation (1990)

Ik ken Lynch Mob eigenlijk alleen maar als de band van die vervelende George Lynch, die door Don Dokken zijn band werd uit gezet.

Ik heb dit album laatst op de kop getikt en ik vind het een erg matig album. Nergens echt slecht, maar het blinkt ook nergens uit.

Huh...George Lynch is een van de betere gitaristen die er rondloopt, een goede zanger en een stel lekkere southern achtige hardrocknummers maken dit voor mij een soort van klassieker ? En dan vergeet ik nog de goede produktie van Max Norman...

Southern glamrock, met de ex-gitarist van Don Dokken.

Ik ken slechtere glambands.

Dit rockt!

Heerlijke zomerplaat. Zinderende gitaren, solo's etc.

Lekkere vocalen, melodieën, etc.
Biertjes erbij, knallen maar!

Erg sterke Glam plaat van George Lynch z'n Lynch Mob. Lekkere rockplaat.

En toch snap ik de opmerking van Germ ook wel. Het is nooit slecht en luistert lekker weg maar een klassieker? Dan vind ik bijv. Stranded van Tangier (om een beetje in dezelfde stijl te blijven) behoorlijk sterker. Desalniettemin is dit een prima album voor een zomerse dag!

Tangier ken ik niet, daar ben ik dan wel benieuwd naar.
Want hoe je het ook wendt of keert, ik kan geen genoeg van deze plaat krijgen.

Tangier ken ik ook nog niet zo lang. Ja de naam kwam ik regelmatig tegen op sites enz. Maar sinds een paar maanden dus ook hun album 'Stranded' in huis. Geweldig album! Ik beveel 'm je van harte aan! Ze hebben daarvóór nog een album gemaakt maar die schijnt lastig te vinden te zijn.

MMM, dit is geen glamrock hoor. Meer melodic hairmetal. In ieder geval de beste van lynch mob. Staan een paar knallers op zoals river of love, hellchild, evil but she's..... Oni logan (zijn debut) komt ook goed uit de verf. De gitaren zijn af en toe een "brei " aan geluid, wat het een rommelig geheel geeft.

Ik ben toch meer een liefhebber van Robert Mason dan Oni Logan.
Nu zijn ze allebei erg goed. Maar ik hoor Robert Mason's stem erg graag. Hij zingt op een hele zwik platen van andere artiesten die ook te gek vindt: Warrant, Cry of Love.

Deze bleusy southern hard rock plaat is toch een hele verademing tov het eerdere werk van meneer Lynch bij Dokken. Het had nog iets "ruwer" gemogen maar het luistert lekker weg. She's so evil had zo op een Aerosmith album gemogen. Samen met de titel track wat het beste blijft plakken, Want morgen neurie je het nog
De zanger is erg soulful en George Lynch speelt zijn six string zonder dat dit irritant overheerst wat je bij andere gitaargrootheden nog wel eens tegen komt. Het wordt (bijna) nergens cheezy zodat ik het niet onder de glamrock kan plaatsen. Echter bracht Jake e Lee's Badlands een nog veel beter album in dit genre uit dat jaar.

Het is best een leuke plaat hoor maar de plannen dat het opnieuw wordt opgenomen omhels ik nog niet. Logan zit toch niet meer bij de band, wel?

Lynch en Dokken waren destijds twee kapiteins op één schip. Beide zijn toppers ook zonder elkaar.

Zeker wel! Naar aanleiding van de tour die ze op de planning hebben/hadden staan om de dertigste verjaardag van dit album te vieren zit hij er geloof ik weer bij. Anyway, het plan om dit album opnieuw op te nemen jank ik keihard de prullenbak in! Er zijn best een aantal gevallen waarbij heropname goed uitpakt (No place for disgrace van Flotsam & Jetsam schiet me als eerste en enige te binnen) maar in 8 van de 10 gevallen is het pure heiligschennis.

The horror
Lynch Mob - Wicked Sensation (Reimagined) Official Audio -

George is helemaal woke en heft de bandnaam op. Dat u het maar weet. De Reimagined versie van deze Wicked Sensation is dan ook de finale uitgave onder deze naam.

Wat is er zo erg aan Lynch Mob dan? Dat legt ie niet uit. Ik moet maar raden naar de 'racial tones' waar hij het over heeft. En dan wel nog even bijdehant een hermengsel van Wicked Sensation uitbrengen.

Ach, hij moet het ook lekker zelf weten.

Nou ja, behalve dan dat er daadwerkelijk lynching mobs hebben bestaan. Maar dat legt hij liever niet uit en kiest hij eieren voor zijn geld en heft de naam op.

Het hele probleem met die woke cultuur is dat je alles maar moet snappen en dat niemand het je rustig uitlegt. Imo... Maar dat is niet voor hier.

Die link zou ik zelf ook nooit gelegd hebben tot aan vandaag, dus.

Wat is 'woke'? Leg eens uit...?

Ik wist het echt niet, hoor, maar ik heb die term het afgelopen jaar zo vaak voorbij horen komen dat ik het toch maar eens heb opgezocht: Wat is Woke? - Youngworks Tja, meer iets voor jongeren, begrijp ik...

Over deze plaat: die reimagined-versie hoeft voor mij niet zo. Ik houd sowieso erg van het geluid van die hardrock- en metalplaten die eind jaren tachtig, begin jaren negentig werden gemaakt. Nieuwe versies maken het misschien heftiger en zwaarder, maar veelal niet beter, althans naar mijn smaak dan. Ik vind het gitaargeluid van George Lynch op het origineel trouwens berelekker.

Ik vind dit verder een lekkere plak hair metal, gemaakt met niet meer pretenties dan nodig is. Maar eigenlijk klopt alles er wel aan: degelijke songwriting: sterke uitvoeringen, een prima zanger en dito sologitarist. Dan ben je al een heel eind, toch? Niet echt onderscheidend genoeg in het grote aanbod dat destijds op ons werd losgelaten, maar alleszins plezierig.

En ja, die naam: het is dat het in de huidige woke-cultuur (kijk, nou gebruik ik 'm ook ) werkelijk alles tegen het licht wordt gehouden op basis van politieke correctheid, maar ik zou de associatie zelf ook niet zo direct gelegd hebben. Toch heeft de term met name in de VS wel degelijk een connotatie met Afro-Amerikanen, dus tot op zekere hoogte begrijp ik het dan weer wel. Maar ja, het is natuurlijk ook een gevalletje slappe knieën.

En nu houd ik er over op, want anders gaat het teveel in de richting van het politieke...

Erg gave heavy metalplaat met een ontzettend flinke dosis hairmetal en bluesrock.

Deze jaren-90 vorm van heavy hardrock (god, geef het een naam) laat mij altijd opveren van mijn stoel.

Lynch-partijtjes werden niet enkel en alleen onder de zwarte bevolking gehouden, dat hele politiek correcte gedoe hangt me zo de strot uit. Maar goed, da's weer wat anders.
Ben weer eens wat oudere Hard Rock plaatjes aan het luisteren, Great White, XYZ en ik kom ook weer als altijd uit bij Dokken en aanhang. Deze plaat viel me toen vet tegen, kan hem nog steeds niet helemaal in 1 ruk uitzitten, ondanks dat mijn ruk sessies best lang duren. Maar goed, ook dat is weer wat anders.
Paar nummers die blijven hangen, maar net als ik toen al vond, teveel glam- en haarrock invloeden en een zanger die niet verkeerd is, maar zichzelf ook wel echt geweldig vindt en dus te pas en te onpas zich behoorlijk aanstelt. Een mindere uitvoering al met al van Ray GIllen. Concert in de Edenhal hield ook al niet over, maar toegegeven het geluid was toen ook ruk.
Ik zet liever de opvolger aan en bijna alle andere Dokken platen, na de eerste twee goede nummers heb ik deze wel gehad. Oh ja, zijn toenmalige ex zanger bracht rond die tijd een veel interessanter exemplaar uit, maar smaken verschillen.

Met je laatste opmerking kan ik het enkel eens zijn. Met de overige opmerkingen omtrent dit album een stuk minder. Maar zoals je zelf al zegt; smaken verschillen

de solo outtakes van dit album op you tube zijn om te smullen. Wat een heerlijke solos zijn dit toch weer !!!

Gelukkig gaan ze weer gewoon optreden onder de naam Lynch Mob, hij is post-woke.

dat is goed nieuws Marc !!

Ik begreep ook dat Lynch een album heeft gemaakt met Terry Illious. Ben ik ook erg benieuwd naar!

Oeh, dat is leuk nieuws

Jammer dat Lynch nog niet naar Europa komt dit jaar